Istota interpretacji:

Pomimo braku precyzyjnego sformułowania w przepisach jaki adres (miejsca zamieszkania czy miejsca prowadzenia działalności) podatnik winien wskazać na fakturze, przyjąć należy, iż będzie to adres zgodny z dokonanym zgłoszeniem rejestracyjnym dla podatku od towarów i usług VAT-R, tj. w przypadku osób fizycznych powinien to być adres zamieszkania. Należy zauważyć bowiem, że adres zamieszkania dla podatnika będącego osobą fizyczną jest tym, czym adres siedziby dla podatnika będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, czyli informacją identyfikującą go jako podatnika.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W ramach rozpoczętej z dniem 1 marca 2011r. działalności gospodarczej Wnioskodawca podjął współpracę ze Spółką z o.o. polegającą na świadczeniu przez Wnioskodawcę usług (Umowa o świadczeniu usług z dnia 1 marca 2011r.) w zakresie: ",obsługi rynku klientów prowadzących: sklepy, serwisy, warsztaty, stacje paliw z wyłączeniem odbiorców hurtowych, na towar znajdujący się w ofercie handlowej Usługobiorcy" (dalej: Spółki z o.o.).

Wykonując niniejszą umowę Wnioskodawca zobowiązał się wobec Usługobiorcy do:

1. oferowania towarów znajdujących się w ofercie handlowej Usługobiorcy;
2. przyjmowania zamówień od nowopozyskanych oraz dotychczasowych klientów Usługobiorcy;
3. dostarczania klientom, we własnym zakresie i na swój koszt, otrzymanych od Usługobiorcy wszelkich materiałów reklamowych, promocyjnych oraz cenników;
4. bieżącego informowania klientów o trwających akcjach promocyjnych, w tym czasie obowiązywania, warunkach oraz wszelkich ich zmianach;
5. dokonywania innych czynności niezbędnych do pozyskania nowych klientów dla Usługobiorcy.
   
   

Uzgodniony przez strony umowy sposób wynagrodzenia za wyświadczone przez Wnioskodawcę usługi polega na tym, że będzie otrzymywał miesięczne wynagrodzenie obliczone na podstawie osiągniętego przez Usługobiorcę (Sp. z o.o.) w danym miesiącu przychodu, ustalonego w oparciu o przedłożone comiesięczne ewidencje oraz z uwzględnieniem następującego klucza:

1. w przypadku osiągnięcia przez Usługobiorcę w danym miesiącu, przychodu do wartości 10 000,00 zł. (kwota ta została zmieniona na potrzeby wydania niniejszej interpretacji), wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy wynosi: 1 000,00 zł. (kwota ta została zmieniona na potrzeby wydania niniejszej interpretacji) netto, powiększone o właściwą stawkę podatku od towarów i usług.
2. w przypadku osiągnięcia przez Usługobiorcę w danym miesiącu, przychodu powyżej wartości: 10 000,00 zł. (kwota ta została zmieniona na potrzeby wydania niniejszej interpretacji), wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy wynosi: 3,5% niniejszego przychodu netto, powiększone o właściwą stawkę podatku od towarów i usług.
   
   

Zapłata wynagrodzenia następować będzie do 10-go dnia następnego miesiąca, na podstawie wystawionej przez Usługodawcę faktury VAT— na wskazany na fakturze rachunek bankowy.

Dnia 5 kwietnia 2011r. została wystawiona przez Wnioskodawcę faktura VAT dokumentująca wykonanie usługi objętej niniejszą umową za okres: 03-2011, na której został, w pozycji adres wystawcy (sprzedawcy) wpisany adres miejsca wykonywania przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, wyszczególniony we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz systemu ewidencji NIP za pośrednictwem formularza EDG.

Dodatkowo Wnioskodawca nadmienia, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi również w sklepie sprzedaż autokosmetyków, olejów, płynów eksploatacyjnych, części i akcesoriów do pojazdów samochodowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca prawidłowo wystawił fakturę dokumentującą wykonanie opisanej w stanie faktycznym usługi...

Własne stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 106 ust.1. Ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku) podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (...).

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury zawarte są w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwanym dalej "rozporządzeniem".

Zgodnie z § 5 ust.1. Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

Powyższe przepisy nie wskazują jaki adres podatnik winien umieszczać na fakturach. Stąd też należy rozumieć, że jest to każdy adres wskazany w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz dodatkowo zgłoszony do systemu ewidencji podatników (NIP), przy uwzględnieniu deklaracji EDG, towarzyszącej wprowadzonemu systemowi, tzw. "jednego okienka" lub zgłoszenia VAT-R.

Podobną opinię prezentuje między innymi wydana przez Ministra Finansów indywidualna interpretacja o sygnaturze: IBPPI/443-203/07/PK z dnia 19 grudnia 2007r. oraz treść odpowiedzi udzielonej przez autora książki "Leksykon VAT", tom 1, Janusz Zubrzycki, Wydawnictwo Unimex, rok wydania 2011, str. 1325, pkt 10.

