Istota interpretacji:

Możliwość skorygowania rachunków oraz wystawienia w ich miejsce faktur VAT.

W dniu 9 grudnia 2010r. wpłynęło do tut. organu, jako uzupełnienie do ww. wniosku, pismo Wnioskodawczyni z dnia 6 grudnia 2010r., będące odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 26 listopada 2010r. znak: IBPP2/443-733/10/ICz.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą 10 października 2009r. zajmującą się usługami biurowymi. W maju 2010r. w wyniku kontroli skarbowej okazało się, że utraciła prawo do zwolnienia z podatku VAT od miesiąca listopada 2009r., ponieważ przekroczyła przychodem limit zwolnienia z VAT. Wykonane usługi dokumentowała w okresie od października 2009r. do maja 2010r. rachunkami uproszczonymi, wykazując nieświadomie kwotę brutto bez należnego podatku VAT. Wnioskodawczyni dokonała rejestracji w czerwcu 2010r. wykazując datę przystąpienia do VAT na miesiąc utraty zwolnienia (czyli listopad 2010r.).

Z informacji uzyskanych w Urzędzie Skarbowym wynika, że pomimo niedopełnienia obowiązku rejestracji VAT, firma Wnioskodawczyni stała się czynnym podatnikiem VAT w chwili przekroczenia limitu czyli od listopada 2009r.

W ww. piśmie uzupełniającym Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż pomimo utraty zwolnienia z podatku VAT od miesiąca listopada 2009r. (wtedy nastąpiło przekroczenie uzyskanym przychodem limitu zwolnienia z VAT) nadal dokumentowała swoje przychody rachunkami uproszczonymi bez naliczonego podatku VAT – prawidłowo powinna już wystawiać faktury VAT a nie rachunki. Rejestracji VAT dokonała po terminie (dopiero w czerwcu 2010r.), ale jako datę przystąpienia do VAT wskazała miesiąc listopad 2009r. ponieważ w tym miesiącu utraciła prawo do zwolnienia z VAT i stała się czynnym podatnikiem VAT (w chwili przekroczenia limitu zwolnienia czyli od listopada 2009r.). Nadmieniła, że złożyła w Urzędzie Skarbowym wszystkie zaległe deklaracje VAT-7 za miesiące od listopada 2009r. do grudnia 2009r. oraz od stycznia 2010r. do maja 2010r., wpłaciła również należny podatek VAT wraz z odsetkami ustawowymi (podatek VAT naliczyła od wcześniej uzyskanego przychodu – udokumentowanego rachunkami uproszczonymi).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy już jako podatnik VAT czynny (zarejestrowany) w jaki sposób Wnioskodawczyni może skorygować wystawione rachunki od dnia utraty zwolnienia czyli od listopada 2009r. do maja 2010r....
2. Czy prawidłowym będzie wystawianie korekt rachunków do rachunków uproszczonych dokumentujących świadczenie usług sprzed rejestracji podatku VAT, a zatem konsekwentnie będzie skorygowanie rachunku (drugim rachunkiem) do kwoty "zero" i wystawienie w jego miejsce faktury VAT z uwzględnieniem podatku należnego...
W piśmie uzupełniającym z dnia 6 grudnia 2010r. zadała ponownie pytanie:
3. Czy może skorygować wystawione rachunki uproszczone wystawione od miesiąca listopada do maja 2010r. i w ich miejsce (zastąpić je) wystawić faktury VAT...
   
   

Stanowisko Wnioskodawczyni:

Powołując się na analogiczny przypadek zawarty w piśmie z dnia 19 grudnia 2008r. (ILPP1/443-919/08-2/Hz) Izba Skarbowa w Poznaniu nie zakwestionowała możliwości wystawienia faktur VAT po przewidzianym prawem terminie utraty zwolnienia z VAT.

