Istota interpretacji:

Wystawienie faktur VAT oraz brak obowiązku ich korygowania

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W wyniku błędu w ustawieniach dotyczących programu komputerowego, obsługującego sprzedaż na dziale handlowym, w bazie programu powstały dwie stawki podatkowe 23%:

1. jedna o nazwie – "Stawka podstawowa 23%",
2. druga o nazwie – "Nowy Podatek VAT".
   
   

Zdarzenie to spowodowało wystawianie faktur zawierających w pozycjach:

• sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu,

• kwoty podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług) z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku,

• kwoty należności ogółem wraz z należnym podatkiem:

1. podsumowanie sprzedaży dotyczącej sprzedaży wg stawki "Stawka podstawowa 23%",
2. podsumowanie sprzedaży dotyczącej sprzedaży wg stawki "Nowy Podatek VAT",
3. podsumowanie sprzedaży dotyczącej sprzedaży wg stawki "Stawka podstawowa 23%", jak i stawki "Nowy Podatek VAT".
   
   

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy faktury zawierające w podsumowaniu sprzedaży stawkę "Nowy podatek VAT", jak i faktury zawierające w podsumowaniu sprzedaży zarówno stawkę "Nowy podatek VAT" i "Stawkę podstawową 23%", można uznać za wystawione prawidłowo...
2. Czy należy korygować tak wystawione faktury...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury wystawione w sposób wskazany w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, należy uznać za wystawione prawidłowo. Faktury te zawierają wszystkie wymagane elementy zawarte w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. Ponadto błędnie powstała stawka "Nowy Podatek VAT" dotyczy stawki podstawowej 23%, w związku z powyższym, rozliczenie podatku należnego z urzędem skarbowym wynikającego z tych faktur przebiegło bezbłędnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Minister Finansów na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy, określił w § 5 rozporządzenia z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360.), co powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży.

Stosownie do powołanego przepisu § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

Z powyższych przepisów wynika zatem, że faktury są dokumentem sformalizowanym i muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze. Faktura VAT potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106 ust. 1 ustawy mają znaczenie dowodowe.

Wobec powyższego faktura dokumentująca sprzedaż powinna przede wszystkim zawierać dane określone w art. 106 ust. 1 ustawy, z uwzględnieniem danych szczegółowych określonych w § 5 ust. 1 rozporządzenia.

Przypadki dotyczące możliwości zmiany treści faktury VAT przez jej wystawcę i sytuacji (innych niż związane z udzielonym rabatem), w jakich zmiana ta winna zostać dokonana określa § 14 ww. rozporządzenia. Zgodnie § 14 ust. 1 cyt. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Stosownie do brzmienia § 14 ust. 3 i 4 rozporządzenia, faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej. Przepisy § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 8 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.

Z powyższego przepisu wynika, iż dopuszczalne jest korygowanie "pomyłek (…) w jakiejkolwiek pozycji faktury", przy czym nie uczyniono żadnych zastrzeżeń co do charakteru tych pomyłek. Mogą to być więc wszelkie możliwe pomyłki, w tym również dotyczące zastąpienia wykazanej w dwóch pozycjach o odmiennych nazwach sumy wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług dotyczących tej samej stawki podatkowej 23%.

Jednocześnie należy podkreślić, iż celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Jeżeli więc faktura zawiera pomyłki dotyczące jakiejkolwiek pozycji powinna zostać skorygowana, w ten sposób, aby odzwierciedlała faktycznie dokonaną transakcję między podmiotami gospodarczymi.

Z treści wniosku wynika, iż w wyniku błędu w ustawieniach dotyczących programu komputerowego, obsługującego sprzedaż na dziale handlowym, w bazie programu powstały dwie stawki podatkowe 23%: jedna o nazwie – "Stawka podstawowa 23%", druga o nazwie – "Nowy Podatek VAT". Powyższe spowodowało m.in. iż na tej samej fakturze wykazana została suma wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na dwie części dotyczące tej samej stawki w wysokości 23%.

Analiza okoliczności przedstawionych we wniosku prowadzi do stwierdzenia, iż w tym konkretnym przypadku, (którego granice rozpoznania sprawy zakreśla wskazany stan faktyczny), o ile w istocie, wystawione faktury odzwierciedlają w sposób prawidłowy przebieg zdarzenia gospodarczego, faktury zawierają wszystkie wymagane elementy zawarte w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r., a błędnie powstała stawka "Nowy Podatek VAT" dotyczy stawki podstawowej 23%, w związku z czym rozliczenie podatku należnego z urzędem skarbowym wynikającego z tych faktur przebiegło bezbłędnie, brak jest podstaw do korygowania wystawionych przez Spółkę faktur VAT, tym samym można uznać że faktury te zostały wystawione prawidłowo.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono dokumenty źródłowe. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski