Wnioskodawca nie będzie rejestrował się dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych na terenie Austrii, odbiorcy są podatnikami VAT zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terenie Austrii.Wnioskodawca wywozi towar np. 1 lutego 2008r. i 10 lutego 2008r. na teren Austrii do magazynu konsygnacyjnego prowadzonego przez przedstawiciela handlowego Wnioskodawcy - podmiot austriacki, korzystając z usług firmy transportowej (dokumenty: faktura proforma, CMR podpisane przez przedstawiciela handlowego potwierdzającego odbiór towarów Wnioskodawcy). W dniu 28 lutego 2008r. tj. na koniec miesiąca przedstawiciel handlowy prowadzący skład konsygnacyjny podaje ilość towarów, którą rozchodował z przedmiotowego magazynu na rzecz różnych podmiotów - odbiorców towarów będących podatnikami VAT zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terenie Austrii. Na podstawie otrzymanego zestawienia dotyczącego rozchodu z magazynu w miesiącu lutym 2008r. Wnioskodawca wystawi w dniu 28 lutego 2008r. fakturę VAT dokumentującą sprzedaż (WDT). Nabywcami będą, wskazani przez przedstawiciela handlowego, odbiorcy.Właścicielem towaru znajdującego się w magazynie konsygnacyjnym w okresie składowania jest Wnioskodawca, kontrolę nad magazynem sprawuje Wnioskodawca poprzez przedstawiciela handlowego (CONSIGNMENT STOCK). W piśmie uzupełniającym z dnia 28 stycznia 2008r. wskazano, że Wnioskodawca podpisze umowę z przedstawicielem handlowym, w której zobowiąże przedstawiciela do rozliczenia się z wydawanych towarów tj. do sporządzenia zestawienia rozchodowanych towarów. Ponadto przedstawiciel handlowy będzie ponosił odpowiedzialność materialną za powierzone mienie. Przedstawiciel handlowy będzie wystawiał faktury obciążające Wnioskodawcę z tytułu pośrednictwa w sprzedaży (prowizja). Faktura będzie zawierała dane nabywcy (Wnioskodawcy) wraz z nadanym w Polsce nr VAT UE. Wnioskodawca z odbiorcami ostatecznymi, będącymi podatnikami VAT zidentyfikowanymi na potrzebny transakcji wewnątrzwspólnotowych na terenie Austrii, będzie miał podpisane generalne umowy dotyczące dostarczenia towarów na poszczególne budowy na terenie Austrii lub "wiążące oferty".

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy przedstawiona transakcja jest wewnątrzwspólnotową dostawą towarów w momencie wystawienia faktury, czy też transakcja ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na terenie Polski?
2. Gdzie i kiedy należy opodatkować te transakcje w aspekcie podatku VAT?
3. Co powinien zawierać dokument dotyczący sprzedaży (faktura)?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedmiotowa transakcja jest WDT w momencie wystawienia faktur na podstawie informacji o rozchodzie towaru z magazynu konsygnacyjnego. Przedmiotowa transakcja jest WDT opodatkowaną stawką 0% w momencie wystawienia faktury VAT, tj. w dniu 28 lutego 2008r. Przedmiotowa transakcja jest transakcją opodatkowaną wyłącznie na terytorium Polski (podatek VAT). Dokument dotyczący sprzedaży powinien zawierać następujące dane:
1. wersja anglojęzyczna: nazwa, adres, nr identyf. VAT UE sprzedawcy, nabywcy, specyfikację towarową i wartość w EURO, tytuł dokumentu: Invoice,
2. wersja polska: nazwa, adres, nr identyf. VAT UE sprzedawcy, nabywcy, specyfikację towarowa i wartość w PLN, tytuł dokumentu: faktura VAT.
   
   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
   
   

Procedura sprzedaży z wykorzystywaniem składów konsygnacyjnych w ramach umowy consignment stock jest rodzajem uproszczenia i udogodnienia prowadzenia działalności gospodarczej. W ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług nie znalazły się jednak żadne szczególne unormowania dotyczące rozliczania transakcji dokonywanych z wykorzystaniem składów konsygnacyjnych lub magazynu typu call off stock, w związku z czym należy odnieść się do zasad ogólnych.Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 13 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (dalej WDT) ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego następuje: na rzecz nabywcy zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w wykonaniu czynności powodujących przeniesienie prawa do dysponowania towarami jak właściciel. W myśl zapisu art. 13 ust. 3 ww. ustawy za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego.

Ponadto zgodnie z ust. 6 cyt. artykułu 13 aby miała miejsce wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów to dokonującym dostawy winien być podatnik (z wyjątkiem ust. 7 tegoż artykułu), który zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97.
W art. 22 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy wskazano, iż miejscem dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Dla towarów niewysyłanych ani nietransportowanych, w myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, miejscem dostawy jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Przywołane powyżej przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkrety podmiot prawa do dysponowania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja WDT w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Natomiast, gdy dla wywożonych towarów nie jest jeszcze znany nabywca lub towary mają służyć innym niż ich dostawa czynnościom, wówczas występuje u podatnika WDT w przemieszczeniu towarów, której odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów przez ten sam podmiot na terytorium państwa członkowskiego zakończenia transportu lub wysyłki.

