Pytanie:

Czy dokonując sprzedaży usług w kraju na rzecz podmiotu niemieckiego, będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Niemcy) zobowiązanym do naliczenia podatku od wartości dodanej, będzie podmiot niemiecki?

Wnioskodawca dokonał sprzedaży swoich usług w kraju na rzecz podmiotu niemieckiego, będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju (Niemcy). Przedmiotem umowy był wynajem żurawia samochodowego (hydraulicznego) wraz z operatorem, będącym pracownikiem Podatnika.

W związku z powyższym Podatnik zwraca się o potwierdzenie swojego stanowiska w sprawie.

W ocenie Podatnika, podmiotem zobowiązanym do naliczenia podatku od wartości dodanej, w przedstawionym stanie faktycznym, będzie podmiot niemiecki na podstawie przepisów art. 27 ust. 4 pkt 6 i ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - dalej zwanej ustawą o VAT. W uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawca twierdzi, iż dźwig samochodowy nie jest środkiem transportu, podając w związku z przepisem art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT wyłączenie zawarte w załączniku nr 1 do ustawy o VAT w pozycji 4 - samochody ciężarowe z dźwigiem (PKWiU 34.10.52). W konsekwencji Wnioskodawca uznał taką sprzedaż za niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Po przeanalizowaniu zaprezentowanego we wniosku stanu faktycznego oraz stanowiska Podatnika, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa, tut. Organ stwierdza, co następuje:

Na podstawie przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych (art. 8 ust. 3 ustawy o VAT).

Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.), do celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2006 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku wystąpienia trudności związanych z ustaleniem właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć dany wyrób lub usługę, zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do odpowiedniego organu statystycznego tj. Urzędu Statystycznego w Łodzi (ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź), który udzieli informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Dla wskazania miejsca opodatkowania transakcji w podatku od towarów i usług istotne jest określenie miejsca świadczenia. W przypadku usług wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu, świadczonych na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania (art. 27 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 27 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT).

Wskazanie miejsca świadczenia usługi na podstawie cytowanego przepisu uzależnione jest od spełnienia kilku przesłanek m.in. zależy to od przedmiotu umowy najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Aby przepis ten znalazł zastosowanie przedmiotem umowy powinna być rzecz ruchoma nie będąca środkiem transportu. Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia "rzeczy ruchomych", a jedynie pojęcie towarów, zawierające w sobie kategorię rzeczy ruchome. Należy zatem, w tym przypadku, sięgnąć do przepisów Kodeksu cywilnego. Rzeczami, w rozumieniu art. 45 Kodeksu cywilnego, są tylko przedmioty materialne. Przepisy Kodeksu cywilnego definiują jedynie nieruchomości, co oznacza, iż przedmioty materialne nie będące nieruchomościami należy uznać za rzeczy ruchome.

Ustawa o VAT nie zawiera również definicji terminu "środki transportu". Przywołany przez Podatnika art. 2 pkt 10 ustawy o VAT definiuje bowiem "nowe środki transportu" na potrzeby ustawy. Definiując "nowe środki transportu" ustawodawca określił, jakie środki transportu mogą spełniać kryteria "nowych" (wymieniając je w załączniku nr 1 do ustawy o VAT), wskazując jednocześnie cechy, którymi te środki transportu powinny się charakteryzować, aby mogły być zaliczone do tej grupy (np. przejechały nie więcej niż 6000 kilometrów lub od momentu dopuszczenia ich do użytku upłynęło nie więcej niż 6 miesięcy).

Natomiast, zgodnie z załącznikiem nr 1 do ustawy o VAT, w poz. 4, z kategorii nowych środków transportu ustawodawca wyłączył samochody ciężarowe z dźwigiem (PKWiU 34.10.52).

Przy dokonaniu dalszej analizy w zaprezentowanym stanie faktycznym wykluczającej status żurawia samochodowego jako środka transportu, należy podkreślić, iż przedmiotową usługę Podatnik sklasyfikował jako wynajem sprzętu budowlanego i burzącego z obsługą operatorską.

Natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), pojazd oznacza środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane.

Mając zatem na uwadze, iż przedmiotowy żuraw został przez Podatnika sklasyfikowany jako sprzęt budowlany, to stanowi on (w świetle prawa o ruchu drogowym) nie środek transportu lecz maszynę lub urządzenie przystosowane do poruszania się po drodze.

A zatem, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz przytoczonych powyżej przepisów prawa, należy uznać, iż znajdą tutaj zastosowanie przepisy art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 27 ust. 4 pkt 6 ustawy o VAT.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż miejscem świadczenia przedmiotowej transakcji będzie terytorium Niemiec, a tym samym transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu na terytorium kraju.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż usługi wynajmu sprzętu budowlanego i do wyburzeń wraz z obsługą operatorską są sklasyfikowane w grupowaniu 45.5 PKWiU.