W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca produkuje podzespoły dachowe - produkty - dla swojego Kontrahenta z siedzibą w Niemczech, zarejestrowanego oraz zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Niemczech podatnika podatku od wartości dodanej. Produkty te są także sprzedawane Kontrahentowi, jest to podstawowy element współpracy, którą Zainteresowany prowadzi z Kontrahentem. W ramach wzajemnych stosunków Spółka i Kontrahent uzgodnili jednak, że Kontrahent będzie także płacił opłatę za zarządzanie realizacją umowy. Opłata ta będzie składać się co do swojej treści ekonomicznej z następujących elementów:

• kosztów ogólnego zarządzania zakładem Spółki w Polsce,
• kosztów zarządzania personelem w zakładzie Spółki,
• kosztów działu finansowego i kontrolingowego w zakładzie Spółki,
• kosztów niewykorzystywanej powierzchni zakładu, która najpierw zostaje jedynie zarezerwowana dla potrzeb dalszych projektów w ramach współpracy z Kontrahentem.

Opłata za zarządzanie będzie okresowo fakturowana Kontrahentowi jedną kwotą.

Zadania Spółki określone w ramach udzielonego przez Kontrahenta generalnego zlecenia dostawy podzespołów dachowych obejmują wyłącznie produkcję podzespołów dachowych. Cały proces od zlecenia do dostawy gotowego podzespołu dachowego obejmuje między innymi: planistykę, prace inżynierskie, opracowanie produktu, przygotowanie produkcji, zarządzanie jakością, zarządzanie produkcją. Za wszystkie te zakresy z wyjątkiem bieżącej produkcji odpowiada Kontrahent i to on odpowiada wobec trzeciego zleceniodawcy za prawidłowe wykonanie umownie określonych zadań. Ponosi on także odpowiedzialność za jakość produktów i ich zgodność z parametrami narzuconymi przez trzeciego zleceniodawcę. Z tego też powodu Kontrahent ponosi wszystkie koszty, które związane są z jego zakresem odpowiedzialności, a w tym wyżej wskazaną opłatę za zarządzanie. Opłata za zarządzanie składa się zatem z kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę, które nie są bezpośrednio kosztami wykonania zadań produkcyjnych. Suma tych kosztów ujęta w ewidencji księgowej nie jest potrącana z ceny za przedmiotowe towary.

Wnioskodawca w uzupełnieniu do wniosku zaklasyfikował usługi będące przedmiotem zapytania do grupowania PKWiU 74.14.11-00.00 "usługi doradztwa w zakresie ogólnych zagadnień zarządzania".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może fakturować Kontrahentowi wskazane usługi jako niepodlegające podatkowi od towarów i usług na podstawie art. 27 ust. 3 w połączeniu z ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług ze względu na ich miejsce świadczenia w miejscu siedziby Kontrahenta?

Zdaniem Wnioskodawcy, pierwsze trzy rodzaje świadczeń składające się na przedmiotową usługę zarządzania i stanowiące jej znacznie przeważającą część należy sklasyfikować co do ich charakteru jako usługi wymienione w art. 27 ust. 4 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Należy w pierwszej kolejności zaznaczyć, że klasyfikacja tych świadczeń jako usługi określone w art. 27 ust. 4 pkt 3 musi kierować się ich przedmiotem. Dla klasyfikacji tej jest nieistotne, czy wykonywane są one przez profesjonalistów, zawodowych doradców, audytorów czy innych przedsiębiorców zajmujących się zwykle takimi usługami. Katalog zawarty w art. 27 ust. 4 przenosi do polskiej ustawy katalog zawarty w art. 9 ust. 2 litera e tiret trzeci byłej VI Dyrektywy a obecnie art. 56 ust. 1 litera c Dyrektywy 2006/112/WE. Katalog ten zawiera w szczególności "inne podobne usługi", które odpowiadają usługom wprost wymienionym w tym katalogu. Przypadek ten zachodzi w odniesieniu do przedmiotowych usług Spółki. W kwestii tej zajął już stanowisko Europejski Trybunał Sprawiedliwości. W szczególności ETS stwierdził w wyroku w sprawie Bernd von Hoffmann C-145/96, że usługa wówczas stanowi inną podobną usługę względem rodzajów działalności wymienionych w art. 9 ust. 2 litera e tiret trzeci VI Dyrektywy (wyrok pochodzi jeszcze z czasu obowiązywania VI Dyrektywy), jeżeli służy temu samemu celowi. Ponieważ usługi Spółki służą temu samemu celowi co usługi profesjonalnych zarządców zakładami produkcyjnymi, doradców, księgowych, to należy je sklasyfikować wśród usług wymienionych w katalogu art. 27 ust. 4 punkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponieważ spełnione są także warunki określone w art. 27 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, to miejsce świadczenia przedmiotowej usługi znajduje się w Niemczech, a w konsekwencji usługa ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stąd też jako nie podlegająca opodatkowaniu powinna być fakturowana bez podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez świadczenie usług - w myśl art. 8 ust. 1 ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

W przypadku świadczenia usług istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia usługi zależy, czy świadczenie usług będzie podlegało opodatkowaniu w kraju, czy w innym państwie członkowskim

W treści art. 27 ustawy, ustawodawca określił miejsce świadczenia usług. Według zasady ogólnej zawartej w ust. 1 powołanego artykułu, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Jednakże w odniesieniu do niektórych usług miejsce to ustawodawca określił odmiennie. I tak, w przypadku gdy, zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 2 ustawy - usługi o których mowa w ust. 4 są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Powyższy przepis dotyczy m.in. usług wskazanych w ust. 4 pkt 3 tego artykułu, tj.: usług doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1); w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2); prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1); architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1; w zakresie badań i analiz technicznych (PKWiU 74.3); przetwarzania danych i dostarczania informacji; tłumaczeń.

W przypadku, gdy Wnioskodawca będzie świadczył "usługi doradztwa w zakresie ogólnych zagadnień zarządzania" (PKWiU 74.14.11-00.00) na rzecz kontrahenta z Niemiec, mającego status podatnika podatku od wartości dodanej - miejscem świadczenia przedmiotowych usług będzie miejsce gdzie nabywca, dla którego dana usługa jest świadczona, posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, a w przypadku braku tych miejsc, stały adres lub miejsce zamieszkania. W takim przypadku usługi te, zgodnie z zasadą wyrażoną powyżej, nie będą stanowiły dla Zainteresowanego czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w kraju.

O sposobie rozliczania podatku od wartości dodanej i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia przesądzają w takim przypadku przepisy kraju, w którym znajduje się miejsce świadczenia usługi.

W przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie przepis § 27 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798 ze zm.), przepisy § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Zgodnie z ust. 2 powołanego paragrafu, faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie miejsca świadczenia usług. Kwestia dotycząca przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów została rozstrzygnięta w odrębnych interpretacjach indywidualnych nr ILPP2/443-425/08-4/EN oraz nr ILPP2/443-425/08-5/EN z dnia 12 sierpnia 2008 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje