W przedmiotowym wniosku zostało przestawiony następujący stan faktyczny.

Spółka czasami otrzymuje od kontrahentów z Unii Europejskiej zagraniczne faktury za zakup towarów. Faktycznie faktury te są niesłusznie wystawione, ponieważ spółka nie dokonywała takiego zamówienia. Kontrahent wystawia Wnioskodawcy korektę w tym samym miesiącu lub w miesiącu następnym. Są również sytuacje, gdy Spółka otrzymuje zagraniczne faktury na zakup towaru do zamówienia, które rzeczywiście były składane, ale transakcja nie doszła do skutku, towar nie przyjechał. Kontrahent zagraniczny wystawia wtedy korektę. Zdarza się, że czasami Spółka płaci za fakturę natomiast później potrąca korektą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy Spółka ma do czynienia z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów?
2. Czy powinna wystawić faktury wewnętrzne zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT i naliczyć VAT należny i naliczony?
3. Czy Spółka powinna zagraniczne faktury wprowadzić do ewidencji księgowej i wykazywać je w deklaracjach VAT-7 i VAT-UE?

Zdaniem wnioskodawcy w takim przypadku nie ma do czynienia z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towaru. Nie zostają spełnione warunki art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, którego treść brzmi.. "Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę lub na ich rzecz". Również nie została spełniona treść art. 25 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu.

W związku z powyższym nie ma tu zastosowanie art. 106 ust. 7 ustawy o VAT Spółka nie powinna wystawiać faktur wewnętrznych na VAT należny i naliczony. Takich faktur nie powinno się wykazywać w ewidencji księgowej oraz w deklaracjach VAT-7 i VAT-UE.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.