Zdaniem Wnioskodawczyni nabywca jej usług jako płatnik podatku VAT nie powinien być pozbawiony możliwości odliczenia podatku VAT skoro sporządziła zaległe deklaracje VAT-7 (od listopada 2009r. do maja 2010r.) i zapłaciła należny podatek VAT wraz z odsetkami ustawowymi na konto urzędu skarbowego. Wnioskodawczyni nadmieniła, iż żaden przepis dyrektywy nie określa, że nabywca towarów i usług traci prawo do odliczenia VAT, gdy wystawca rachunku nie dopełnił obowiązku rejestracji a niedopełnienie tego obowiązku nie pozbawia go statusu podatnika VAT.

W piśmie uzupełniającym Wnioskodawczyni wskazała, iż w jej ocenie prawidłowe będzie skorygowanie wystawionego rachunku – drugim rachunkiem do kwoty "zero" i wystawienie w jego miejsce faktury VAT z uwzględnieniem podatku VAT należnego lub też wystawienie kontrahentowi noty do rachunku (noty zmniejszającej) i odebranie od kontrahenta oryginału rachunku i ponowne wystawienie mu faktury VAT na wykonaną usługę.

Ponownie powołała się ona na analogiczny przypadek zawarty w piśmie z dnia 19 grudnia 2008r., w którym Izba Skarbowa w Poznaniu nie zakwestionowała możliwości wystawienia faktur VAT po przewidzianym prawem terminie utraty zwolnienia z VAT (pismo znak: ILPP1/443-919/08-2/Hz).

Reasumując, Wnioskodawczyni uważa, ze skoro była zobowiązana sporządzić deklaracje VAT-7 wstecz od miesiąca listopada 2009r. do maja 2010r. i zapłacić należny podatek VAT to również chce skorygować wystawione za ww. okresy rachunki uproszczone i zastąpić je fakturami VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zgodnie z dyspozycją § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm), zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

W myśl § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

W myśl § 17 pkt 5 cyt. wyżej rozporządzania za fakturę uznaje się również rachunki, o których mowa w art. 87 i 88 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur według zasad określonych w § 4, 5, 7-14, 16-20 i 22.

Zgodnie z art. 87 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

Natomiast stosownie do art. 88 § 1 tej ustawy, podatnicy wystawiający rachunki są obowiązani kolejno je numerować i przechowywać kopie tych rachunków, w kolejności ich wystawienia, do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej m.in. w art. 87 § 5 Ordynacji podatkowej rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz. 1373 ze zm.) w § 14 zostały uregulowane kwestie dotyczące informacji, które w swojej treści winny zawierać rachunki potwierdzające dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni rozpoczęła działalność gospodarczą 10 października 2009r. zajmując się usługami biurowymi. W maju 2010r. w wyniku kontroli skarbowej okazało się, że utraciła prawo do zwolnienia z podatku VAT od miesiąca listopada 2009r., ponieważ przekroczyła przychodem limit zwolnienia z VAT. Wykonane usługi dokumentowała w okresie od października 2009r. do maja 2010r. rachunkami uproszczonymi, wykazując nieświadomie kwotę brutto bez należnego podatku VAT. Wnioskodawczyni dokonała rejestracji w czerwcu 2010r. wykazując datę przystąpienia do VAT na miesiąc utraty zwolnienia (czyli listopad 2009r.).

Należy zauważyć, iż żaden ze wskazanych powyżej aktów prawnych nie zawiera regulacji prawnych w zakresie korygowania rachunków potwierdzających dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi. Podkreślić jednakże należy, iż w aktach tych brak jest jednocześnie uregulowań, które zabraniałyby dokonywania takich korekt.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, iż w rozpatrywanym przypadku dopuszczalnym jest wystawienie korekt rachunków do rachunków dokumentujących świadczenie usług sprzed rejestracji w podatku VAT. Zatem, konsekwentnie prawidłowym będzie skorygowanie rachunków (drugim rachunkiem) do kwoty "0" i wystawienie w jego miejsce faktury VAT z uwzględnieniem wymogów zawartych w powołanym rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. regulującym szczegółowe zasady wystawiania faktur. Ponadto zauważa się, iż faktura VAT powinna zawierać informację o rzeczywistej dacie sprzedaży usługi.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.