W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Główną działalnością Wnioskodawcy jest prowadzenie kursów językowych. Z klientem zgłaszającym się na kurs językowy zawierana jest umowa precyzująca warunki uczestnictwa - wysokość kosztu finansowego z ratalnym terminem wnoszenia płatności oraz numerem konta bankowego Wnioskodawcy. Klienci wnoszą płatności w formie gotówkowej lub dokonują wpłat na konto bankowe. Niestety, nie zawsze terminy wpłat są dochowywane przez klientów i stąd bierze się problem. Wnioskodawca z własnego wyboru zgłosił instalację kasy fiskalnej w swojej placówce i wpłaty dokonywane przez osoby fizyczne rejestrowane są za pośrednictwem tejże kasy fiskalnej.

Obawy Wnioskodawcy powoduje część wpłat trafiających na konto bankowe ponieważ w faktycznym momencie obciążenia rachunku brak jest natychmiastowej informacji o konieczności zarejestrowania tego wpływu w kasie. Wyciąg bankowy otrzymywany jest z poślizgiem czasowym i dopiero wtedy możliwe jest ujęcie wpłaty za pośrednictwem kasy fiskalnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe będzie postępowanie polegające na rejestrowaniu za pośrednictwem kasy fiskalnej wpłat od klientów indywidualnych dokonanych na rachunek bankowy, w momencie otrzymania od banku wyciągu bankowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę definicję sprzedaży z art. 2 ustawy oraz moment powstania obowiązku podatkowego w oparciu o art. 19 ustawy - otrzymanie płatności podlega ewidencji za pośrednictwem kasy rejestrującej w chwili otrzymania. W związku z niemożnością ustalenia rzeczywistego wpływu na rachunek bankowy Wnioskodawca uważa, że rejestracji na kasie przedmiotowych wpłat powinien dokonać w dacie odbioru wyciągu bankowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Na podstawie przepisu art. 165 ustawy o podatku od towarów i usług, do czasu wydania stosownego rozporządzenia, zachowują moc przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 lipca 2002r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące, oraz warunków stosowania tych kas przez podatnika (Dz. U. Nr 108, poz. 948 ze zm.).

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani do dokonywania rejestracji każdej sprzedaży przy zastosowaniu kasy i dokonywania wydruku z każdej sprzedaży paragonu fiskalnego lub faktury VAT oraz do wydawania oryginału wydrukowanego dokumentu nabywcy. Zauważyć w tym miejscu należy, że zarówno uregulowania ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie określają terminu zaewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy fiskalnej. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż ewidencjonowanie kwot obrotu i podatku należnego przy pomocy kasy rejestrującej powinno odbyć się z chwilą dokonania sprzedaży nie później jednak niż w momencie powstania obowiązku podatkowego. Ewidencjonowanie obrotu w terminie innym niż moment powstania obowiązku podatkowego prowadziłoby do niezgodności prowadzonej ewidencji z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczych oraz mogłoby skutkować nieprawidłowym sporządzeniem deklaracji podatkowej i tym samym błędnym ustaleniem należnego zobowiązania podatkowego za dany okres rozliczeniowy.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Zgodnie z art. 19 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że Wnioskodawca zawiera z klientami umowy precyzujące warunki uczestnictwa, z których wynika wysokość kosztu finansowego z ratalnym terminem wnoszenia płatności, a klienci regulują płatności w formie gotówkowej lub dokonują wpłat na konto bankowe. O wpłatach klientów indywidualnych na rachunek bankowy, Wnioskodawca dowiaduje się w momencie otrzymania wyciągu bankowego, co następuje w terminie późniejszym niż dzień wpłaty.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny stwierdzić należy, że dopuszczalne jest zaewidencjonowanie przez Wnioskodawcę wpłaty dokonanej przez klienta na rachunek bankowy, na kasie rejestrującej w dniu, w którym podatnik otrzymał informację z banku o wpływie tej wpłaty na konto, czyli z chwilą otrzymania wyciągu bankowego. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należyza prawidłowe.

Na marginesie zwrócić jednak należy uwagę, iż jeżeli miesiąc zaewidencjonowania na kasie wpłaty, nie pokrywa się z miesiącem powstania obowiązku podatkowego (np. gdy wpłata wpłynęła we wrześniu i dotyczy usługi z tytułu której obowiązek podatkowy powstał we wrześniu, a podatnik dowiedział się o niej z wyciągu bankowego, który otrzymał w październiku), wówczas konieczne jest dodanie obrotu i kwoty podatku z tej wpłaty do raportu okresowego miesiąca, w którym ta zaliczka (rata) wpłynęła (miesiąc powstania obowiązku podatkowego) i o te same wartości zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego za miesiąc, w którym wpłynął wyciąg bankowy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.