Istota interpretacji:

Czy Wnioskodawca ma prawo wystawić faktury korygujące, ponieważ usługa nie miała miejsca?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2010 r. (data wpływu 8 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących w sytuacji stwierdzenia, że usługa nie została wykonana -jest nieprawidłowe.

W dniu 8 listopada 2010 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości wystawienia faktur korygujących w sytuacji stwierdzenia, że usługa nie została wykonana.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 2008 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą, która obecnie jest zawieszona od sierpnia 2009 r. W ramach tej działalności świadczyła Pani usługi w zakresie montażu stolarki okiennej dla szkół, instytucji i osób fizycznych, jak również na zlecenie firmy E., która prowadzona jest przez teścia. Czynności montażu wykonywał również Pani mąż. Część usług była wykonywana w godzinach popołudniowych, ponieważ zarówno Pani jak i mąż, byliście zatrudnieni na podstawie umowy o pracę (mąż w firmie teścia). Zlecenia montażu okien dla firmy E. wykonywane były również w godzinach przedpołudniowych. Wykonywał je mąż, niejednokrotnie pomagał teść (właściciel zleceniodawcy), a czasami również pracownicy zleceniodawcy.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez urząd skarbowy u zleceniodawcy uznano, że faktury wystawione dla firmy E. nie dokumentują transakcji rzeczywistych. Zlecono skorygowanie deklaracji VAT-7 ("wyrzucenie" podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez Panią). Podobnie w zakresie podatku dochodowego "wyrzucono" wszystkie faktury wystawione przez Panią. Urząd skarbowy uznał, że usługa nie została wykonana przez Panią, lecz przez firmę E.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy możliwe jest wystawienie faktur korygujących, dotyczących transakcji fakturowanych dla firmy E., biorąc pod uwagę, że urząd skarbowy uznał te transakcje za nieistniejące...

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro transakcja wg kontrolerów urzędu skarbowego nie miała miejsca, powinien ją traktować jako nieistniejącą. Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, uważa Pani, że nie sprzedała opisanej we wniosku usługi. Ponadto -w Pani opinii – ma prawo wystawić fakturę korygującą, zmniejszającą podatek należny, na podstawie § 13 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 106 ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W świetle § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Z treści złożonego wniosku wynika, że w ramach tej działalności świadczyła Pani usługi w zakresie montażu stolarki okiennej dla szkół, instytucji i osób fizycznych, jak również na zlecenie firmy E., która prowadzona jest przez teścia. Czynności montażu wykonywał również Pani mąż. Część usług była wykonywana w godzinach popołudniowych, ponieważ zarówno Pani jak i mąż, byliście zatrudnieni na podstawie umowy o pracę (mąż w firmie teścia). Zlecenia montażu okien dla firmy E. wykonywane były również w godzinach przedpołudniowych. Wykonywał je mąż, niejednokrotnie pomagał teść (właściciel zleceniodawcy), a czasami również pracownicy zleceniodawcy.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez urząd skarbowy u zleceniodawcy uznano, że faktury wystawione dla firmy E. nie dokumentują transakcji rzeczywistych. Zlecono skorygowanie deklaracji VAT-7 ("wyrzucenie" podatku naliczonego zawartego w fakturach wystawionych przez Panią). Urząd skarbowy uznał, że usługa nie została wykonana przez Panią, lecz przez firmę E.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że ma Pani prawo do wystawienia faktur korygujących, obniżających podatek należny, na podstawie § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, a nie - jak wskazano we wniosku - na podstawie § 13 ww. rozporządzenia. W związku z powyższym stanowisko przedstawione we wniosku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.