Pytanie:

Zakres i sposób zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej miejsca opodatkowania świadczonych usług transportowych oraz obowiązku wykazania tej sprzedaży w deklaracji VAT-7 w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że zgodnie ze standardami obowiązującymi w Grupie A, piwo wyprodukowane w browarach należących do Grupy B podlega badaniom laboratoryjnym w Holandii. Transport tego piwa realizowany jest na trasie biegnącej z Polski do Holandii przez polskiego podatnika VAT, który wystawia fakturę VAT na Spółkę. Następnie kosztem ww. usługi transportowej Grupa B zgodnie z ustną umową obciąża firmę holenderską. Spółka wystawia fakturę, na której widnieje numer, pod którym kontrahent unijny jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej w Holandii. Odsprzedaż następuje zawsze po cenie zakupu (bez marży).

Zapytanie Podatnika dotyczy miejsca opodatkowania świadczonych usług transportowych oraz obowiązku wykazania tej sprzedaży w deklaracji VAT-7 w podatku od towarów i usług.

Spółka uważa, że zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym miejscem świadczenia usługi jest terytorium Holandii i jest zobowiązana do wystawienia faktury bez podatku, zamieszczając informacje o obowiązku rozliczenia podatku przez firmę holenderską. Sprzedaż powyższą należy wykazać w deklaracji VAT-7 w poz. 21 za okres rozliczeniowy, w którym powstałby obowiązek podatkowy, gdyby miejscem świadczenia tej usługi, dla potrzeb podatku VAT było terytorium Rzeczpospolitej, czyli w braku wcześniejszej zapłaty nie później niż 30 dnia od faktycznego wykonania usługi transportowej.

W odniesieniu do przedstawionego stanu faktycznego oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa podatkowego Naczelnik Drugiego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Bielsku-Białej wyjaśnia:

Polskie prawo podatkowe nie odnosi się do problematyki refakturowania usług. W tej sytuacji można posiłkować się regulacjami zawartymi w VI Dyrektywie Rady Wspólnot Europejskich, w części dotyczącej świadczenia usług. Zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 6 ust. 4 VI Dyrektywy uczestnictwo w świadczeniu usług podatnika, działającego we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, uważane jest za otrzymanie i dostarczenie tych usług przez niego samego.

Powyższa zasada ma pełne zastosowanie w przypadku refakturowania, które jest niczym innym jak fakturowaniem odsprzedaży usług bez doliczania jakiejkolwiek marży, dokonywanym w celu obciążenia poniesionymi wydatkami podmiotu, który rzeczywiście z tych usług korzystał.

Zatem Grupa B jest nabywcą usługi transportowej, a następnie sama świadczy wcześniej zakupioną usługę.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich, zwanego dalej "wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów", miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3.

Art. 28 ust. 3 cyt. wyż ustawy określa wyjątek od powyższej zasady - w przypadku gdy nabywca usługi, o której mowa w ust. 1 i 2 , podał dla tej czynności świadczonemu wewnątrzwspólnotową usługę transportu towarów numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.

Zatem powyższa usługa transportowa będzie podlegała opodatkowaniu na terenie kraju członkowskiego, ponieważ miejscem jej świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy numer pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej.

W związku z powyższym Grupa B zobowiązana jest do wystawienia faktury na podstawie § 27 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25.05.2005 r. (Dz. U. Nr 95 poz. 798 ze zm.) w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przepis § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

Faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133. Stosownie do art. 99 ust. 14 ustawy, minister właściwy do spraw Finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1 , 2 i 8-11 , wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania.

Zgodnie z objaśnieniami do deklaracji dla podatku od towarów i usług zawartych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 19 września 2005 r. w sprawie wzorów deklaracji podatkowych dla podatku od towarów i usług, usługę tę wykazuje się w części "C" deklaracji VAT-7 w rubryce 21, którą w objaśnieniach opisano następująco: " w poz. 21 wykazuje się dostawę towarów oraz świadczenie usług poza terytorium kraju, w stosunku do których przysługuje podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o którym mowa w art. 87 ust. 5 ustawy."

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15 , art. 125 , 134 , 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Zatem podatnik, w celu ujęcia w prawidłowy sposób w deklaracji VAT-7 świadczonych przez siebie wewnątrzwspólnotowych usług transportowych opodatkowanych poza terytorium kraju, obowiązany jest do prowadzenia ewidencji transakcji w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Co do zasady, dane dotyczące sprzedaży ujmuje się w ewidencji i w rozliczeniu za miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy. W przypadku usług opodatkowanych poza granicami kraju, należy je ująć w rozliczeniu za miesiąc w którym powstałby obowiązek podatkowy gdyby usługi te były świadczone na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. a ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30. dnia, licząc od dnia wykonania usługi transportu osób i ładunków kolejami, taborami samochodowymi, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami

i śmigłowcami.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Spółki przedstawione w piśmie Naczelnik Drugiego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Bielsku-Białej uznaje za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14a § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dacie złożenia wniosku.

Na podstawie z art. 14b § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, interpretacja nie jest wiążąca dla wnioskodawcy, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej do czasu jej zmiany lub uchylenia.