Pytanie:

Czy Spółka, jeżeli sprzedany środek trwały służyć miał wyłącznie sprzedaży opodatkowanej i nie był objęty obowiązkiem 5-letniej korekty odliczenia, nie ma obowiązku dokonania korekty odliczenia w miesiącu sprzedaży środka, także wtedy, gdy sprzedaż ta była zwolniona od podatku VAT?

POSTANOWIENIE

Na podstawie art. 14a § 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r ? Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r, Nr 8, poz. 60) po rozpatrzeniu wniosku z dnia 09.05.2005r (data wpływu do tut. urzędu), żądającego udzielenia pisemnej interpretacji art. 91 ust. 5 ustawy z dn. 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu stwierdza, że stanowisko wnioskodawcy podane we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie

Podany we wniosku stan faktyczny jest następujący: Spółka dokonuje zakupu samochodów osobowych, które stanowią majątek trwały Spółki i są wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej do celów służbowych. Podatek naliczony przy zakupie tych samochodów traktowany jest w całości jako związany z czynnościami dającymi prawo do odliczenia i jest odliczany na zasadzie art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług. Samochody te po kilku miesiącach (powyżej 6-m-cy) używania przez Spółkę następnie sprzedawane są z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy co do oceny tego stanu faktycznego: W ocenie wnioskującego zgodnie z art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004r. po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest on obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2 -9 ustawy, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-7 ustawy. W przypadku natomiast towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, w odniesieniu do których wydatki poniesione na ich nabycie mogą być jednorazowo zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, korekty, o której mowa w ust. 1 art. 91 ustawy, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości w ciągu 10 lat, począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Przepis art. 91 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r stanowi natomiast, że w przypadku, gdy w okresie korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów, uważa się, że towary te są nadal używane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu, aż do końca okresu korekty. Korekta po sprzedaży powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w celu jej dokonania przyjmuje się, iż dalsze wykorzystanie tego towaru związane jest:z czynnościami opodatkowanymi, gdy towary przy sprzedaży zostały opodatkowanewyłącznie z czynnościami zwolnionymi lub nie podlegającymi opodatkowaniu, gdy towary zostały przy sprzedaży zwolnionePrzepisy art. 91 ust. 4-6 ustawy z dnia 11 marca 2004r określające zasady korygowania podatku naliczonego w przypadku sprzedaży środka trwałego odwołują się do art. 91 ust. 2 ustawy, który to ustęp wprowadza obowiązek korekty odliczenia w przypadku środków trwałych. Zakresem zastosowania tego przepisu objęte są wyłącznie środki trwałe, które w ogóle są objęte obowiązkiem korekty, a zatem te środki trwałe, które przy nabyciu zostały zakwalifikowane jako związane z czynnościami dającymi i nie dającymi prawa do odliczenia. W konsekwencji środki trwałe związane wyłącznie z czynnościami dającymi prawo do odliczenia, jako nie objęte zakresem art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004r. , przy sprzedaży nie podlegają obowiązkowi korekty podatku naliczonego, który został odliczony w oparciu o art. 90 ust. 2, tj. odliczonego tylko w części, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.W opinii Spółki, jeżeli sprzedany środek trwały służyć miał wyłącznie sprzedaży opodatkowanej i nie był objęty obowiązkiem 5-letniej korekty odliczenia, Spółka nie ma obowiązku dokonania korekty odliczenia w miesiącu sprzedaży środka, także wtedy, gdy sprzedaż ta była zwolniona od podatku VAT. Sprzedaż taka nie następuje bowiem ?w okresie korekty, o której mowa w art. 91 ust. 2 ustawy?, ponieważ ten środek trwały nie jest w ogóle objęty zakresem tej korekty.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług reguluje sytuację, gdy podatnik wykorzystuje zakupione przez siebie towary i usługi do wykonywania czynności , w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Zgodnie z ust. 1 w/w artykułu przepisem w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do ust. 2 w/w artykułu jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części ww. kwot, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. W myśl art. 91 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik po zakończeniu roku ma obowiązek skorygować odliczony podatek naliczony według zasad określonych w art. 90 ust. 2-9 oraz proporcji wyliczonej na podstawie art. 90 ust. 2-7 dla zakończonego roku podatkowego. Zgodnie z art. 91 ust. 2, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji, korekta ta dokonywana jest w ciągu 5 kolejnych lat. Stosownie do art. 91 ust. 5, jeśli podatnik w okresie korekty sprzeda środek trwały podlegający amortyzacji, korekta za cały pozostały okres powinna być dokonana jednorazowo w rozliczeniu za miesiąc, w którym nastąpiła sprzedaż. Przy czym, jeśli sprzedaż tych środków była zwolniona z podatku od towarów i usług, do obliczenia korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi (art. 91 ust. 6 pkt 2). Art. 91 ust. 7 stanowi, iż powyższej korekty dokonuje się także w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż podatnik nabywa samochody osobowe, które stanowią majątek trwały Spółki. Z tytułu ich zakupu skorzystał w myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony na zasadach określonych w art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług. Samochody te po kilku miesiącach (powyżej 6-m-cy) używania przez Spółkę następnie sprzedawane są z zastosowaniem zwolnienia od podatku od towarów i usług. Samochody po upływie półrocznego używania przez podatnika uzyskiwały, na podstawie postawie art. 43 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, kwalifikację towarów używanych i z tego tytułu podatnik ? w myśl § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) dokonywał ich dostawy, korzystając ze zwolnienia podatkowego. W przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym mamy do czynienia z okolicznością, o której mowa w art. 91 ust. 7, czyli zmieniło się prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, albowiem samochody od momentu zakupu służyły czynnościom opodatkowanym, natomiast z chwilą ich sprzedaży czynnościom zwolnionym. Zatem dany stan faktyczny wskazuje na konieczność skorygowania kwoty podatku naliczonego odliczonej z tytułu nabycia samochodów, w miesiącu dokonania sprzedaży przy przyjęciu, że dalsze ich użytkowanie służyłoby wyłącznie sprzedaży zwolnionej. Fakt nie brania pod uwagę dostawy tych środków trwałych przy wyliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, wykorzystywanej następnie do wyliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu nie ma znaczenia, ponieważ - jak wyjaśniono powyżej - obowiązek korekty występuje również w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, a następnie to prawo się zmieniło. Jednocześnie, Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu informuje że przepis art. 91 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) został zmieniony ustawą z dnia 21 kwietnia 2005r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756) która w tym zakresie weszła w życie z dniem 1 czerwca 2005r.

1.Udzielana interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.2.Interpretacja nie jest wiążąca dla Wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej ? do czasu jej zmiany lub uchylenia. 3.Na niniejsze postanowienie służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wniesione za pośrednictwem organu wydającego postanowienie w terminie 7 dni licząc od daty jego doręczenia (art. 236 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r ? Ordynacja podatkowa )4.Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 września 2000r. o opłacie skarbowej (tekst jednolity Dz. U. z 2004r., Nr 253, poz. 2532) zażalenie podlega opłacie skarbowej w kwocie 5 zł oraz 50 groszy od załącznika do odwołania uiszczonej w formie naklejenia znaków opłaty skarbowej na zażaleniu.