W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi swoją główną działalność w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych, Spółka zatrudnia ponad 5000 pracowników, pracujących w biurach i sklepach znajdujących się wszystkich województwach Polski. Spółka posiada kilka tysięcy stacji bazowych (stacji telefonii komórkowej). Dla potrzeb prowadzonej działalności Spółka wykorzystuje m.in. samochody osobowe. Dotychczas użytkowane samochody były albo kupowane albo przyjmowane do używania w ramach umów leasingowych. W celu optymalizacji kosztów nabycia lub używania samochodów Spółka (dalej: lub Spółka) zawarła z niemiecką spółką X Ramową Umowę Leasingu (ang. Master Leasing Agrement), zwaną dalej Umową Ramową. X jest spółką utworzoną zgodnie z prawem Republiki Federalnej Niemiec; jej siedziba mieści się na terenie Republiki Federalnej Niemiec. X nie prowadzi w Polsce działalności za pomocą stałej placówki i nie planuje utworzenia biura lub stałej placówki. Umowa Ramowa stanowi załącznik A do niniejszego wniosku. Umowa Ramowa określa ogólne zasady leasingu samochodów przez X na rzecz Spółki. Zgodnie z postanowieniami Umowy Ramowej dla każdego samochodu zawierana jest odrębna umowa leasingu (ang. Leasing Contract), zwana dalej Umową Leasingu. W dniu złożenia wniosku Spółka zawarła już ponad 180 Umów Leasingu dotyczących odpowiednio jednego samochodu każda i rozważa zawarcie kolejnych Umów Leasingu. Przykładowa Umowa Leasingu stanowi załącznik B do wniosku. Do dnia złożenia wniosku żaden z samochodów będących przedmiotem zawartych w oparciu o Umowę Ramową Umów Leasingu nie został jeszcze przywieziony do Polski. Pierwsze z nich zostaną prawdopodobnie przywiezione na terytorium Polski w maju 2008 r., w związku z tym nie powstały jeszcze żadne wydatki lub zdarzenia wywołujące skutki podatkowe.

Poniższe informacje są prawdziwe dla wszystkich zawartych już w oparciu o Umowę Ramową, Umów Leasingu:

• okres trwania umowy wynosi 24 miesiące, co stanowi 40% normatywnego okresu amortyzacji, w rozumieniu art. l7a pkt 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. Nr 54 z 2000r. poz. 654 z późn. zm.) - dalej: UPDOP;

• suma ustalonych w Umowie Leasingu opłat ponoszonych przez X w podstawowym okresie umowy z tytułu używania danego samochodu, z uwzględnianiem ceny, po której X ma prawo nabyć przedmiot umowy po zakończaniu podstawowego okresu tej umowy*, jest większa od wartości początkowej danego samochodu;

• poprzednie zdanie jest prawdziwe niezależnie od uwzględnienia lub nie niemieckiego podatku od wartości dodanej;

• ani Umowa Leasingu ani Umowa Ramowa nie zawierają zapisu, iż odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy dokonuje korzystający;

• ani Umowa Leasingu ani Umowa Ramowa nie przewidują, by w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tymi umowami lub z chwilą zapłaty ostatniej raty dochodziło do przeniesienia prawa własności przedmiotu leasingu. Umowa Ramowa przewiduje możliwość zakupu przedmiotu Leasingu po upływie okresu leasingu po cenie przewidzianej dla każdego samochodu w Umowie Leasingu

• podatek od towarów i usług nie będzie naliczany przez X w związku z faktem, iż X uznaje, iż ze względu na przepisy o podatku VAT miejscem świadczenia usług jest terytorium Republiki Federalnej Niemiec i w konsekwencji świadczenie podlega niemieckiemu podatkowi od wartości dodanej, w konsekwencji nie podlega polskiemu podatkowi od towarów i usług.
  
  

Zgodnie z zapisami w Umowie Ramowej, wartości netto rat leasingowych powiększane będą o podatek u źródła — podatek dochodowy należny od X i pobierany przez X w charakterze płatnika. Od tak wyliczonych rat leasingu X naliczać będzie niemiecki podatek od wartości dodanej według stawki 19%. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Republice Federalnej Niemiec, uchwalonymi w wykonaniu przepisów VIII Dyrektywy Rady z dnia 6 grudnia 1979 (79/1072/EEO), PTC przysługuje prawo do otrzymania zwrotu niemieckiego podatku od towarów i usług. Samochody będące przedmiotem zawartych już Umów Leasingowych i ewentualnych przyszłych Umów Leasingowych są (będą) nowymi samochodami wyprodukowanymi na terytorium Unii Europejskiej lub sprowadzonymi spoza jej terytorium i dopuszczonymi do swobodnego obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Samochody te będą więc posiadały status celny towarów wspólnotowych w rozumieniu przepisów celnych. X nie jest w chwili obecnej zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług na terytorium Polski i nie zamierza dokonywać takiej rejestracji.

