W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. Oddział w Polsce jest oddziałem przedsiębiorcy zagranicznego tj. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prawa czeskiego z siedzibą w P. Siedzibą Oddziału jest W. Oddział prowadzi działalność w zakresie obrotu energią elektryczną. W tym celu nabywa od dostawców na terenie Polski energię elektryczną w systemie elektroenergetycznym, celem odsprzedaży innym podmiotom zarówno w kraju jak i za granicą, w tym w szczególności do przedsiębiorstwa macierzystego lub oddziału tej samej spółki na Słowacji. Energii elektrycznej nie można składować ani magazynować, co oznacza, że zakup i sprzedaż jej odbywa się w tym samym momencie. W przypadku dostawy energii do przedsiębiorstwa macierzystego lub oddziału spółki na Słowacji w tym samym momencie dochodzi do sprzedaży klientom na rynkach czeskim i słowackim. Oddział wykazywał taką sprzedaż jako dostawę poza terytorium kraju w deklaracji VAT-7 za miesiąc, w którym upływał termin płatności. Oddział, stosując się do wezwania właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego do dokonania korekty deklaracji, skorygował deklarację VAT-7 rozpoznając obowiązek podatkowy w momencie dokonania dostawy energii elektrycznej (wystawienia faktury). Oddział występuje o zwrot podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest wykazywanie dostawy poza terytorium kraju odnośnie energii elektrycznej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę tzn. na zasadach ogólnych zgodnie z art. 19 ust. 1 i 4 ustawy o podatku od towarów i usług i w konsekwencji nabywanie prawa do zwrotu VAT naliczonego za ten okres?

Zdaniem Wnioskodawcy art. 19 ust. 1 i następne, ustawy o podatku od towarów i usług mają zastosowanie do towarów i usług, z tytułu dostarczania których u podatnika powstaje obowiązek podatkowy, a więc nie dotyczy on dostaw towarów i świadczenia usług poza terytorium kraju. Konsekwencje prawno-podatkowe dokonywania czynności poza terytorium kraju w ustawie o VAT zostały określone w innym rozdziale tejże ustawy, co wyklucza bezpośrednie stosowanie do tych czynności regulacji art. 19 ustawy. W konsekwencji należy uznać, że czynności wykonywane poza terytorium kraju (w tym dostawy energii elektrycznej na rzecz podmiotów zagranicznych) winny być rozliczane w deklaracji VAT-7 w momencie ich wykonania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, miejscem dostawy towarów jest w przypadku dostawy gazu w systemie gazowym lub energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym do podmiotu będącego podatnikiem, o którym mowa w art. 15, podatnikiem podatku od wartości dodanej lub podatnikiem podatku o podobnym charakterze, którego głównym celem nabywania gazu i energii elektrycznej jest odprzedaż tych towarów w takich systemach i u którego własne zużycie takich towarów jest nieznaczne - miejsce, gdzie podmiot taki posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, do którego dostarczane są te towary - miejsce, gdzie podmiot ten posiada stałe miejsce prowadzenia działalności, a w przypadku braku siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania.

W stanie faktycznym przedstawionym przez Oddział miejscem dostawy energii elektrycznej będą Czechy i Słowacja i tam też, a nie w Polsce, czynność ta zostanie opodatkowana.

Kwoty dostaw towarów oraz świadczonych usług opodatkowanych poza terytorium kraju wykazywane są w deklaracji dla podatku od towarów i usług.

Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) zawartymi w części C, dotyczącej rozliczenia transakcji podlegających opodatkowaniu oraz podatku należnego, a także transakcji wykonywanych poza terytorium kraju stanowiącymi załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 września 2005r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 185, poz. 1454) określającego wzory deklaracji oraz objaśnienia co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejscu ich składania, w poz. 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, lub prawo do zwrotu kwoty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy.

Z przepisów prawa podatkowego nie wynika wprost, w którym miesiącu należy ująć wyliczoną należność z tytułu dostaw towarów oraz świadczenia usług poza terytorium kraju.

Zasadą jest, że obrót (kwoty należne) wykazywany jest w deklaracji składanej za miesiąc, w którym powstaje obowiązek podatkowy. W związku z tym w przypadku dostaw opodatkowanych poza terytorium kraju, należy je ująć w rozliczeniu za miesiąc, w którym powstałby obowiązek podatkowy, gdyby dostawy te były świadczone na terytorium kraju.

W przypadku dostawy energii elektrycznej na terytorium kraju obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu. Jest to moment szczególny, określony w art. 19 ust. 13 pkt 1a ustawy.

Zatem, w poz. 21 deklaracji podatkowej VAT-7 należy wykazać kwoty opodatkowanych poza terytorium kraju dostaw energii elektrycznej w miesiącu powstania obowiązku podatkowego, tj. w miesiącu przypadającego terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej do tych rozliczeń.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.