Pytanie:

Czy usługi związane z reklamą towarów w sklepach , opłaty związane z rozpoczęciem sprzedaży towarów w nowych sklepach oraz inne usługi związane z organizacją sprzedaży importowanych produktów tj. obsługa prawna oraz usługi tłumaczeń mieszczą się w katalogu zawartym w art.27 ust.4 ustawy o VAT oraz czy w przypadku ich refaktury na rzecz kontrahenta z państwa trzeciego miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium Polski w świetle art.27 ust.3 ustawy o VAT ?

postanawia

uznać Pana stanowisko za prawidłowe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą pod firmą "Marimpex" , która zajmuje się importem herbaty, a następnie jej dystrybucją na terenie Polski. Głównymi odbiorcami Wnioskodawcy są sklepy wielkopowierzchniowe.

Wnioskodawca podejmuje działania zmierzające do rozszerzenia świadomości marki sprzedawanych produktów oraz zdobycia większego udziału na rynku. Wspomniane działania w znacznej mierze są podejmowane we współpracy z odbiorcami produktów dystrybuowanych przez Wnioskodawcę - sklepami wielkopowierzchniowymi, które świadczą na Pana rzecz za wynagrodzeniem usługi reklamowe. Wynika to z faktu, iż sklepy te, jako punkty sprzedaży towarów są naturalnym miejscem ich promocji - sklepy dysponują atrakcyjną powierzchnią handlową i środkami ułatwiającymi promocję towarów

Wspomniane usługi świadczone są w oparciu o ogólne umowy zawarte ze sklepami. Sklepy zobowiązują się w tych umowach, m. in. do "przeprowadzenia kompleksowej usługi-akcji promocyjno-marketingowej (...), mającej na celu zwiększenie atrakcyjności i sprzedaży towarów (...) oraz budowę świadomości marki. Część usług reklamy jest świadczona przez sklepy w ramach oddzielnie składanych ofert, akceptowanych indywidualnie przez Pana firmę. Faktury, które wystawiają na rzecz Pana firmy sklepy wielkopowierzchniowe lub agencje, zawierają najczęściej szczegółowe pozycje kosztowe , takie jak: "usługi marketingowe" czy "wyróżnienie nowych produktów". Takie rozbicie kosztów usług reklamy na poszczególne elementy ma na celu zwiększenie przejrzystości wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę.

Ponadto, w ramach prowadzonych akcji reklamowych zleca Pan wykonanie części usług wyspecjalizowanym agencjom reklamowym, które świadczą na Pana rzecz m. in. usługi polegające na zaprojektowaniu i przygotowaniu w sklepach stoisk dla hostess promujących produkty.

Sprowadza Pan herbatę od spółki mającej siedzibę w Sri Lance (dostawca). Na mocy zawartej umowy refakturuje Pan na rzecz dostawcy koszty usług reklamy świadczonych przez sklepy wielkopowierzchniowe oraz inne podmioty, a także niektóre inne koszty ponoszone w związku z organizowaniem przez Pana firmę sprzedaży importowanych produktów. Wśród kosztów refakturowanych na rzecz dostawcy można wyróżnić następujące zasadnicze kategorie:

1)usługi związane z reklamą towarów w sklepach, np. przeprowadzenie akcji promocyjnych, wyróżnianie nowych produktów poprzez ich odpowiednią ekspozycję na regałach lub specjalnych punktach sprzedaży, przygotowanie gazetek reklamowych, projektowanie i przygotowanie w sklepach stoisk dla hostess;

2)opłaty związane z rozpoczęciem sprzedaży towarów w nowych sklepach - opłaty te mają na celu zwrócenie sklepom typowych kosztów ponoszonych w związku z wprowadzeniem nowego produktu do asortymentu, takich jak: zaprojektowanie rozłożenia towarów na regałach, planowanie akcji promocyjnych związanych z wprowadzeniem towaru do nowego sklepu;

3)inne usługi związane z organizacją sprzedaży importowanych produktów tj. obsługa prawna oraz usługi tłumaczeń.