Przedmiotowe samochody, zgodnie z obowiązującymi przepisami o ruchu drogowym, będą podlegały obowiązkowi ich rejestracji w Polsce i Spółka zamierza dokonać ich rejestracji po ich przywiezieniu na terytorium RP.

Z racji obecnej sytuacji podatkowej X obie strony umowy przyjmują, iż X nie będzie w stanie odliczyć od swojego podatku dochodowego należnego w Niemczech, podatku u źródła (podatku dochodowego) pobieranego przez X. Mając powyższe na uwadze Strony ustaliły, iż raty leasingowe będą powiększone o kwotę podatku jaką X zobowiązana będzie potrącić w taki sposób, aby faktycznie wypłacona (po potrąceniu podatku u źródła) kwota należności była równa kwocie netto raty która byłaby należna X w sytuacji gdyby takie opodatkowania nie istniało.

*zgodnie z art. 17j ust. 1 UPDOP jeśli w umowie leasingu została określona cena po której korzystający ma prawo nabyć przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się w sumie opłat, o której nowa w art. l7b ust. 1 pkt 2 i art. 17f ust. 1 pkt 2 UPDOP.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy dla potrzeb podatku od towarów usług oddanie w leasing przez X samochodów w wykonaniu Umowy Leasingu oraz Umowy Ramowej jest świadczeniem usług czy też dostawą towaru, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54 z 2004 r. poz. 535 z późn. zm.) (dalej: ustawa o VAT)?
2. Czy z tytułu przywiezienia pojazdu na terytorium Polski powstanie, dla Spółki, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT?
3. Czy dla przedmiotowego leasingu miejscem świadczenia usługi w rozumieniu ustawy VAT będzie terytorium Republiki Federalnej Niemiec i w związku z tym świadczenie usług przez X będzie lub nie podlegało opodatkowaniu polskim podatkiem od towarów i usług?
   
   

Zdaniem wnioskodawcy.

Ad.1 Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ustawy o VAT.

Art. 7 ust.1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1. (. .)
2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3. (...);
4. (...)

Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku, których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

Natomiast świadczenie usług, w odniesieniu do rozważanego stan faktycznego, zdefiniowane jest w art. 8.

Art. 8 ust. 1. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, która nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
4. (...)
5. Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których nowa w art. 119.
   
   

Zdaniem Spółki w przypadku Umów Leasingu oraz stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku nie są spełnione przesłanki pozwalające na zaklasyfikowanie umów leasingu jako dostawy towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 9 ustawy o VAT.

Przedmiotowe umowy leasingu nie przewidują bowiem, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tymi umowami lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności samochodów zostanie przeniesione. Ponadto, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym Spółka (korzystający) nie będzie dokonywała odpisów amortyzacyjnych. Ponadto, Spółka pragnie wskazać, iż z przepisy Kodeksu cywilnego, regulujące umowę leasingu, nie dają podstaw do twierdzenia, że umową taką przenosi na korzystającego prawo do rozporządzania przedmiotem umowy leasingu jak właściciel na korzystającego. Zawierając umowę leasingu, finansujący zobowiązuje się bowiem jedynie do oddania rzeczy, stanowiącej jego własność, do używania lub używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, zaś korzystający zobowiązuje się płacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne. Prawo do rozporządzania przedmiotowymi samochodami jak właściciel w dalszym ciągu pozostawać będzie po stronie finansującego (X), Spółka jedynie mieć będzie możliwość nabycia przedmiotu leasingu po upływie okresu, na jaki zawarta została umowa. Mając na względzie powyższe, udostępnienie Spółce samochodów w wykonaniu Umów Leasingu oraz Umowy Ramowej nie będzie dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 8 ust. 1 ustawy o VAT świadczenia finansującego (X) stanowić będzie świadczenie usług w rozumieniu tego artykułu. Ponadto, Spółka pragnie podkreślić, iż umowy leasingu, w przypadku których odpisów amortyzacyjnych dokonuje finansujący, powszechnie nazywane są umowami leasingu operacyjnego.

Z punktu widzenia przepisów o podatku VAT są one traktowane jako świadczenia usług, a nie jako dostawa towarów.

Ad. 2 Zgodnie z art. 9 ustawy o VAT.

1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
   
   

1. nabywca towarów jest:
   
   

• podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika,
• osoba prawna niebędąca podatnikiem o którym mowa w lit. a — z zastrzeżeniem art. 10;

1. dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem o którym mowa w pkt 1 lit. a.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:
   
   -nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,-dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2 — jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.
   
   

Zarówno Spółka jak i X są podatnikami, o których nowa w art. 9 ust 2 pkt 1a) ustawy o VAT. Przedmiotem leasingu są nowe środki transportu. Jednakże w przypadku będącym przedmiot wniosku Spółka nie nabywa prawa do rozporządzania samochodami jak właściciel, co jest niezbędną przesłanką kwalifikacji zdarzenia jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów dokonywanego przez Spółkę.

Z przepisów Kodeksu cywilnego, regulujących umowę leasingu, wynika że nie dochodzi tu do przejścia na korzystającego prawa do rozporządzania przedmiotem umowy jak właściciel. Zawierając umowę leasingu, finansujący zobowiązuje się bowiem jedynie do oddania rzeczy, stanowiącej jego własność, do używania lub używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, zaś korzystający zobowiązuje się płacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne. Prawo do rozporządzania przedmiotowymi samochodami jak właściciel w dalszym ciągu pozostawać będzie po stronie finansującego (X), Spółka jedynie mieć będzie możliwość nabycia przedmiotu leasingu po upływie okresu, na jaki zawarta została umowa. W związku z powyższym, przemieszczenie samochodów z terytorium państwa członkowskiego do Polski, w celu ich używania przez Spółkę w ramach Umów Leasingu, nie skutkuje dla Spółki powstaniem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji, Spółka będzie uprawniona do wystąpienia, na podstawie art. 105 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, do Naczelnika Pieszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku VAT z tytułu przywozu samochodów z innego Państwa członkowskiego.

Ad. 3 Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu w Polsce podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport i import towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zgodnie z ogólną zasadą sformułowaną w art. 27 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku świadczenia sług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzania działalności, z którego świadczy usługi — miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności — miejsce stałego zamieszkania. Co prawda, przepisy art. 27 ust. 3 i ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT określają w sposób odmienny miejsce świadczenia usług wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, wskazując co do zasady jako miejsce świadczenia tych usług miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, jednak ta regulacja nie ma zastosowania w sytuacji gdy przedmiotem tych usług są środki transportu. W takim stanie rzeczy należy uznać, iż przedmiotowe usługi, które będą wykonywane przez X w oparciu o Umowy Leasingu oraz Umowę Ramową, nie mieszczą się w żadnym z wyłączeń przewidzianych w ust. 2—6 i art. 28 ustawy o VAT, a zatem podlegają opodatkowaniu w miejscu, gdzie świadczący usługę (X) posiada siedzibę, względnie — w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzania działalności, z którego świadczy usługę — w miejscu, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsca prowadzenia działalności. Zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym siedziba spółki X mieści się na terytorium Republiki Federalnej Niemiec i spółka ta nie posiada ani nie zamierza utworzyć w Polsce stałego miejsca prowadzania działalności, z którego będzie świadczyła usługi na rzecz Spółki. X nie posiada zresztą w Polsce własnego personelu, ani biura umożliwiającego niezależne świadczenie usług. Posiadanie na terenie kraju własnego personelu lub trwałej struktury - organizacyjnej jest z kolei konieczne, aby uznać, że usługodawca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce. Podobne stanowisko zajął Europejski Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu z dnia 17 lipca 1997 r. w sprawie C-190/95 (ARO Lease BV przeciwko Inspacteur van de Belastingdienst Grote Ondernemiogen de Amsterdam)

Mając powyższe na uwadze, należy uznać, iż miejscem świadczenia usługi przez X będzie, w świetle art. 27 i 28 ustawy o VAT, terytorium Republiki Federalnej Niemiec.

Konsekwentnie należy uznać, że usługi świadczone przez X w ramach Umów Leasingu oraz Umowy Ramowej nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Usługi te będą podlegały niemieckiemu podatkowi od wartości dodanej (X)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ad. 1 Zgodnie z brzmieniem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione (art. 7 ust.1 pkt 2 ustawy). Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, należy rozumieć umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty (art. 7 ust. 9 ww. ustawy).

Umowa leasingu, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ww. ustawy musi spełniać następujące warunki:

• musi być zawarta na czas oznaczony;

• w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

• odpisów amortyzujących zgodnie z przepisami o podatku dochodowym dokonuje korzystający.
  
  

Jeżeli umowa leasingu spełnia powyższe warunki to wydanie towaru na jej podstawie w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy uznać za dostawę towarów. W przypadku gdy przedmiotem umowy leasingu są grunty to taka umowa na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, traktowana jest zawsze jak dostawa towarów.

Zgodnie z zapisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega także odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r.). W powyższym przepisie przyjęto, zatem generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, iż definicja "świadczenia usług" ma charakter dopełniający definicję "dostawy towarów" i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Umowy leasingu, które nie spełniają warunków określonych w art. 7 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 ww. ustawy, w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług są traktowane jak świadczenie usług.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że zamierza on w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyjąć do używania samochody na podstawie Umowy Leasingu.

Zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę stanem faktycznym, przedmiotowe umowy spełniają następujące warunki:

1. okres trwania umowy wynosi 24 miesiące, co stanowi 40% normatywnego okresu amortyzacji, w rozumieniu art. l7a pkt 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. Nr 54 z 2000r. poz. 654 z późn. zm.) - dalej: UPDOP;
2. suma ustalonych w Umowie Leasingu opłat ponoszonych przez X w podstawowym okresie umowy z tytułu używania danego samochodu, z uwzględnianiem ceny, po której X ma prawo nabyć przedmiot umowy po zakończaniu podstawowego okresu tej umowy, jest większa od wartości początkowej danego samochodu (zdanie jest prawdziwa niezależnie od uwzględnienia lub nie niemieckiego podatku od wartości dodanej), zgodnie z art. 17j ust. 1 UPDOP jeśli w umowie leasingu została określona cena po której korzystający ma prawo nabyć przedmiot umowy po zakończeniu podstawowego okresu tej umowy, cenę tę uwzględnia się w sumie opłat, o której mowa w art. l7b ust. 1 pkt 2 i art. 17f ust. 1 pkt 2 UPDOP;
3. ani Umowa Leasingu ani Umowa Ramowa nie zawierają zapisu, iż odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy dokonuje korzystający;
4. ani Umowa Leasingu ani Umowa Ramowa nie przewidują, by w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tymi umowami lub z chwilą zapłaty ostatniej raty dochodziło do przeniesienia prawa własności przedmiotu leasingu. Umowa Ramowa przewiduje możliwość zakupu przedmiotu Leasingu po upływie okresu leasingu po cenie przewidzianej dla każdego samochodu w Umowie Leasingu.
   
   

W ocenie Spółki przedmiotowe Umowy Leasingu są umowami leasingu operacyjnego i powinny na gruncie ustawy o podatku VAT być traktowane jako świadczenie usług.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.

Ad. 2 W myśl art. 5 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ww. ustawy - przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Z powyższej definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia wynika, że aby dane nabycie można było uznać za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów muszą być spełnione następujące warunki:

• nabywca nabywa prawo do rozporządzania towarem jak właściciel;

• wewnątrzwspólnotowe nabycie jest konsekwencją dostawy;

• w wyniku dokonanej dostawy towary, są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu;

• w wyniku dokonanej dostawy, towary są transportowane lub wysyłane przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na jego rzecz.
  
  

Dla zaistnienia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powyższe warunki muszą być spełnione łącznie.

Ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług oraz jej przepisy wykonawcze nie zawierają definicji leasingu.

Zgodnie z art. 7091 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny ( Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.

Z powyższej definicji leasingu wynika, że finansujący oddaje rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne. W chwili zawarcia umowy leasingu nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że zamierza on w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyjąć do używania samochody na podstawie Umowy Leasingu. Przedmiotem leasingu są nowe samochody osobowe. W ocenie Wnioskodawcy przedmiotowa umowa leasingu spełnia warunki umowy leasingu operacyjnego, który w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jest świadczeniem usług.

Z uwagi na fakt, że w przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie stanu faktycznego nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (przedmiotowy leasing jest świadczeniem usług a nie dostawą towarów) należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.

Ad. 3 Podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Oznacza to, że opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostały uznane za świadczone w danym miejscu. Określenie miejsca świadczenia usługi ma zasadnicze znaczenie, determinuje ono, bowiem miejsce opodatkowania danej usługi.

Zgodnie z podstawową zasadą określoną w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Od powyższej reguły ustawodawca wprowadził szereg wyjątków, które nie mają zastosowania w przedmiotowej sytuacji.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że zamierza on w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyjąć do używania samochody na podstawie Umowy Leasingu. Przedmiotem umowy są samochody osobowe. W ocenie Wnioskodawcy przedmiotowa umowa leasingu spełnia warunki umowy leasingu operacyjnego, który w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jest świadczeniem usług. Leasingodawcą jest spółka X. X jest spółką utworzoną zgodnie z prawem Republiki Federalnej Niemiec; jej siedziba mieści się na terenie Republiki Federalnej Niemiec. X nie prowadzi w Polsce działalności za pomocą stałej placówki i nie planuje utworzenia biura lub stałej placówki.

Zgodnie z powyższym miejsce świadczenia przedmiotowej usług będzie terytorium Niemiec, a usługa będąca przedmiotem zapytania nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko spraw będących przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym zdarzeniu przyszłym i stanowisku własnym, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Jednocześnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie informuje, że nie podlegają analizie i weryfikacji załączone do wniosku dokumenty. Podatnik jest obowiązany do przedstawienia wyczerpującego opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wyłącznie we wniosku. Załączniki mogą mieć jedynie charakter posiłkowy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.