W związku z powyższym wystawiona przez Wnioskodawcę faktura VAT odzwierciedlająca adres jego miejsca zakładu głównego wykonywania działalności gospodarczej (zgłoszony do ewidencji działalności gospodarczej oraz NIP), tj. xxx, została wystawiona poprawnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o VAT", opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o VAT, właściwym dla podatnika organem podatkowym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na miejsce wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 2-5.

Zatem w rozliczeniach dla podatku od towarów i usług istotnie znaczenie ma miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu).

Jedynie w sytuacji, gdy podatnik będący osobą fizyczną wykonujący czynności podlegające opodatkowaniu na terenie objętym zakresem działania dwóch lub więcej urzędów, stosownie do treści art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, właściwość miejscowa ustala się ze względu na miejsce zamieszkania.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Zatem z powyższych uregulowań wynika, iż faktura VAT jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie określonej transakcji sprzedaży, a ustawodawca określił w jakich okolicznościach należy ją wystawić. Przede wszystkim wystawiane przez podatników podatku od towarów i usług faktury VAT muszą dokumentować wykonanie przez nich czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. dostawy towarów lub świadczenia usług.

Stosownie do art. 106 ust. 4 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1. określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2. może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3. może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.
   
   

Szczegółowe zasady wystawiania faktur zawiera rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 68, poz. 360), zwane dalej "rozporządzeniem", wydane na podstawie upoważnienia przewidzianego w art. 106 ust. 8 ustawy o VAT i obowiązujące od dnia 1 kwietnia 2011r.

I tak, jak stanowi § 4 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "faktura VAT".

Powyższe przepisy wskazują, że prawo do wystawiania faktur VAT mają czynni podatnicy podatku, a dokument ten potwierdza zaistnienie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. m. in. dostawy towarów lub świadczenia usług.

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11,
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "faktura VAT",
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku ( cenę jednostkową netto );
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto );
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów ( usług ), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

Powyższe przepisy prawne nie precyzują, jaki adres podatnik będący osobą fizyczną winien wskazać na fakturze. W związku z powyższym należy odwołać się danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, które są podstawą wpisu podatnika do rejestru podatników podatku od towarów i usług.

Wzór zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług VAT-R został określony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 5 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 55 poz. 539, ze zm.). Podatnicy będący osobami fizycznymi określają w tym zgłoszeniu jedynie adres zamieszkania, natomiast podatnicy nie będący osobami fizycznymi adres siedziby.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca w dniu 5 kwietnia 2011 r. wystawił fakturę VAT dokumentującą wykonanie usługi objętej umową za okres 03-2011, na której został w pozycji adres wystawcy (sprzedawcy) wpisany adres wykonywania przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, wyszczególniony we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej oraz systemu ewidencji NIP. Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest, czy ww. faktura zawierająca adres wykonywania działalności wystawcy (Wnioskodawcy) jest prawidłowo wystawiona.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że pomimo braku precyzyjnego sformułowania w przepisach jaki adres (miejsca zamieszkania czy miejsca prowadzenia działalności) podatnik winien wskazać na fakturze, przyjąć należy, iż będzie to adres zgodny z dokonanym zgłoszeniem rejestracyjnym dla podatku od towarów i usług VAT-R, tj. w przypadku osób fizycznych powinien to być adres zamieszkania. Należy zauważyć bowiem, że adres zamieszkania dla podatnika będącego osobą fizyczną jest tym, czym adres siedziby dla podatnika będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, czyli informacją identyfikującą go jako podatnika.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy uznające, że adres zakładu głównego wykonywania działalności gospodarczej (zgłoszony do ewidencji działalności gospodarczej oraz ewidencji NIP) wpisany na przedmiotowej fakturze w rubrykę sprzedawcy (wystawcy), należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto tut. Organ wskazuje, iż na wystawionych dokumentach księgowych - fakturach VAT podatnicy są obowiązani do umieszczania adresów podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym dla podatku od towarów i usług VAT-R. Należy jednak zauważyć że § 5 rozporządzenia określa minimalny zakres danych, jakie powinna zawierać faktura i nie nakłada ograniczeń w sprawie umieszczania dodatkowych danych identyfikujących dostawców, nabywców czy też towarów. Tym samym umieszczenie na fakturze oprócz adresu zamieszkania także adresu prowadzenia działalności nie będzie błędem, bowiem zostało ono przez podatnika zgłoszone do właściwego organu podatkowego.

Końcowo tut. Organ podatkowy informuje, iż w niniejszej interpretacji udzielono odpowiedzi w zakresie wystawienia faktury dokumentującej przedmiotową usługę (pytanie nr 4 przedmiotowego wniosku). W zakresie pozostałych pytań zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.