Pytania podatnika

Czy niżej wymienione :

1)usługi związane z reklamą towarów w sklepach, np. przeprowadzanie akcji promocyjnych, wyróżnianie nowych produktów poprzez ich odpowiednią ekspozycję na regałach lub specjalnych punktach sprzedaży, przygotowanie gazetek reklamowych, projektowanie i przygotowanie w sklepach stoisk dla hostess;

2)opłaty związane z rozpoczęciem sprzedaży towarów w nowych sklepach - (opłaty te mają na celu zwrócenie sklepom typowych kosztów ponoszonych w związku z wprowadzeniem nowego produktu do asortymentu, takich jak: zaprojektowanie rozłożenia towarów na regałach, planowanie akcji promocyjnych związanych z wprowadzeniem towaru do nowego sklepu);

3)inne usługi związane z organizacją sprzedaży importowanych produktów tj. obsługa prawna oraz usługi tłumaczeń.

mieszczą się w katalogu zawartym w art.27 ust.4 ustawy o VAT oraz czy w przypadku ich refaktury na rzecz kontrahenta z państwa trzeciego miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium Polski w świetle art. 27 ust.3 ustawy o VAT?

II. Stanowisko wnioskodawcy co do oceny stanu faktycznego:

W Pana ocenie:

1)refakturowane na rzecz dostawcy usługi związane z reklamą towarów w sklepach, np. przeprowadzenie akcji promocyjnych, wyróżnianie nowych produktów poprzez ich odpowiednią ekspozycję na regałach lub specjalnych punktach sprzedaży, przygotowanie gazetek reklamowych, projektowanie i przygotowanie w sklepach stoisk dla hostess, stanowią usługi reklamy w rozumieniu w art.27 ust.4 pkt 2 ustawy o VAT, a zatem, zgodnie z art. 27 ust.3 ustawy o VAT w przypadku refakturowania tych usług nie powstaje obowiązek podatkowy w Polsce, a Wnioskodawca refakturując przedmiotowe usługi powinien wystawiać faktury bez podatku,

2)refakturowane opłaty związane z rozpoczęciem sprzedaży towarów w nowych sklepach, stanowią koszty usług reklamy w rozumieniu w art.27 ust.4 pkt 2 ustawy o VAT, a zatem, zgodnie z art. 27 ust.3 ustawy o VAT w przypadku refakturowania tych kosztów na rzecz podmiotu z siedzibą poza Unią Europejską (tj. na rzecz dostawcy) nie powstaje obowiązek podatkowy w Polsce, a Wnioskodawca refakturując przedmiotowe koszty powinien wystawiać faktury bez podatku,

3)refakturowane usługi obejmujące obsługę prawną oraz usługi tłumaczeń są objęte dyspozycją art.27 ust.4 pkt 3 ustawy o VAT, a zatem, zgodnie z art. 27 ust.3 ustawy o VAT w przypadku refakturowania tych kosztów na rzecz podmiotu z siedzibą poza Unią Europejską (tj. na rzecz dostawcy) nie powstaje obowiązek podatkowy w Polsce, a Wnioskodawca refakturując przedmiotowe usługi powinien wystawiać faktury bez podatku.

W uzasadnieniu swojego stanowiska Strona wyjaśnia, iż polskie przepisy o podatku od towarów i usług nie regulują wprost kwestii refakturowania usług. W doktrynie oraz praktyce podatkowej ukształtował się jednak pogląd, iż refakturowanie usług polega na odsprzedaży usług za wynagrodzeniem przez jeden podmiot na rzecz innego bez doliczenia marży - celem transakcji jest przeniesienie ciężaru ekonomicznego kosztu świadczenia usług na podmiot faktycznie korzystający z danych usług. Podmiot dokonujący refakturowania występuje zatem w roli pośrednika pomiędzy właściwym usługodawcą a faktycznym beneficjentem usługi.

