W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka nabywa od podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium Polski (Dostawcy) towary wraz z instalacją lub montażem. Instalacja lub montaż wykonywane są bezpośrednio przez Dostawcę bądź też przez podmiot trzeci działający na rzecz Dostawcy. Ponieważ:

1. instalacja/montaż towarów ma miejsce na terytorium Polski,
2. czynności wykonywane w celu zainstalowania/zamontowania towarów wymagają specjalistycznej wiedzy i wykraczają poza zakres prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanych lub instalowanych towarów zgodnie z ich przeznaczeniem, oraz
3. Dostawcy nie są zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT w Polsce i z tego względu nie rozliczają podatku należnego z tytułu przedmiotowych dostaw w Polsce, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 oraz art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm) (ustawa o VAT) - miejscem dostawy tych towarów jest terytorium Polski, podatnikiem zaś, czyli podmiotem, na którym ciąży obowiązek naliczenia podatku z tego tytułu, jest Spółka jako nabywca tych towarów.
   
   

Zgodnie z postanowieniami umownymi, Spółka i Dostawca uznają że dostawa przedmiotowych towarów na rzecz Spółki ma miejsce po zakończeniu instalacji/montażu, tj. z chwilą podpisania przez strony stosownego protokołu zdawczo-odbiorczego (Protokół), na podstawie którego:

• Dostawca przenosi na Spółkę prawo do faktycznego dysponowania towarami zgodnie z przeznaczeniem,
• Spółka zaś dokonuje akceptacji zrealizowanej inwestycji i przyjmuje zainstalowane towary od odbioru.
  
  

Powyższe postanowienia mają zastosowanie:

• zarówno w przypadku gdy koszty związane z przechowywaniem towarów w trakcie instalacji/montażu (koszty magazynowania, koszty ubezpieczenia oraz inne podobne koszty związane z przechowywaniem towarów w okresie przed podpisaniem Protokołu) ponosi Dostawca, jak i w przypadku gdy koszty takie - zgodnie z umową - ponosi Spółka, bez względu na długość trwania procesu instalacji/montażu.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dla celów ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT Spółka prawidłowo uznaje, że wydanie towarów nabywanych przez Spółkę wraz z instalacją lub montażem następuje z chwilą podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego dokumentującego zakończenie procesu instalacji/montażu przez Dostawcę oraz przeniesienie na Spółkę faktycznego władztwa nad rzeczą?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 19 ust. 20 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) (ustawa o VAT), przepisy art. 19 ust. 1-4, 11, 13 pkt 1 lit. b) i c) oraz ust. 16-17 tej ustawy stosuje się odpowiednio do dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca. W praktyce powyższe oznacza, że dla ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu danej dostawy, podatnik-nabywca zobowiązany jest stosować odpowiednio przepisy jakie obowiązywałyby gdyby dostawę tę realizował w wykonaniu własnej czynności dostawy/sprzedaży na rzecz podmiotu trzeciego.

Zgodnie z przepisami art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, a w przypadku gdy dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy - zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy - powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W obydwu przypadkach zatem, w celu właściwego ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego konieczne jest określenie daty/momentu wydania towarów.

Ustawa o VAT nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem "wydania towarów", w tym również towarów dostarczanych wraz z instalacją lub montażem. W ocenie Spółki zasadnym jest posłużenie się zawartą w art. 7 ustawy o VAT definicją dostawy towarów, zgodnie z którą pod pojęciem tym należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (wyrok w sprawie C-320/88 Shipping and Forwarding Enterprise SAFE B.V.), przeniesienie takiego prawa następuje w momencie przeniesienia praktycznej kontroli nad rzeczą i możliwości faktycznego dysponowania nią. W omawianym przypadku ponieważ do chwili podpisania Protokołu:

• Spółka nie może swobodnie rozporządzać danym towarem, na przykład bez zgody Dostawcy podjąć decyzji o jego sprzedaży na rzecz podmiotu trzeciego,
• Spółka nie ponosi żadnego ryzyka ani kosztów związanych ewentualną wymianą danego elementu urządzenia bądź też zastąpienia go elementem innego rodzaju,
• Spółka nie ma także wpływu i nie kontroluje jakichkolwiek decyzji Dostawcy w zakresie usunięcia danego elementu z miejsca instalacji/montażu, należy przyjąć, iż do tego momentu nie dochodzi do wydania towaru w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Konsekwentnie, wydanie towarów następuje z chwilą podpisania Protokołu dokumentującego zakończenie procesu instalacji/montażu przez Dostawcę oraz przeniesienie na Spółkę faktycznego władztwa nad rzeczą.
  
  

Analogiczne stanowisko Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zajął w decyzji z dnia 2 listopada 2006r. (sygn. 1401/PH-l/4407/14-37/06/AŁ) gdzie stwierdził, iż wydaniem towaru (dostarczeniem towaru, z którym wiąże się powstanie obowiązku podatkowego) jest moment, w którym sprzedający oddaje towar do swobodnego dysponowania odbiorcy, a sam przestaje faktycznie władać tym towarem. Jak wykazano powyżej, w przypadku będącym przedmiotem niniejszego wniosku następuje to wraz z podpisaniem Protokołu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie przepisu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Właściwe określenie momentu powstania obowiązku podatkowego wymaga ustalenia, czy podatnik dokonuje dostaw towarów czy też świadczy usługi. W myśl art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 i ust. 3 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 cytowanej ustawy. Przy czym zarówno towary, jak i usługi (za wyjątkiem usług elektronicznych) identyfikowane są na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Ze stanu faktycznego wynika, że Spółka nabywa towary wraz z instalacją lub montażem. Instalacja lub montaż wykonywane są bezpośrednio przez dostawców bądź też przez podmiot trzeci działający na rzecz dostawców.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 19 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż 7. dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 4 ww. ustawy o podatku od towarów i usług).

Ponadto, zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 14 i 15.

W opisanym stanie faktycznym, gdy podpisanie protokołu zdawczo-odbiorczego dokumentującego zakończenie procesu instalacji/montażu przez Dostawcę potwierdza nabycie przez Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług dla przedmiotowych nabyć towarów wraz z instalacją lub montażem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.