Istota interpretacji:

Dostawy ciągłe.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej T. Sp. z o.o. (dalej: "T." lub "Spółka") dokonuje regularnych dostaw, m.in. paliw i olejów smarowych na rzecz swoich kontrahentów. Strony podpisują roczne umowy, w których T. zobowiązuje się do stałego dostarczania towarów. Dostawy są dokonywane w sposób ciągły, tzn. odbiory produktów odbywają się regularnie w ciągu tygodnia (od poniedziałku do niedzieli włącznie), a ich cena ustalana jest w oparciu o średnią wartość notowań surowców z tych dni ("cena zamknięcia") według Platts (giełda informacji o wyrobach energetycznych) i w praktyce znana jest dopiero w poniedziałek w następnym tygodniu.

Z reguły T. realizuje na rzecz poszczególnych klientów nawet kilkanaście dostaw w ciągu jednego miesiąca. Obecnie Spółka wystawia faktury oddzielnie dla kilku dostaw realizowanych na rzecz odbiorcy. Faktury sprzedaży wystawiane są w ciągu 7 dni od daty pierwszej z dokumentowanych daną fakturą dostaw. Dla każdej z dostaw wystawiany jest dokument WZ.

W celu zmniejszenia obciążenia administracyjnego i zredukowania kosztów związanych z częstym wystawianiem faktur, Spółka zamierza traktować dostawy dokonywane na rzecz poszczególnych kontrahentów jako sprzedaż o charakterze ciągłym i dokumentować je za pomocą jednej faktury zbiorczej wystawianej (1) raz na miesiąc lub też tydzień, miesiąc lub (2) raz na tydzień.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy dostawy dokonywane na zasadach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego mogą być przez Spółkę uznane, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MF, za sprzedaż o charakterze ciągłym i w konsekwencji dokumentowane zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia MF, tj. za pomocą jednej faktury zbiorczej wystawianej; (1) nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży, lub (2) siódmego dnia od daty pierwszej z dokumentowanych daną fakturą dostaw, tj. w przypadku sprzedaży od poniedziałku do niedzieli, w poniedziałek w następnym tygodniu...
2. Ponadto, Spółka pragnie potwierdzić, że zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.; dalej; "rozporządzenie MF"), w obu wyżej wymienionych przypadkach będzie miała prawo podać na fakturze jedynie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury...
   
   

Ad. 1.

T. stoi na stanowisku, że charakter transakcji dokonywanych na zasadach określonych w opisie zdarzenia przyszłego pozwala Spółce na uznanie ich za sprzedaż o charakterze ciągłym w rozumieniu rozporządzenia MF i w konsekwencji wystawianie tylko jednej faktury dokumentującej sprzedaż (1) w danym miesiącu, lub (2) w danym tygodniu.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm., dalej "ustawa o VAT"), podatnicy mają obowiązek wystawiać faktury stwierdzające w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MF, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży. Jednakże, w przypadku gdy faktura dokumentuje sprzedaż o charakterze ciągłym, podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury. Jednocześnie, stosownie do § 9 ust. 2 rozporządzenia MF, w przypadku gdy podatnik określa na fakturze wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

Pojęcie sprzedaży o charakterze ciągłym nie zostało zdefiniowane w przepisach o VAT. Zdaniem Spółki należy jednak wyodrębnić w nim dwa elementy. Dana transakcja mieści się w zakresie pojęcia, jeżeli:

• stanowi sprzedaż, oraz
• ma charakter ciągły.
  
  

Przez "sprzedaż", zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, należy rozumieć m.in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Pojęcie sprzedaży o charakterze ciągłym odnosi się zatem do wszystkich typów transakcji wskazanych w powyższym przepisie — w szczególności, obejmuje dostawę towarów.

W związku z brakiem definicji legalnej pojęcia "ciągłąść", należy odwołać się w pierwszej kolejności do wykładni językowej. Przykładowo, w Słowniku Języka Polskiego pod red. J. Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1989) słowo to zostało zdefiniowane jako "dziejący się, odbywający nieustannie, trwający stale, nieustannie; bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały".

Podobnie, według definicji zawartej w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego pod red. S. Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006) pojęcie "ciągły" oznacza "dziejący, odbywający się, trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stały; stale, systematycznie się powtarzający".

W powyższych definicjach wskazuje się zatem na stałość (bezustanność) danej czynności, jak i na jej powtarzalność. Analizując w tym kontekście pojęcie "sprzedaży o charakterze ciągłym" należy uznać, że tego typu transakcje stanowią świadczenia polegające zarówno na (1) stałym zachowaniu się strony zobowiązanej do świadczenia, jak i (2) powtarzalnych działaniach.