W konsekwencji stwierdza Pan, że z punktu widzenia regulacji podatkowych refakturowanie stanowi odsprzedaż usług . Czynność polegająca na refakturowaniu usługi powinna zatem być traktowana jako świadczenie usługi o charakterze pierwotnej usługi refakturowanej.

W związku z powyższym należy uznać, że refakturując poszczególne usługi na rzecz dostawcy powinien być Pan traktowany tak, jakby sam te usługi wyświadczył.

W odniesieniu do zapytania objętego w punkcie 1) i pkt 2) niniejszej interpretacji prezentuje Pan następujące uzasadnienie.

W celu określenia poprawnego traktowania podatkowego transakcji objętych w złożonym wniosku w Pana ocenie konieczna jest analiza pojęcia usług reklamy dla potrzeb przepisów VAT. Zaznacza Pan, że ustawa o VAT nie zawiera definicji reklamy. Ponadto ustawodawca (inaczej niż przykładowo w przypadku art. 27 ust.4 pkt 3 nie określił pola znaczeniowego terminu usługi reklamy (zawartego w art.27 ust.4 pkt 2 poprzez odwołanie się do klasyfikacji statystycznych.

Ponadto, zwraca Pan uwagę na fakt, iż art.27 ustawy o VAT stanowi implementację w polskim porządku prawnym przepisu art.9 VI Dyrektywy, określającego miejsce świadczenia usług. Zgodnie z orzecznictwem ETS, pojęcie usług reklamowych, o których mowa w art.9 ust.2 lit.e) VI Dyrektywy, jako termin wspólnotowy, musi być interpretowane w sposób jednolity w całej Unii Europejskiej, z celu uniknięcia przypadków podwójnego opodatkowania lub braku opodatkowania. Wskazana jest zatem analiza orzecznictwa ETS w tym zakresie.

Analiza orzecznictwa ETS na temat pojęcia reklamy dla celów opodatkowania prowadzi do wniosku, że usługi reklamowe należy rozumieć w sposób szeroki tak, aby objęły one wszelkie przypadki świadczenia usług mających na celu promocję sprzedaży towarów lub usług. Usługi reklamy, zdaniem ETS obejmują m. in. sprzedaż po obniżonych cenach, przekazywanie darmowych towarów, nieodpłatne świadczenie usług oraz wszelką działalność promocyjną, polegającą na rozpowszechnieniu treści reklamowych mających na celu informowanie odbiorców o istnieniu i jakości produktu lub usługi, z zamiarem zwiększenia ich sprzedaży. Usługami reklamy jest również każda działalność, która jest nieodłączną częścią kampanii reklamowej i w konsekwencji przyczynia się do przekazania treści reklamowych. Do usług reklamy zaliczyć należy też wszelkie działania polegające na organizacji konferencji prasowych, seminariów, bankietów, gier, konkursów, pokazów, przyjęć oraz wydawania jedzenia czy posiłków.

Kompleksowe działania związane z reklamą towarów w sklepach, np. ekspozycja towarów na regałach, przeprowadzenie akcji promocyjnych, wyróżnianie nowych produktów, przygotowanie gazetek reklamowych podejmowane przez sklepy wielkopowierzchniowe oraz inne podmioty na Pana rzecz, a następnie refakturowane na rzecz dostawcy niewątpliwie wiążą się z prezentowaniem klientom przekazu reklamowego i kreowaniem świadomości marki, a działania mają za ostateczny cel zwiększenie sprzedaży towarów.

