Pytanie:

Czy do podstawy obliczenia proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy- udziału czynności opodatkowanych stosunku do całkowitego obrotu, należy wliczać czynności wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT?

Jak wynika z treści złożonego wniosku Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami krawieckimi. W związku z planowanym rozwojem prowadzonej działalności, dostosowaniem charakteru prawnego do wymogów życia gospodarczego, Podatnik nosi się z zamiarem zmiany formy prawnej prowadzonej dotychczas działalności i kontynuowaniem jej w formie spółki cywilnej, której wspólnikami będą Podatnik współmałżonek oraz syn. Poczynione w tym zakresie ustalenia zakładają wniesienie prowadzonego przedsiębiorstwa w formie wkładu do zawiązanej uprzednio spółki cywilnej. W chwili wniesienia aportu do spółki, składniki majątkowe wnoszonego przedsiębiorstwa stanowić będą, środki trwałe w postaci pojazdów i urządzeń, nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem użytkowym oraz towary handlowe. W chwili zakupu wspomnianych towarów Podatnik dokonał przysługującego mu obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z zakupami towarów przeznaczonych do sprzedaży opodatkowanej. Ponadto Podatnik zamierza kontynuować dotychczas prowadzoną działalność gospodarczą w zakresie handlu.

W związku z powyższym Wnioskodawca postawił pytanie, czy do podstawy obliczenia proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy- udziału czynności opodatkowanych w stosunku do całkowitego obrotu, należy wliczać czynności wyłączone z opodatkowania podatkiem VAT?

STANOWISKO PODMIOTU UPRAWNIONEGO DO ZŁOŻENIA WNIOSKU

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT wniesienie aportem całego przedsiębiorstwa /w ustawie transakcja dotycząca całego przedsiębiorstwa/ jest czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT. W związku z tym dokonanie tego rodzaju czynności zostało przez polskiego ustawodawcę wyłączone z rygorów opodatkowania podatkiem VAT. Nie może mieć zastosowania, w stosunku do czynności wyłączonych z opodatkowania VATem, zasada określona w art. 90 ust. 3 ustawy. W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, do obliczania proporcji udziału czynności opodatkowanych /od których przysługuje podatnikowi prawo obniżenia podatku należnego/ w stosunku do całkowitego obrotu nie uwzględnia się czynności wyłączonych z opodatkowania. Pod pojęciem czynności w stosunku, do których podatnikowi nie przysługuje obniżenie podatku ustawodawca określa jedynie czynności zwolnione od podatku VAT.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W uzasadnieniu orzeczenia w sprawie C-333/91 pomiędzy Sofitam SA a Minister Charge du Budget /Francja/, wskazano:

" Ze względu na to, iż otrzymanie dywidendy nie jest wynagrodzeniem z tytułu jakiejkolwiek działalności gospodarczej w rozumieniu VI Dyrektywy, nie stosuje się do niej podatku VAT. Zatem dywidendy wynikające z udziałów nie są związane z prawem do dokonywania odliczeń.

W związku z powyższym, dywidendy nie mogą być uwzględniane przy wyliczaniu kwoty podlegającej odliczeniu, o której mowa w artykułach 17 i 19 Dyrektywy, co jest niezbędnym warunkiem przestrzegania zasady całkowitej neutralności VAT, na której opiera się wspólny system podatku VAT."

OCENA PRAWNA STANOWISKA PYTAJĄCEGO Z PRZYTOCZENIEM PRZEPISÓW PRAWA

W myśl art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług /Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm./ dalej ustawa o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy o VAT jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo /art. 90 ust. 3 ustawy o VAT/.

Powołane wyżej przepisy stanowią, iż podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o taką część podatku naliczonego, która służy czynnościom opodatkowanym, natomiast proporcja ma zastosowanie do zakupów, które służą czynnościom opodatkowanym, jak i zwolnionym, co do których nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego.

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu /oddziału/ samodzielnie sporządzającego bilans. Oznacza to, że przedsiębiorstwo w rozumieniu art.55#185; Kodeksu cywilnego nie jest towarem w świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, oraz że wniesienie przedsiębiorstwa do innego podmiotu w formie aportu nie jest dostawą towarów, ani świadczeniem usług w rozumieniu przepisów tej ustawy, tym samym w przedmiotowym przypadku nie powstaje obrót. Zatem w ocenie tut. organu czynność wniesienia przedsiębiorstwa aportem do spółki cywilnej, jako niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będzie wpływać na wysokość współczynnika proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT.

Pozostałe zagadnienia zawarte we wniosku zostały rozstrzygnięte w odrębnych postanowieniach.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja ta stanie się wiążąca dla organu podatkowego, jeżeli stan faktyczny przedstawiony we wniosku się ziści i nie ulegnie w tym czasie zmianie stan prawny.

Interpretacja nie jest wiążąca dla podmiotu uprawnionego do złożenia wniosku, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia /art. 14b § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej/.

Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku, za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Białymstoku, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia /art. 14a § 4 i art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej/.

Zażalenie powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie /art. 222 w związku z art. 239 Ordynacji podatkowej/.