Pytanie:

Czy zakup, od norweskiej firmy, licencji na używanie programu komputerowego do własnych potrzeb, za którą użytkownik obowiązany jest zapłacić jednorazową opłatę z tytułu uruchomienia programu, roczne opłaty za użytkowanie programu oraz kompensatę z tytułu różnicy kursu USD w stosunku do NOK stanowi import usług, który podlega opodatkowaniu na terytorium Polski i powinien być udokumentowany fakturami wewnętrznymi?

W dniu 29.09 2006 r. "X" złożył wniosek o wydanie interpretacji w sprawie opodatkowania podatkiem VAT zakupu licencji na użytkowanie patentu intelektualnego wraz z niezbędnym oprogramowaniem i klucza zabezpieczenia sprzętu komputerowego.

Zdaniem podatnika spółka będąc usługobiorcą usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę poza terytorium kraju jest zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikiem obowiązanym do naliczenia i odprowadzenia należnego podatku, a jednocześnie może skorzystać z prawa do odliczenia tego podatku.

Naczelnik Urzędu Skarbowego podziela pogląd podatnika i uznaje, że zakup licencji na używanie programu komputerowego stanowi import usług, który podlega opodatkowaniu na terytorium Polski i powinien być udokumentowany fakturami wewnętrznymi. Faktura na import usług dokumentuje podatek należny, a także stanowi podstawę do odliczenia podatku wynikającego z tej faktury.

Zgodnie z art.8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) świadczeniem usług jest również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych. W art. 2 pkt 9 ww. ustawy zdefiniowano import usług jako świadczenie usług z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Artykuł 17 ust. 1 pkt 4 wskazuje, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. W przypadku świadczenia usług istotnym jest również ustalenie miejsca świadczenia usług. Zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 1w związku z ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług dla usług sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji świadczonych na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę miejscem świadczenia tych usług jest miejsce gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Zdaniem Naczelnika tut. Urzędu będąca przedmiotem zapytania transakcja zakupu od firmy norweskiej prawa użytkowania programu komputerowego dokonana przez spółkę mającą siedzibę w Polsce spełnia przesłanki do uznania jej za import usług, a miejscem opodatkowania tej transakcji jest miejsce gdzie nabywca posiada siedzibę czyli terytorium Polski. Wystawione przez kontrahenta zagranicznego faktury zarówno za jednorazową zapłatę z tytułu uruchomienia programu, jak i za roczne opłaty za użytkowanie programu oraz kompensatę dokumentują sprzedaż prawa do użytkowania programu, a więc usługę, która dla polskiego kontrahenta stanowi import usług. Dla udokumentowania tego importu nabywca wystawia zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług fakturę wewnętrzną. Faktura ta dokumentuje podatek należny, a także stanowi podstawę do odliczenia podatku wynikającego z tej faktury (art. 86 ust. 2 pkt 4 ww. ustawy).

Powyższa interpretacja dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszego postanowienia.

Zgodnie z art. 14b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej powyższa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika. Interpretacja jest natomiast wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy do czasu jej zmiany lub uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu w terminie 7 dni od daty jego otrzymania (art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej).