W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zawarła umowę z kontrahentem z Rosji na sprzedaż towarów z Polski do Rosji. Towar jest wywożony na zlecenie Spółki przez polską firmę spedycyjną która obciąża Spółkę kosztami tego transportu. Zgodnie z zawartą z kontrahentem rosyjskim umową osobno ustala się cenę za towar a osobno za transport na podstawie faktur od przewoźnika. Należność za transport stanowi odrębną pozycję na fakturze "transport towarów".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowo Spółka postępuje wykazując usługę transportową jako niepodlegającą opodatkowaniu VAT poza terytorium Polski, a odcinek krajowy ze stawką 0% jednocześnie wykazując je w poz. 20 i 21 deklaracji VAT-7?, czy też powinna całość transakcji tj. towar + transport towarów potraktować jako eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy, aby można było opodatkować usługę transportową stawką VAT 0%, jej wartość musiałaby zostać włączona w cenę towaru. W przypadku jednakże wykazania tej usługi (ze względu na warunki umowy) w odrębnej pozycji faktury istnieje konieczność ustalenia jej miejsca świadczenia w celu określenia, czy usługa ta podlega opodatkowaniu VAT w Polsce. W związku z tym, że jest to transport związany z eksportem towarów, wówczas istnieje możliwość zastosowania stawki tak jak w przypadku transportu międzynarodowego na odcinku krajowym 0% zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Pozostała część usługi transportowej świadczona poza granicami kraju nie podlega opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Pismem z dnia 22.04.2008 r. Strona uzupełniła stan faktyczny zawarty we wniosku o informację, iż posiada dokumenty o których mowa art. 83 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowiące dowód świadczenia usług, a mianowicie list przewozowy lub dokument spedytorski oraz fakturę wystawioną przez przewoźnika (spedytora).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Wnioskodawca eksportuje towary do Rosji, których przewóz zleca firmie spedycyjnej. Na podstawie umowy zawartej z kontrahentem rosyjskim Strona oddzielnie ustala cenę za towar i transport (na podstawie faktur od przewoźnika). Należność za transport stanowi odrębną pozycję na fakturze "transport towarów". Co do zasady, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy(...) (art. 29 ust. 1). Jak Spółka wyraźnie wskazuje, sposób fakturowania eksportu towarów i usługi transportowej z nim związanej wynika z zawartej przez Strony umowy, natomiast należy zwrócić uwagę, iż analiza przedmiotu umów cywilnoprawnych nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego.

W myśl art. 27 ust. 2 pkt 2 ustawy w przypadku świadczenia usług transportowych - miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28.

Co do zasady stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 (art. 41 ust. 1 ustawy).

Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

I tak, stosownie do zapisu art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, stawkę podatku w wysokości 0 % stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Art. 83 ust. 3 ustawy stanowi, iż przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa

w ust. 1 pkt 23, rozumie się:

1. przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:
   a) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty,
   b) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
   c) z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
   d) z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju.
   
   

Zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy opodatkowanie usług transportu międzynarodowego stawką preferencyjną 0% wymaga odpowiedniego ich udokumentowania. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia tych usług są w przypadku transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora - list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2.

W związku z tym, iż Spółka posiada dokumenty o których mowa art. 83 ust. 5 ustawy, tj. list przewozowy lub dokument spedytorski oraz fakturę wystawioną przez przewoźnika (spedytora), usługę transportu międzynarodowego towarów wykazuje jako niepodlegającą opodatkowaniu VAT poza terytorium Polski, a odcinek krajowy ze stawką 0%, jednocześnie wykazując je w poz. 20 i 21 deklaracji VAT-7.

A zatem, w świetle przedstawionych wyżej przepisów, co do zasady stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Usługę transportu międzynarodowego, pod warunkiem posiadania dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 ustawy, należy wykazać w fakturze w rozbiciu na odcinki: odcinek krajowy ze stawką 0% podatku od towarów i usług, odcinek wykonany poza terytorium kraju jako niepodlegający opodatkowaniu VAT.

Jednocześnie tutejszy organ zauważa, iż przedmiotową usługę należy wykazać w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 wprowadzonej, zgodnie z delegacją zawartą w art. 99 ust. 14 ustawy, rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 19 września 2005r.

w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług (Dz .U. Nr 185, poz. 1545), w poz. 22 - dostawa towarów oraz świadczenie usług, na terytorium kraju, opodatkowane stawką 0% i poz. 21 - dostawa towarów oraz świadczenie usług, poza terytorium

kraju, a nie jak wskazał Wnioskodawca w poz. 20 i 21.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock