Pytanie:

Zdaniem Strony importu towarów dokonano na terytorium Niemiec, a przywóz towarów przez przedstawiciela podatkowego został w tym kraju zwolniony z VAT, gdyż bezpośrednio po imporcie dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy tych towarów do Polski. W konsekwencji tej dostawy nabycie prawa do rozporządzania w/w towarami jak właściciel jest dla Spółki wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów. Wobec powyższego Strona uważa, że nie musi się rejestrować jako podatnik podatku od wartości dodanej na terytorium Niemiec (wszelkich obowiązków dotyczących podatku obrotowego dopełnia w imieniu Spółki ustanowiony przez nią przedstawiciel podatkowy). Spółka powinna więc traktować przedmiotowy zakup towarów jako nabycie wewnątrzwspólnotowe i tak też wykazywać w deklaracji VAT wystawiając fakturę wewnętrzną WNT.

Zdaniem Strony importu towarów dokonano na terytorium Niemiec, a przywóz towarów przez przedstawiciela podatkowego został w tym kraju zwolniony z VAT, gdyż bezpośrednio po imporcie dokonano wewnątrzwspólnotowej dostawy tych towarów do Polski. W konsekwencji tej dostawy nabycie prawa do rozporządzania w/w towarami jak właściciel jest dla Spółki wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów. Wobec powyższego Strona uważa, że nie musi się rejestrować jako podatnik podatku od wartości dodanej na terytorium Niemiec (wszelkich obowiązków dotyczących podatku obrotowego dopełnia w imieniu Spółki ustanowiony przez nią przedstawiciel podatkowy). Spółka powinna więc traktować przedmiotowy zakup towarów jako nabycie wewnątrzwspólnotowe i tak też wykazywać w deklaracji VAT wystawiając fakturę wewnętrzną WNT.

Art. 2 ust. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) stanowi, że przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Zatem przywóz towarów z państwa trzeciego na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju - co ma miejsce w niniejszym przypadku -w rozumieniu przepisów w/w ustawy o podatku od towarów i usług nie stanowi importu towarów na terytorium Polski.Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje co do zasady z chwilą objęcia towarów procedurą dopuszczenia do obrotu, a więc z chwilą dokonania odprawy celnej. Podatek od importu płacony jest w kraju, w którym dokonano dopuszczenia towaru do obrotu. Poddanie sprowadzanych towarów odprawie celnej w Hamburgu skutkuje koniecznością zapłaty podatku od wartości dodanej z tytułu importu w Niemczech według obowiązującej w tym kraju stawki.W przedmiotowej sprawie władze podatkowe Niemiec nie określiły kwoty importowego podatku obrotowego stosując się do regulacji zawartej w niemieckich przepisach dotyczącej ewentualnego zwolnienia z podatku od importu towarów, przewożonych następnie w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej zawartej również w przepisach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG), która wyznacza wytyczne dla krajowych regulacji w zakresie podatku od wartości dodanej dla wszystkich Państw Członkowskich Unii Europejskiej.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika,z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy. Biorąc powyższe pod uwagę, w przedmiotowej sprawie uznać należy, że przywiezienie do kraju towaru uprzednio zaimportowanego i dopuszczonego do obrotu na obszarze Unii Europejskiej (w Niemczech) będzie dla Spółki wewnątrzwspólnotowym nabyciem, co rodzi skutki w zakresie obowiązku rozliczenia w Polsce podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Podatnika stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa stwierdzono, iż import towarów miał miejsce na terytorium Niemiec i tam winno nastąpić rozliczenie podatku od importu (w tym przypadku podatkowe władze w Niemczech zastosowały zwolnienie stosownie do obowiązujących w ich kraju przepisów). Zaś przemieszczenie towarów (uprzednio zaimportowanych i odprawionych w Niemczech) z Niemiec do Polski jest wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów, a zatem na podstawie art. 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik ma obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej i rozliczyć VATz tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia w Polsce. Spółka nie ma obowiązku rejestrowania się jako podatnik na terytorium Niemiec, bowiem wszelkich ewentualnych obowiązków dotyczących podatku obrotowego w Niemczech dopełnia w imieniu Spółki ustanowiony przez nią przedstawiciel podatkowy, dla którego późniejszy wywóz towarów z Niemiec będzie stanowił wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%. W związku z powyższym tut. organ podatkowy postanowił jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcęi stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszego postanowienia.
Jednocześnie tut. organ podatkowy informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4 jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu.
W myśl § 2 w/w artykułu interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji w trybie określonym w § 5.