Przytacza Pan również treść pisma Ministerstwa Finansów z dnia 9 lutego 2002 roku ustosunkowującego się do zasad opodatkowania VAT usług, szczególnego umiejscawiania oraz eksponowania towarów w sieciach handlowych, w którym stwierdza się m. in., iż "przy realizacji umów związanych ze świadczeniem szczególnych usług handlowych, może niekiedy dochodzić do powiązania przedmiotu umowy z różnego rodzaju odpłatnymi świadczeniami o charakterze promocyjno-reklamowym, jakie poszczególne placówki handlowe podejmują się prowadzić zastępując w tym zakresie np. "działania producentów". Zdaniem Ministerstwa Finansów dotyczy to m. in.: "usługi szczególnego udostępniania przez odbiorców towarów, własnych sieci handlowych, szczególnego miejsca lub ekspozycji na półce sklepowej". We wspomnianym piśmie Ministerstwo Finansów uznało tego rodzaju działania za " usługi związane z organizacją reklamy handlowej oraz informacji handlowej i usługowe".

W świetle przytoczonej definicji usług reklamy wykształconej w orzecznictwie ETS i praktyce podatkowej, stwierdza Pan, że nabywane a następnie refakturowane na rzecz dostawcy usługi reklamy towarów w sklepach są objęte zakresem pojęcia usług reklamy w rozumieniu art.27 ust.4 pkt 2 ustawy o VAT oraz art.9 ust.2 lit.e) VI Dyrektywy.

W odniesieniu do wprowadzenia przez Pana towarów do nowych sklepów, wiąże się ono z licznymi działaniami podejmowanymi przez same sklepy wielkopowierzchniowe oraz inne podmioty. Działania te polegają na odpowiednim zaplanowaniu rozkładu półek, ułożeniu towarów na półkach oraz przygotowaniu akcji promocyjnych. Pana firma ponosi ciężar kosztów sklepów i innych podmiotów w związku z powyższymi działaniami, gdyż niewątpliwie prowadzą one do zaprezentowania klientom treści reklamowych oraz są warunkiem do zwiększenia sprzedaży towarów. Z Pana punktu widzenia poniesienie tych kosztów jest również warunkiem uzyskania dostępu do kolejnych, nowych punktów sprzedaży, a w efekcie również warunkiem zwiększenia sprzedaży produktów.

W związku z powyższym, mając na uwadze analizę przedstawioną powyżej stwierdza Pan, iż działania związane z rozpoczęciem sprzedaży towarów w nowych sklepach również mieszczą się w definicji usług reklamy w rozumieniu art.27 ust.4 pkt 2 ustawy o VAT. Odnośnie pkt 3) stoi Pan na stanowisku, iż usługi refakturowane na dostawcę obejmujące obsługę prawną oraz usługi tłumaczeń mieszczą się w katalogu zawartym w art.27 ust.4 ustawy o VAT i zostały wprost wymienione w pkt 3 tego przepisu jako usługi prawnicze oraz usługi tłumaczeń.

3. Ocena prawna stanowiska wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym:

Na podstawie analizy w/ w stanu faktycznego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wołominie stwierdza, co następuje:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Art. 8 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...). Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych (art. 8 ust. 3).

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Ponadto, na podstawie art. 27 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego lub podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. W myśl art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług przepis ust. 3 stosuje się do usług:1. sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw;

2. reklamy

3. doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1); w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2); prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1); architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1; przetwarzania danych i dostarczania informacji; tłumaczeń;

4. bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki;

5. dostarczania (oddelegowania) personelu;

6. wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu;

7.telekomunikacyjnych;

8.nadawczych radiowych i telewizyjnych;

9.elektronicznych;

10. polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania się prawem, o których mowa w pkt 1-9 i 11;

11. agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 1-10.

Ustawa z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji usług reklamy. Choć zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy, usługi są co do zasady identyfikowane za pomocą klasyfikacji statystycznych, to jednocześnie konstruując przepis art. 27 ust. 4 pkt 2 ustawy, ustawodawca, inaczej niż w przypadku art. 27 ust. 4 pkt 3, nie dookreślił usług reklamy przez wyraźne powołanie klasyfikacji statystycznych właściwych dla tego rodzaju usług. Konieczne jest zatem odwołanie się w tym zakresie do wykładni językowej. Zgodnie z definicją Słownika języka polskiego, reklama to rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio, telewizję. Reklamą są też środki (np. plakaty, ogłoszenia) służące temu celowi. Ponadto w związku z faktem, iż przepisy art. 27 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację do prawa polskiego postanowień art. 9 VI Dyrektywy Rady z dnia 17.05.1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG) wskazane jest odwołanie się w tym zakresie również do zasad wypracowanych przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS), np. w orzeczeniach C-68/92, C-69/92, C-73/92 i C-438/01.