W rezultacie dostawy realizowane przez Spółkę, jako dostawy realizowane wielokrotnie w ciągu każdego miesiąca należy uznać za sprzedaż o charakterze ciągłym.

W celu uzupełnienia wniosków wypływających z wykładni językowej, T. pragnie odwołać się do prawa cywilnego, które wyróżnia pojęcie zobowiązania o charakterze ciągłym. Pojęcie to obejmuje "świadczenia ciągłe" (świadczenie ciągłe polega na "oznaczonym niezmiennym zachowaniu się dłużnika przez cały czas trwania stosunku zobowiązaniowego." - G. Bieniek, H. Ciepła, S. Dmowski, J. Gudowski, K. Kołakowski, M. Sychowicz, T. Wiśniewski, C. Żuławska "Komentarz do Kodeksu cywilnego. Księga Trzecia. Zobowiązania Tom 1", Wydawnictwo Prawnicze Lexisnexis), jak i "świadczenia okresowe". (por. W. Czachórski Zobowiązania. Zarys wykładu, Wydawnictwo prawnicze Lexisnexis, Warszawa 2003, s. 73.), w przypadku świadczenia okresowego, konieczne jest stwierdzenie, że w ramach jednego i tego samego stosunku obligacyjnego dłużnik ma spełnić wiele świadczeń jednorazowych których przedmiotem są najczęściej pieniądze lub rzeczy oznaczone rodzajowo, a które mogą nie składać się na całość z góry określoną" (W. Czachórski, Zobowiązania. Zarys wykładu, Wydawnictwo prawnicze Lexisnexis, Warszawa 2003, s. 73—74).

Mając powyższe na uwadze, za świadczenie okresowe należy zatem uznać przykładowo następujące po sobie, powtarzalne dostawy, tak jak ma to miejsce w przypadku T..

Prawidłowość takiego podejścia została wielokrotnie potwierdzona w interpretacjach organów podatkowych które za sprzedaż o charakterze ciągłym uznają zarówno dostawy wykonywane z częstotliwością dwunastu (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 października 2008 r., IPPP1-443-1370/08-2/AK) ośmiu (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 10 października 2008 r., IPPP1-443-1369/08-2/JL) jak i czterech (interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z października 2008 r., IPPP1/443-1367/08-2/SM) razy w miesiącu, podkreślając, że istotna jest regularność, powtarzalność tych dostaw.

Mając na uwadze powyższe, tym bardziej zatem za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać i kilkanaście dostaw na rzecz jednego kontrahenta realizowanych przez T. w ciągu jednego miesiąca.

W oparciu o powyższe, skoro dostawy realizowane przez T. na rzecz poszczególnych odbiorców mają charakter powtarzalny, uzasadnione jest stanowisko Spółki, że stanowią one sprzedaż o charakterze ciągłym.

Ad.2.

Powyższe konkluzje prowadzą do wniosku, że dostawy realizowane przez T. w ramach sprzedaży ciągłej mogą być przez Spółkę dokumentowane za pomocą: (1) jednej miesięcznej faktury zbiorczej wystawianej nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży, lub (2) jednej tygodniowej faktury zbiorczej wystawianej nie później niż siódmego dnia od dnia pierwszej z dokumentowanych daną fakturą dostaw, tj. w przypadku sprzedaży prowadzonej od poniedziałku do niedzieli włącznie, wystawianej w poniedziałek w następnym tygodniu. Przy czym w obu przypadkach, faktura jako dokumentująca sprzedaż ciągłą będzie mogła zawierać jedynie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty i wystawienia faktury.

Stanowisko Spółki uzasadnione jest brzmieniem § 9 ust. 2 rozporządzenia MF, który warunkuje wystawianie faktury (nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca w którym dokonano sprzedaży) prowadzeniem sprzedaży o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia MF, tj. sprzedaży ciągłej. Oznacza to w praktyce, że w przypadku prowadzenia sprzedaży ciągłej wystawienie faktury z podaniem tylko miesiąca i roku sprzedaży jest możliwe w przypadku wystawienia faktury w okresach krótszych niż miesiąc, np. okresach tygodniowych.

Teza powyższego przepisu ogranicza bowiem możliwość wystawienia faktury "nie rzadziej niż raz na miesiąc", nie wprowadzając innych ograniczeń czasowych, w szczególności nie ogranicza ona prawa Spółki do wystawienia faktury z tytułu sprzedaży ciągłej raz w tygodniu (podając przy tym tylko miesiąc i rok dostawy wraz z datą wystawienia faktury).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzeń przyszłych uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Stosownie do art. 2 pkt 22 przez sprzedaż rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, podatnicy są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Art. 106 ust. 8 pkt 1 cyt. ustawy stanowi, iż Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.

Powyższe zasady zostały określone w rozdziale 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2008 Nr 212, poz. 1337 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4 cyt. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury.

W myśl § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

W przypadku, gdy podatnik określa w fakturze, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4, wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży (§ 9 ust. 2 ww. przepisu).

Z powyższego wynika, iż w sytuacji, gdy sprzedaż dokonywana jest w sposób ciągły ustawodawca wprowadził uproszczenie, polegające na możliwości wystawiania jednej zbiorczej faktury dokumentującej całą sprzedaż dokonaną na rzecz danego kontrahenta w ciągu miesiąca. Powołany wyżej § 5 ust. 1 pkt 4 cyt. rozporządzenia, wprowadza zatem możliwość określania na fakturze daty sprzedaży poprzez podanie wyłącznie miesiąca oraz roku. Podany wyżej sposób określania daty ustawodawca ograniczył wyłącznie do faktur VAT dokumentujących sprzedaż o charakterze ciągłym. Jest to odstępstwo od ogólnych zasad wystawiania faktur określonych w powołanym powyżej § 9 ust. 1 cyt. rozporządzenia.

Ustawodawca w cyt. powyżej § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, posłużył się pojęciem "sprzedaży ciągłej". W praktyce za sprzedaż o charakterze ciągłym przyjęło się uważać przede wszystkim systematyczne, wykonywane z dużą częstotliwością usługi o charakterze powszechnym np.: dostawy energii cieplnej, wody, dostawy energii elektrycznej. Natomiast pojęcie "sprzedaży o charakterze ciągłym" nie zostało zdefiniowane w przepisach podatkowych.

Należy przyjąć więc pojęcie "sprzedaży towarów" w ujęciu art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, w którym to przepisie przez sprzedaż należy rozumieć m.in. odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak zauważono powyżej, pojęcie "sprzedaży ciągłej", o której mowa w cytowanym § 5 ust. 1 pkt 4 nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług ani rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy. Dlatego też, należy w tym zakresie odwołać się do wykładni językowej oraz przepisów prawa cywilnego.

Za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać sprzedaż odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy, itd. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim nie oznaczone. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypływać obowiązki ciągłe lub okresowe. W zobowiązaniu ciągłym nie da się wyróżnić powtarzających się odrębnych czynności, które można byłoby zakwalifikować jako świadczenia samodzielne w określonym momencie czasu. Innymi słowy, w przypadku świadczenia ciągłego nie sposób stwierdzić, że zostało ono zrealizowane w konkretnej dacie, bowiem jest ono realizowane stale — stan realizacji świadczenia trwa — przez określony okres (np. w przypadku najmu, czy też usług telekomunikacyjnych).

Zgodnie z ogólną zasadą, faktura winna dokumentować każdą dostawę towarów lub świadczenie usług i być wystawiana, stosownie do § 9 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w terminie siedmiu dni od dnia, w którym zdarzenia te miały miejsce. Odstępstwo od tej zasady, wynikające z zapisu § 9 ust. 2 znajduje uzasadnienie w istocie świadczenia ciągłego, które z uwagi na stałość i trwanie spełniania tego świadczenia w czasie, sprowadza się do niemożności wyróżnienia powtarzających się odrębnych czynności stanowiących samodzielne świadczenia, a w konsekwencji na określenie konkretnego dnia dokonania takiej czynności (spełnienia świadczenia). W przypadku, gdy podatnik określa na fakturze, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4, wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzeń przyszłych wynika, że Wnioskodawca dokonuje regularnych dostaw, m.in. paliw i olejów smarowych na rzecz swoich kontrahentów. Strony podpisują roczne umowy, w których Wnioskodawca zobowiązuje się do stałego dostarczania towarów.

Odbiory produktów odbywają się regularnie w ciągu tygodnia (od poniedziałku do niedzieli włącznie). Z reguły Spółka realizuje na rzecz poszczególnych klientów nawet kilkanaście dostaw w ciągu jednego miesiąca.

Obecnie Spółka wystawia faktury oddzielnie dla kilku dostaw realizowanych na rzecz odbiorcy. Faktury sprzedaży wystawiane są w ciągu 7 dni od daty pierwszej z dokumentowanych daną fakturą dostaw. Dla każdej z dostaw wystawiany jest dokument WZ.

