Pytanie:

Zagadnienie, o rozstrzygnięcie którego zwraca się Spółka, dotyczy miejsca opodatkowania przedmiotowych usług.

Zagadnienie, o rozstrzygnięcie którego zwraca się Spółka, dotyczy miejsca opodatkowania przedmiotowych usług.

Spółka stoi na stanowisku, iż miejsce opodatkowania będzie ustalane zgodnie z przepisem art. 27 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, tzn. że usługi będą opodatkowane odpowiednio na terytorium Holandii lub na terytorium Czech.

W myśl przepisu art. 8 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji (z wyjątkiem usług elektronicznych). Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych do zaklasyfikowania usług lub wyrobów (wg PKWiU) zobowiązany jest odpowiednio usługodawca lub producent (importer) danego wyrobu. Również przepis pkt 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług stanowi, że zaliczenie określonego produktu do właściwego grupowania PKWiU należy do obowiązków producenta (względnie usługodawcy), a w przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, do którego należy zaliczyć produkt, producent (usługodawca) może zwrócić się o pomoc do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi. Należy jednakże zauważyć, iż klasyfikacja przedstawiona przez Spółkę oraz opinia klasyfikacyjna, na którą Spółka się powołuje dotyczą odmiennego stanu faktycznego niż będący przedmiotem wniosku, mianowicie świadczenia usług w imieniu i na rzecz podmiotu ubezpieczeniowego. Dodatkowo należy zauważyć, że przy klasyfikacji produktu producent ma obowiązek przestrzegać przepisu zawartego w pkt 7.2 w/w zasad, według którego: "W żadnym przypadku, o takim lub innym zaliczeniu produktu nie mogą decydować przesłanki sprzeczne z zasadami PKWiU. Szczególnie niedopuszczalne jest kierowanie się korzyściami materialnymi, względnie innymi przywilejami wynikającymi z takiego lub innego zaklasyfikowania produktu". W związku z powyższym podana klasyfikacja nie może zostać uznana za właściwą w odniesieniu do usług będących przedmiotem wniosku.

Miejsce świadczenia usług określa przepis art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: "W przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28".

Przepis ustępu 3 brzmi: "W przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:

1. osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2. podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę
   - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania". Natomiast przepisy ustępu 4 stanowią, iż przepis ust. 3 stosuje się do usług wymienionych enumeratywnie w ustępie 4.

Usługi polegające na prowadzeniu Centrum Alarmowego - przyjmowaniu zgłoszeń o wypadkach, organizacji pomocy lekarskiej, holowaniu pojazdów, przewożeniu poszkodowanych do szpitali, itp., świadczone na rzecz Kontrahenta lub jego oddziału (czyli podmiotów nie posiadających statusu podmiotów ubezpieczeniowych), nie są wymienione w przepisie art. 27 ust. 4 w/w ustawy. Zatem przepisy art. 27 ust. 3 i 4 w/w ustawy nie znajdą zastosowania w przedmiotowej sprawie. Tym samym miejscem świadczenia przedmiotowych usług będzie terytorium RP.

Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie orzekł jak powyżej.

Niniejsza interpretacja dokonana została dla konkretnego stanu faktycznego zawartego we wniosku z zastrzeżeniami wynikającymi z art. 14a, 14b oraz 14c ustawy Ordynacja podatkowa.

Na postanowienie - na podstawie art. 236 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa służy Stronie prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem Naczelnika tutejszego Urzędu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia. Zażalenie na postanowienie organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw postanowieniu oraz uzasadnienie przyczyn uznania interpretacji zawartej w niniejszym postanowieniu za niewłaściwą. Do zażalenia należy załączyć znaki opłaty skarbowej w wysokości 5 zł oraz po 0,50 zł od każdego załącznika.