|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: odliczenie podatku od towarów i usług, paliwo, rata leasingowa | |
| Data: 2006-10-31 | |
![]() Pytanie:Zdaniem Spółki, przysługuje jej prawo do odliczania w całości podatku VAT od rat leasingowych, ponieważ ww. samochody należą do pojazdów określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1, do których nie mają zastosowania przepisy art. 86 ust. 3. W związku z tym, Spółka twierdzi również, że ma prawo do odliczania podatku VAT od zakupionego do tych pojazdów paliwa, gdyż do przedmiotowych samochodów nie ma zastosowania art. 88 ust. 1 pkt 3. Zdaniem Strony nie ma również konieczności ponownego przeprowadzenia badań technicznych, ponieważ zaświadczenie wydawane jest dla konkretnego pojazdu i nie zawiera adnotacji o właścicielu.Ustosunkowując się do stanowiska Strony, Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdza, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535, ze zm.) Podatnikowi, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 88 ust. 1 pkt 3, powyższe prawo nie przysługuje w przypadku nabywania przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86 ust. 3, czyli o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Jednak zgodnie z art. 86 ust. 4, przepis ust. 3 nie dotyczy pewnych grup pojazdów, dla których spełnienie wymaganych ustawą warunków powinno być - zgodnie z ust. 5 - potwierdzone zaświadczeniem wydanym przez okręgową stację kontroli pojazdów, po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego. Zatem w przedmiotowej sytuacji należy stwierdzić, iż przepis art. 88 ust. 1 pkt 3 ustawy nie będzie miał zastosowania w przypadku odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu paliwa do samochodów, które jak podaje Spółka, spełniają wymagania określone w art. 86 ust. 4 pkt 1. Fakt, że badanie techniczne zostało wykonane przez poprzedniego leasingobiorcę, nie ma znaczenia, ponieważ zaświadczenie wydawane przez stację kontroli pojazdów odnosi się do konkretnego samochodu, a nie użytkownika. Jeżeli więc po uzyskaniu zaświadczenia w pojeździe nie dokonano żadnych zmian mających wpływ na jego klasyfikację, nie ma konieczności powtórnego przeprowadzania badania i kolejny leasingobiorca ma prawo odliczać podatek naliczony od zakupów paliwa w całości. Analogicznie przedstawia się sytuacja Spółki w kwestii odliczania podatku naliczonego od rat leasingowych. Zgodnie z art. 86 ust. 7 ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3 (czyli o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony), na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwota podatku naliczonego wynosi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodu, o którą Podatnik ma prawo obniżyć kwotę podatku należnego wynosi 6.000 zł dla jednego samochodu. Jeżeli więc Strona użytkuje samochody wymienione w art. 86 ust. 4, do których nie ma zastosowania ust. 3, przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od rat leasingowych w pełnej wysokości. Podobnie jak w kwestii odliczania podatku od paliwa, nie ma konieczności ponownego uzyskania zaświadczenia z okręgowej stacji badania pojazdów. Istotne jest, że w pojazdach nie dokonano zmian od czasu wydania zaświadczenia, które potwierdza, iż spełniają wymagania określone w ust. 4 art. 86. Niniejsza interpretacja dokonana została dla konkretnego stanu faktycznego zawartego we wniosku, z zastrzeżeniami wynikającymi z art. 14a, art. 14b, art. 14c Ordynacji podatkowej. Na niniejsze postanowienie służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia (art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Do zażalenia należy załączyć znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł oraz po 0,50 zł od każdego załącznika (ustawa z dnia 09.09.2000r. o opłacie skarbowej /Dz. U. Nr 86, poz. 960 ze zm./). |
|
| 2006-10-31 |
