Pytanie:

Czy faktury VAT dla osób zagranicznych należy wystawiać w języku angielskim ?

Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków - Podgórze działając na podstawie art. 14a par. 1 oraz par. 4 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 tekst jednolity), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 26.01.2005 r. w sprawie udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług stwierdza, iż przedstawione we wniosku w pytaniu nr 6 - stanowisko dotyczące wystawiania faktur VAT osobom prawnym i fizycznym zagranicznym:

Firma "A" sp. z o.o. w swoim piśmie pyta, czy za usługi, które będzie świadczyć na rzecz kontrahentów zagranicznych może wystawiać faktury w języku angielskim. Spółka uważa, że powinna wystawiać faktury z opisem dwujęzycznym: w języku angielskim i polskim, gdyż muszą one być zrozumiałe dla osób zagranicznych i krajowych.

Zasady wystawiania faktur regulują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług,do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 97, poz. 971).
Zgodnie z § 12 ust.8 ww. rozporządzenia:
Faktury dokumentujące świadczenie usług turystyki, o których mowa w art. 119 ustawy oraz czynności, których podstawą opodatkowania jest marża, zgodnie z art. 120 ustawy, zawierają dane określone w ust. 1 pkt 1 - 5 i 12, oraz wyrazy "VAT marża".
Dane wymienione w ust, 1 pkt 1 - 5 i 12 to:
1) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2) numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3) dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4) nazwę towaru lub usługi;
5) jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6)kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

Zgodnie z § 12 ust. 6 i 10 ww. rozporządzenia:
"Kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.""W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów faktura stwierdzająca tę dostawę powinna zawierać numer podatnika dokonującego dostawy, o którym mowa w art. 97 ust. 10 ustawy, oraz właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej"

Z przytoczonych przepisów wynika sposób fakturowania usług turystycznych rozliczanych marżą. Przepisy te nie narzucają żadnych wymogów co do języka, w którym powinny być wypisywane faktury. Zdaniem Naczelnika tut. Urzędu powinny one być tak wystawione, aby były czytelne dla obu stron.

Z przytoczonych przepisów wynika sposób fakturowania usług turystycznych rozliczanych marżą. Przepisy te nie narzucają żadnych wymogów co do języka, w którym powinny być wypisywane faktury. Zdaniem Naczelnika tut. Urzędu powinny one być tak wystawione, aby były czytelne dla obu stron.

Powyższa interpretacja:
- dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, traci swoją moc z chwilą zmiany przepisów jej dotyczących;
- nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe dla wnioskodawcy organy podatkowe i organy kontroli skarbowej.