Pytanie:

Kiedy powstaje obowiązek podatkowy w VAT w stosunku do płatności za koszty zmienne za dany kwartał?Czy w stosunku do płatności z tytułu kosztów zmiennych Spółka powinna jako płatnik pobierać podatek "u źródła"?

W związku z powyższym Strona zwróciła się z pytaniem, kiedy powstaje obowiązek podatkowy dla podatku od towarów i usług w stosunku do płatności za koszty zmienne. Z uwagi na fakt, iż w ciągu 7 dni po zakończeniu danego kwartału Strona obiektywnie nie jest w stanie ustalić wysokości kosztów zmiennych, a w rezultacie podstawy opodatkowania, Jej zdaniem obowiązek podatkowy powstaje najwcześniej w momencie, kiedy będzie w stanie ustalić właściwą podstawę opodatkowania z tego tytułu - czyli w momencie otrzymania od usługodawcy informacji o liczbie dokonanych w danym kwartale rezerwacji. W konsekwencji Strona stoi na stanowisku, iż obowiązek podatkowy z tytułu usług zarządzania rezerwacjami, za które uiszczana jest opłata za koszty zmienne powstaje w momencie otrzymania przez Stronę faktury za dany kwartał.

Zgodnie z art. 19 ust 1 ustawy ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towaru i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Natomiast w myśl ust. 4 w/w artykułu jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Wskazane wyżej zasady mają odpowiednie zastosowanie do importu usług - co wynika z art. 19 ust. 19 w/w ustawy.

Należy w tym miejscu zauważyć, iż zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych. Przy czym zgodnie z Komunikatem Prezesa GUS z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych, zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania zainteresowany podmiot może zwrócić się o opinię klasyfikacyjną do właściwego Urzędu Statystycznego. Do dokonywania takiej klasyfikacji bądź też do oceny poprawności zaklasyfikowania dokonanego przez podatnika nie jest natomiast uprawniony (ani obowiązany) Naczelnik Urzędu Skarbowego w ramach interpretacji dokonywanej w trybie art. 14 a § 1 i nast. ustawy - Ordynacja podatkowa. Przyjmując zatem, jak to uczyniła Strona, iż w przedstawionym stanie faktycznym mamy do czynienia z importem usług należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie będą miały odpowiednio przepisy art.19 ustawy o podatku od towarów i usług.

Stosownie do art. 2 pkt 9 ww. ustawy przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, czyli osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej oraz osoba fizyczna będąca usługobiorcą usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.

Jednakże stosownie do ust. 2 w/w artykułu - powyższego przepisu nie stosuje się w przypadku usług i towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju, z wyłączeniem usług określonych w art. 27 ust. 3 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca. Jak wynika z wyżej cytowanych przepisów obowiązek podatkowy z tytułu importu usług powstaje u ich nabywcy w przypadku, gdy usługi nabywane są od podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium Polski a usługodawca nie rozliczył podatku należnego. Jednocześnie, w przypadku usług określonych w art. 27 ust. 3 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 kwestia rozliczenia podatku przez usługodawcę jest bez znaczenia. Podatnikiem w takim przypadku jest zawsze usługobiorca.

Obowiązek podatkowy powstaje w przypadku importu usług na zasadach ogólnych, a więc co do zasady z chwilą wykonania usługi. Jeżeli jej wykonanie winno być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez świadczącego usługę. Jeżeli faktura została wystawiona po upływie 7 dni licząc od dnia wykonania usługi, obowiązek podatkowy powstaje 7. dnia. Należy przy tym zauważyć, iż art. 106 ust. 7 ustawy w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne. Mając na uwadze przedstawiony opis świadczonych usług oraz ich klasyfikację postanowiono jak na wstępie. Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.