W świetle orzecznictwa ETS, pojęcie "usług reklamowych" powinno być rozumiane w sposób szeroki, co oznacza, iż jakiekolwiek wyłączenia z definicji "usług reklamowych" dokonane przez państwa członkowskie są niezgodne z założeniami VI Dyrektywy. Zdaniem ETS, pojęcie "usługi reklamowe" obejmuje wszelką działalność promocyjną, tzn. taką, której celem jest informowanie odbiorców o istnieniu firmy oraz jakości oferowanych produktów lub usług w celu zwiększenia ich sprzedaży. Usługi reklamowe, w opinii Trybunału, obejmują również: nieodpłatne przekazywanie lub sprzedaż towarów po promocyjnych cenach, świadczenie usług promocyjnych według niższych stawek lub bez wynagrodzenia, czy też organizację przyjęć, konferencji prasowych, seminariów lub bankietów promocyjnych. Dotyczy to także wszelkich czynności stanowiących integralną część kampanii reklamowej, które przyczyniają się do reklamy produktu lub usługi, takich jak: wytwarzanie przedmiotów wykorzystywanych w konkretnej reklamie i przekazywanie odbiorcy - w ramach kampanii reklamowej - towarów lub świadczenia usług w trakcie różnych imprez public relations, nawet jeśli towary te lub usługi - rozpatrywane odrębnie - nie zawierałyby treści reklamowych. Usługi marketingowe obejmujące promocyjną sprzedaż towarów, rozpowszechnianie informacji o produktach, opłaty związane z rozpoczęciem sprzedaży towarów w nowych sklepach są więc usługami reklamy w szerokim rozumieniu tego pojęcia.Reasumując, w obliczu przytoczonej powyżej definicji słownikowej pojęcia "reklama" oraz powołanego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości dotyczącego pojęcia "usług reklamy", należy stwierdzić, iż wykonywane na Pana rzecz, a następnie refakturowane na podmiot z państwa trzeciego kompleksowe usługi objęte w pkt 1 i 2 zapytania jak również obsługa prawna oraz usługi tłumaczeń związane z organizacją sprzedaży importowanych produktów z państwa trzeciego , nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, lecz w państwie, w którym nabywca (odbiorca) tych usług ma siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania (na podstawie art. 5 ust. 1 w związku z art. 27 ust. 3 i art. 27 ust. 4 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług). Odnosząc się do zagadnienia refakturowania w /w usług Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wołominie wyjaśnia, iż skoro polski podatnik refakturuje na firmę z państwa trzeciego ponoszone koszty reklamowe to mamy do czynienia z odsprzedażą usług. Polska ustawa o VAT nie zawiera stosownych uregulowań w tym zakresie. Biorąc pod uwagę uregulowania zawarte bezpośrednio w VI Dyrektywie w art.6 ust.4 w/ w Dyrektywy należy stwierdzić, iż w przypadku, w którym podatnik działając we własnym imieniu, lecz na rachunek innej osoby bierze udział w świadczeniu usług, uznaje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Z uwagi na przedmiot sprzedaży odpowiednio zdefiniowane jest miejsce świadczenia usług, a co za tym idzie - miejsce opodatkowania tych usług, które omówiono j.w. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wołominie postanowił jak w sentencji. P O U C Z E N I E1.Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia,2.Zgodnie z art.14b §1 i §2 w/w ustawy - Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia,3.Na powyższe postanowienie na mocy art.14a §4 powołanej wyżej ustawy przysługuje zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia za pośrednictwem naczelnika tutejszego Urzędu Skarbowego.