Wnioskodawca świadczy usługi przewozu osób i ładunków. Po wykonaniu usługi wystawia faktury vat i zgodnie z art. 19 ustawy o podatku od towarów i usług w tym samym miesiącu odprowadza podatek należny. Zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit a ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług moment powstania obowiązku podatkowego w transporcie określony jest na dzień otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od wykonania usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jak należy interpretować powyższy przepis czy w/w termin oznacza dokładnie 30-tego dnia czy w ciągu 30 dni. Czy wcześniejsze wykonanie obowiązku podatkowego może spowodować zarzut, iż w miesiącu, w którym ten obowiązek powstałby zgodnie z tymi przepisami powstała zaległość podatkowa?

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 ust 13 pkt 2 lit a ustawy z 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości, bądź części zapłaty nie później jednak niż 30-go dnia licząc od wykonania usługi. Zdaniem wnioskodawcy obowiązek podatkowy powstanie najpóźniej 30-go dnia od dnia wykonania usługi, czyli można określić obowiązek podatkowy w dowolnym terminie między datą wykonania usługi a 30-tym dniem od dnia wykonania usługi. Użyte bowiem w przepisie określenie nie później powinno dopuszczać także wcześniejsze wykazanie obowiązku podatkowego mimo braku zapłaty za usługę. Odłożenie w czasie realizacji obowiązku podatkowego poprzez określenie przez ustawodawcę momentu powstania tego obowiązku późniejszego w stosunku do momentu wykonania usługi a więc w stosunku do zaistnienia zdarzenia stanowiącego faktyczne źródło tego obowiązku, nie może być rozumiane jako bezwzględna powinność w tym znaczeniu, iż nie dopuszcza ono wcześniejszej, jeszcze przed otrzymaniem zapłaty realizacji przez podatnika tego obowiązku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Usługi transportowe objęte są szczególnym obowiązkiem podatkowym, który został określony w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami). W myśl powołanego przepisu w przypadku świadczenia usług transportu osób i ładunków kolejami, taborem samochodowym, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usług. Otrzymanie części zapłaty powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części. Wynika z tego, że jeżeli podatnik nie otrzymał żadnej płatności w ciągu 30 dni od dnia wykonania usługi (a także przed wykonaniem usługi), obowiązek podatkowy powstanie u niego 30 dnia od chwili wykonania usługi. Późniejsze otrzymanie zapłaty, a także jej brak, nie ma już żadnego wpływu na powstały obowiązek podatkowy.

Zasady dokumentowania świadczenia usług transportowych fakturami określone zostały w § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług( Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zmianami). Zgodnie z w/w przepisami (§ 15 ust. 1 i 2), w przypadkach dotyczących między innymi usług transportowych, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego, nie wcześniej jednak niż 30 dnia przed powstaniem tego obowiązku. Zatem wcześniejsze wystawienie faktury nie zmienia momentu powstania obowiązku podatkowego, który jest niezależny od momentu wystawienia faktury.

W związku z tym, podatek należny winien być wykazany w rozliczeniu za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy, a nie w miesiącu w którym wystawiono fakturę dokumentującą wykonanie usługi.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, iż stosownie do przepisu art. 109 ust. 7 ustawy, przepisów dotyczących dodatkowego zobowiązania podatkowego (art. 109 ust. 4-6 ustawy) nie stosuje się:

1. jeżeli przed dniem wszczęcia kontroli przez naczelnika urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej podatnik dokonał odpowiedniej zmiany deklaracji podatkowej oraz wpłacił do urzędu skarbowego kwotę wynikającą ze zmiany deklaracji podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę;
2. w zakresie ustalania dodatkowego zobowiązania, w przypadku gdy zaniżenie zobowiązania podatkowego lub zawyżenie kwoty różnicy podatku lub kwoty zwrotu podatku naliczonego wiąże się z nieujęciem podatku należnego w rozliczeniu za dany okres z tytułu dostawy lub świadczenia usług, od której podatek należny został ujęty w poprzednich okresach rozliczeniowych.
   
   

W myśl art. 109 ust. 8 ustawy, przepis ust. 4-7 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik:

1. wykazał w deklaracji podatkowej i otrzymał kwotę zwrotu różnicy podatku lub kwotę zwrotu podatku naliczonego, a powinien wykazać kwotę zobowiązania podatkowego podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego,
2. nie złożył deklaracji podatkowej oraz nie wpłacił kwoty zobowiązania podatkowego.
   
   

Reasumując, możliwa jest sytuacja, iż w przypadku błędnie rozpoznanego momentu powstania obowiązku podatkowego powstanie zaległość podatkowa. Jednakże zastosowanie będą miały także przepisu art. 109 ust. 4-8 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.