Spółka zamierza traktować dostawy dokonywane na rzecz poszczególnych kontrahentów jako sprzedaż o charakterze ciągłym i dokumentować je za pomocą jednej faktury zbiorczej wystawianej (1) raz na miesiąc lub też tydzień, miesiąc lub (2) raz na tydzień.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Strona jest w stanie wyodrębnić każdą z realizowanych dostaw, bowiem aktualnie przedmiotowe dostawy w trakcie danego miesiąca dokumentowane są przez Spółkę każdorazowo poprzez dokument WZ (wydanie zewnętrzne towaru).

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzeń przyszłych oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że dostawy towarów w przedmiotowych sprawach nie mogą być uznane za sprzedaż o charakterze ciągłym.

W realizowanych przez Wnioskodawcę transakcjach można wyodrębnić poszczególne dostawy będące elementami składowymi transakcji zawartej pomiędzy Spółką, a jej kontrahentami. Tym co umożliwia wyróżnienie poszczególnych czynności jest wystawiany przez Wnioskodawcę do każdej realizowanej dostawy dokument WZ. Dokonywanie sprzedaży każdorazowo powoduje, że każdą dostawę można wyodrębnić, odróżnić od kolejnej realizowanej dostawy, jak to Spółka czyni obecnie.

W takim przypadku mamy do czynienia z odrębnymi świadczeniami, które są realizowane w ramach wzajemnej współpracy. Fakt, iż współpraca ta ma charakter stały i wiąże się z dokonywaniem stałych dostaw towarów nie przesądza o uznaniu danej sprzedaży za sprzedaż o charakterze ciągłym. Jedną z istotnych cech sprzedaży ciągłej jest brak możliwości precyzyjnego wyodrębnienia etapów jej realizowania. W przedstawionej sytuacji Spółka w ramach zawartej umowy będzie dokonywała odrębnych czynności, mających samodzielny charakter, dokumentowanych za pomocą wystawianego dokumentu WZ.

W momencie zrealizowania zamówienia kontrahent nabędzie prawo do rozporządzania nabytym towarem jak właściciel.

Specyfika sprzedaży o charakterze ciągłym wskazuje na to, iż między stronami musi istnieć porozumienie (umowa), na podstawie którego dostawy dokonywane są w sposób stały, powtarzalny lecz nie da się wyodrębnić poszczególnych dostaw. Niemożność jednorazowego wykonania świadczenia o charakterze ciągłym wynikać powinna z rodzaju czynności (istoty świadczenia), a nie z okoliczności możliwych do spełnienia przez strony transakcji, np. na mocy jednej umowy zawartej na określony czas, zgodnie z którą dokonanych zostanie szereg świadczeń, które co do zasady mogą być wykonane jednorazowo.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że dostawa towarów w przedmiotowej sprawie nie może być uznana za sprzedaż o charakterze ciągłym, a co za tym idzie nie stwarza podstaw do zastosowania regulacji zawartej w § 5 ust. 1 pkt 4 w powiązaniu z § 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia.

Faktury VAT, dokumentujące dostawy towarów dokonywane przez Wnioskodawcę powinny być wystawione na ogólnych zasadach określonych w § 9 ust. 1 powołanego rozporządzenia tj. nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10 – 12.

Z uwagi na powyższe, błędne jest w podanym przez Spółkę pierwszym przypadku (faktura VAT dla poszczególnego odbiorcy wystawiana nie później niż siódmego dnia od dnia zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży), wystawienie takowej faktury.

Natomiast w drugim analizowanym przypadku (faktura VAT dla poszczególnego odbiorcy wystawiana siódmego dnia od daty pierwszej z dokumentowanych daną fakturą dostaw, tj. w przypadku sprzedaży od poniedziałku do niedzieli, w poniedziałek w następnym tygodniu), po spełnieniu warunków określonych w § 5 ust. 1 pkt 4 (tj. podania konkretnych dat sprzedaży, oraz daty wystawienia faktury) oraz warunków określonych w § 10 – 12 rozporządzenia, możliwe jest w powyższy sposób wystawienie jednej faktury VAT dokumentującej sprzedaż towarów.

Ponadto, w obu wyżej wymienionych przypadkach, Spółka nie będzie miała prawa podać na fakturze jedynie miesiąca i roku dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, gdyż ww. dostawy nie mogą być uznane za sprzedaż o charakterze ciągłym.

Mając na uwadze powyższe stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji w przedstawionych zdarzeniach przyszłych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.