Pytanie:

Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w rozumieniu ustawy z 11.03.2004r o podatku od towarów i usług w przypadku usług orzeczniczych sądów arbitrażowych w związku z tym, iż sąd jedynie pośredniczy w dysponowniu środkami pieniężnymi pomiędzy arbitrem a stroną nie uzyskując z tego tytułu żadnego przychodu?

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U z 2004r. nr 54, poz. 535) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jednakże zgodnie z ust. 11 w/w art. 19 ustawy jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Z przedstawionego w piśmie stanu faktycznego wynika, iż podatnik będący sądem arbitrażowym świadczy usługi orzecznicze. Wynagrodzenie z tego tytułu przekazywane jest w następujący sposób:
Po wniesieniu powództwa powód dokonuje wpłaty opłaty o charakterze depozytu na poczet przyszłych rozstrzygnięć w postaci wyroku. Do momentu wydania i doręczenia wyroku w sprawie, kwota depozytu pozostaje własnością strony, która go wpłaciła. Natomiast po wydaniu wyroku, zgodnie z jego brzmieniem albo całość albo część tej kwoty staje się własnością sądu, a pozostała zwracana jest stronie. Depozyt służy zapewnieniu niezawisłości arbitrów, gdyż to sąd a nie strona wypłaca arbitrom wynagrodzenie, koszty przyjazdu czy koszty powołania biegłego. W związku z powyższym do czasu wydania wyroku sąd jedynie pośredniczy w dysponowaniu środkami pieniężnymi i nie uzyskuje z tego tytułu żadnego przychodu.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz stan faktyczny tut. organ podatkowy stwierdza, iż wpłacona przez powoda przed wydaniem wyroku opłata, ze względu na swój specyficzny charakter nie jest zaliczką, zadatkiem czy inną opłatą o podobnym charakterze, do których odnosi się ust. 11 art. 19 ustawy w VAT.