Pytanie:

dotyczy opodatkowania VAT oddania w wieczyste użytkowania nieruchomości gruntowej

Zdaniem strony jeżeli decyzja ustalająca wysokość ww. opłaty została wydana przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) to do oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowych nie stosuje się przepisów tej ustawy.

Organ podatkowy w postanowieniu, nie zgodził się z takim stanowiskiem. Stwierdził natomiast, że skoro obowiązek podatkowy z tytułu oddania w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowych powstał w okresie obowiązywania przepisów cyt. ustawy o p.t.u. oraz § 3a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), świadczący usługę obowiązany był tę czynność opodatkować.

W zażaleniu strona podniosła, że pierwotny termin płatności określono na dzień, w którym nie obowiązywały przepisy cyt. ustawy o p.t.u. oraz, że zasady dotyczące obowiązku podatkowego wynikają z art. 19 tej ustawy. Ponadto zauważono, że wysokość ww. opłaty ustalonej w decyzji właściwego organu różni się od kwoty jaką obowiązany był zapłacić na podstawie faktury.

Oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowych stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o p.t.u. czynność opodatkowaną, tj. usługę o charakterze ciągłym. Świadczący obowiązany jest zatem wystawić fakturę i rozliczyć podatek należny, pobrany od korzystającego z usługi, w deklaracji za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy. W przypadku, gdy termin płatności, ponoszonych z tytułu użytkowania wieczystego opłat, przypadał w okresie od 25.06.2004r. do 14.01.2005r. to obowiązek podatkowy powstał zgodnie z § 3a cyt. rozporządzenia, tj. z chwilą upływu terminu płatności tych opłat.

W niniejszej sprawie skoro nowy termin płatności wniesienia opłaty upływał z dniem 30 listopada 2004r. to obowiązek podatkowy powstał również tego dnia. Świadczący usługę obowiązany był zatem wystawić fakturę zgodnie z wymogami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie maja zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 971).

Należy przy tym zauważyć, że kwestia wysokości pobieranych opłat z tytułu użytkowania wieczystego nie należy do kompetencji organów podatkowych.

Jednakże można wskazać, że zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt. ustawy o p.t.u. podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwotę należną ustalają strony zawartej umowy i obejmuje ona całość świadczenia należnego od nabywcy.

W przypadku użytkowania wieczystego podstawę opodatkowania stanowią opłaty pobierane z tego tytułu pomniejszone o kwotę podatku. Oznacza to, że kwota opłaty ustalona przez właściwy organ w decyzji jest kwotą brutto (tzn. z podatkiem od towarów i usług).

Nadmieniam przy tym, iż od dnia 15 lutego 2005r. obowiązek podatkowy w zakresie oddania w wieczyste użytkowanie nieruchomości gruntowej regulują przepisy ustawy o p.t.u. (art. 19 ust. 1, ust. 4 i ust. 11). Z dniem 14 stycznia 2005r. został bowiem skreślony § 3a cyt. rozporządzenia, w związku z wydaniem w dniu 28 stycznia 2005r. przez Ministra Finansów rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w spawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 17, poz. 150).

W związku z powyższym postanawiam jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja prawa podatkowego została wydana w oparciu o przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny oraz obowiązujący w dniu jej wydania stan prawny.

Jest ona wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy. Nie jest natomiast wiążąca dla podatnika (por. art. 14 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej).

W przypadku zmiany przepisów podatkowych interpretacja przestaje wiązać. Wykonanie niniejszej decyzji podlega wstrzymaniu do dnia upływu terminu do wniesienia skargi do sadu administracyjnego, w przypadku złożenia skargi - do czasu zakończenia postępowania przed tym sądem (por. art. 14b § 6 ww. ustawy).

Decyzja niniejsza jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.