Dla właściwej identyfikacji WDT nie jest bez znaczenia, jak wewnątrzwspólnotowa transakcja traktowana jest w państwie członkowskim, na terytorium którego towar jest wysyłany.Jeżeli państwo członkowskie - w tym przypadku Austria - stosuje w swojej legislacji podatkowej specjalne uproszczenia, polegające na zwolnieniu podmiotu dokonującego sprzedaży towarów przez magazyn z obowiązku rejestracji i rozliczenia VAT zarówno z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jak i późniejszej dostawy towarów do nabywcy, wówczas u Zainteresowanego wystąpi WDT na podstawie zapisu art. 13 ust. 1 ustawy.

W związku z tym, iż Wnioskodawca wskazał, że towar dostarczany jest do składu konsygnacyjnego w Austrii (na podstawie umowy consignment stock) tut. organ dodatkowo pragnie wyjaśnić, iż w piśmie z dnia 11 listopada 2004r. skierowanym do Ministerstwa Finansów przez Komisję Europejską stwierdzono, cyt.:"W odniesieniu do umów call off stock i consignment stock niektóre Państwa członkowskie rzeczywiście stosują konkretne uproszczenia w stosunku do istniejących zasad, regulujących omawiane transakcje w ramach prawa wspólnotowego. Uproszczenia te nie mają podstawy prawnej w VI Dyrektywie. Stosowane uproszczenia różnią się w zależności od poszczególnych Państw członkowskich i są często związane z zasadą wzajemności zainteresowanych dwóch państw.

Niektóre państwa członkowskie traktują natomiast wysyłanie towarów w ramach umowy call off stock jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz klienta w innym państwie członkowskim, a nie za wydanie dobra, co oznacza, że na tym etapie nie zmienia się własność towarów. Taka zasadę można stosować jedynie jeżeli Państwo członkowskie, w którym klient posiada siedzibę również zgadza się, aby dostawca nie musiał być zarejestrowany na VAT na jego terytorium jako, że staje się właścicielem towarów w tym państwie i następnie dostarcza je swojemu klientowi w tym państwie.Oznacza to, że jedynie jeżeli oba zainteresowane Państwa członkowskie wyrażą zgodę na to, aby traktować przekazanie rzeczy na mocy umowy call off stock jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów przez dostawcę oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów przez klienta można zastosować rozwiązanie upraszczające".

Z wniosku wynika, że Spółka zamierza dokonać dostawy towarów z Polski do magazynu konsygnacyjnego położonego w Austrii. Kontrahenci Wnioskodawcy (znani już w momencie wysyłki towarów z Polski) są zarejestrowanymi w Austrii podatnikami VAT i posiadają numer identyfikacyjny UE. Prawo do dysponowania towarami jak właściciel będzie przechodzić na nabywców z momentem pobrania przez nich towaru z magazynu konsygnacyjnego. W dniu 28 lutego 2008r. tj. na koniec miesiąca przedstawiciel handlowy prowadzący skład konsygnacyjny podaje ilość towarów, którą rozchodował z przedmiotowego magazynu na rzecz różnych odbiorców towarów. Wówczas Wnioskodawca będzie wystawiać faktury VAT na podstawie informacji o rozchodzie towaru z magazynu.

Zatem przemieszczanie towarów z terytorium Polski do składu konsygnacyjnego mieszczącego się na terytorium innego kraju Unii Europejskiej (Austria) przez Wnioskodawcę na rzecz z góry ustalonych nabywców, oraz uzyskanie przez kontrahentów austriackich prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel będzie stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. Są bowiem spełnione łącznie dwa warunki, zawarte w ww. przepisie, pozwalające na uznanie danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, tj. przemieszczenie towarów na terytorium innego kraju Unii Europejskiej na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej oraz przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku VAT obowiązek podatkowy w transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, a w przypadku gdy przed upływem tego terminu, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
Na podstawie otrzymanego od przedstawiciela handlowego zestawienia dotyczącego rozchodu towaru z magazynu w miesiącu lutym 2008r. Wnioskodawca wystawi w dniu 28 lutego 2008r. dla każdego odbiorcy fakturę VAT dokumentującą sprzedaż (WDT). Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż dostawa towaru będzie dokonana z chwilą pobrania towaru przez nabywców ze składu konsygnacyjnego.Nakłada to na Wnioskodawcę obowiązek wystawienia faktury dokumentującej tę dostawę w terminie 7 dni od wydania towaru ze składu zgodnie z zapisem § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Dlatego też obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów powstawał będzie z chwilą wystawienia faktury.

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów faktura stwierdzająca tę dostawę powinna zawierać numer podatnika dokonującego dostawy oraz właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcjj wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej.Jednakże szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT, w tym w transakcjach wewnątrzwspólnotowych, określa przepis § 9 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. Ww. przepis § 9 określa minimalny zbiór danych jakie powinna zawierać faktura VAT, natomiast przepis ten nie zabrania umieszczania innych danych związanych z wykonaną transakcją. Zatem Wnioskodawca sporządzając fakturę dokumentującą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów może zawrzeć w niej dane dotyczące transakcji jednocześnie w języku polskim i angielskim.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy VAT, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Natomiast stosownie do art. 42 ust. 1 wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki 0%, pod warunkiem że:
1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

W myśl art. 42 ust. 3 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
   - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Ponadto stosownie do art. 42 ust. 11 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 - 5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, a w szczególności:

1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zatem aby podatnik miał prawo rozliczyć daną sprzedaż jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, powinien posiadać w swojej dokumentacji wiarygodne dowody potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie do innego państwa członkowskiego.Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mają dokumenty, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy pełnią funkcję uzupełniającą w przypadku, gdy dokumentacja podstawowa nie potwierdza jednocześnie dostarczenia towarów do nabywcy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.