Pytanie:

dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT

W wydanym postanowieniu Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego stanowisko Spółki uznał za nieprawidłowe. Stwierdził, iż wystawienie faktury przez kontrahenta unijnego przed terminem wynikającym z art.20 ust.5 ustawy o p.t.u. powoduje powstanie obowiązku podatkowego z chwilą jej wystawienia, mimo iż fakturę otrzymano z towarem.

Na powyższe postanowienie Spółka wniosła zażalenie podnosząc, iż organ podatkowy naruszył przepisy prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów regulujących kwestię powstania obowiązku podatkowego przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów. Zdaniem podatnika w udzielonej odpowiedzi nie uwzględniono przesłanek wynikających z przepisów ustawy o rachunkowości. W szczególności wskazano na naruszenie art. 24 ust.5 pkt 1 oraz art. 10 ust.1 pkt 5 tej ustawy. W ocenie strony cyt. przepisy nakazują wprowadzać do ksiąg rachunkowych każde zdarzenie, które nastąpiło w okresie sprawozdawczym i na podstawie tych danych należy sporządzić deklaracje podatkowe, w tym deklaracje VAT-7. Wykazanie natomiast obowiązku podatkowego na podstawie art. 20 ust.6 ustawy o p.t.u. powoduje naruszenie w.w. zasad.

Przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru, będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia (por.art.20 ust.5). Jednak w przypadku, gdy przed ww. terminem podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej wystawienia (por. art. 20 ust. 6).

Jeżeli więc Spółka otrzymała towar wraz z fakturą obowiązana jest wyznaczyć obowiązek podatkowy z tytułu WNT według terminu wystawienia przez dostawcę faktury. Wskazują na to cyt. wyżej przepisy art.20 ust.5 i 6 ustawy o p.t.u., z których wynika, iż istotnym jest termin wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej. W przypadku otrzymania towaru podatnik wprawdzie obowiązany jest opodatkować WNT 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, jeżeli jednak faktura została wystawiona przed tak określonym terminem, tj. 15. dnia następującego po miesiącu dostawy, wówczas obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury. W praktyce sprowadza się to do ewentualnej korekty deklaracji, jeżeli faktura wpłynie do podatnika po terminie do złożenia deklaracji za okres, w którym określono obowiązek według otrzymania dostawy.

Wobec powyższego rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe.

Ustosunkowując się do wskazanych w zażaleniu kwestii wynikających z zasad rachunkowości zauważam;

Ustawa z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (tekst jednolity Dz. U. z 2002r. Nr 76 poz.694 ze zm.) określa zasady rachunkowości oraz tryb badania sprawozdań finansowych przez biegłych rewidentów. Obejmuje m.in. przyjęte zasady (politykę) rachunkowości, prowadzenie, na podstawie dowodów księgowych, ksiąg rachunkowych, ujmujących zapisy zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym, okresowe ustalanie lub spra-wdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i pasywów (por.art.4 ust.3 tej ustawy).

Natomiast zgodnie z art.109 ust.3 ustawy o p.t.u. podatnicy są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. W związku z powyższym nietrafny jest pogląd Spółki, iż okres sprawozdawczy w zakresie przepisów o rachunkowości musi być adekwatny do określonych ustawami podatkowymi terminów powstania obowiązku podatkowego.

Reasumując należało orzec jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja prawa podatkowego została wydana w oparciu o przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny oraz obowiązujący w dniu jej wydania stan prawny.

Jest ona wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy. Nie jest natomiast wiążąca dla podatnika (por. art.14 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej).

W przypadku zmiany przepisów podatkowych interpretacja przestaje wiązać.