Istota interpretacji:

Wnioskodawca jest zobowiązany wystawić fakturę VAT na rzecz nabywcy prowadzącego działalność gospodarczą w sytuacji, gdy będzie w posiadaniu dokumentów, z których jednoznacznie wynika, iż sprzedaż taka miała miejsce. Zgodnie z myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 04.05.2010r. (data wpływu 10.05.2010r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 26.04.2010r. nr IPPP2-443-175/10-2/JB (skutecznie doręczonym w dniu 29.04.2010r.). Wniosek został uzupełniony w terminie prawidłowym.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest podatnikiem czynnym podatku od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem prowadzonej działalności jest sprzedaż detaliczna paliw. Paliwa sprzedawane są na bezobsługowych stacjach paliw. Spółka dokonuje sprzedaży paliwa zarówno na rzecz podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Sprzedaż paliw jest rejestrowana przy zastosowaniu kas rejestrujących. Przy dokonywaniu ewidencji sprzedaży paliwa mają miejsce następujące stany faktyczne:

• nabywcy nieprowadzący działalności gospodarczej w momencie dokonywania zakupu płacąc za towar, otrzymują oryginał paragonu fiskalnego wydrukowany przez automat, jeśli postępują zgodnie z instrukcjami na wyświetlaczu i chcą pobrać paragon,
• część nabywców prowadzących działalność gospodarczą otrzymuje karty identyfikacyjne (karta ID), za pomocą których dokonywany jest zakup towaru na stacjach bezobsługowych. Na pasku magnetycznym karty zapisane są dane adresowe klienta konieczne do wystawienia faktury. Użycie karty w automacie podczas tankowania pozwala nabywcy automatycznie zgłosić żądanie otrzymania faktury. Transakcja zapisuje się w systemie i raz w miesiącu generowana jest zbiorcza faktura za transakcje dokonane przy użyciu karty. W tej sytuacji podczas każdorazowego tankowania paragon nie jest drukowany przez automat. Nabywcy - jeśli wyrażą taką wolę – mogą otrzymać inny dokument drukowany przez automat, potwierdzający transakcję zakupu towaru.
  
  

Zdarzają się również sytuacje, gdy nabywcy prowadzący działalność gospodarczą dokonują zakupu bez użycia kart wydanych przez Wnioskodawcę. Otrzymują w takiej sytuacji oryginał paragonu wydrukowany przez automat i z tym oryginalnym paragonem udają się do Wnioskodawcy w celu otrzymania faktury. Sporadycznie zdarzają się sytuacje, w których nabywcy prowadzący działalność gospodarczą nie otrzymują ani paragonu ani innego potwierdzenia dokonania zakupu paliwa, bądź otrzymany paragon zostaje przez nabywcę zagubiony. Powodami nie otrzymania paragonu podawanymi przez nabywców jest nieprawidłowe działanie automatu, bądź nieprawidłowa obsługa automatu przez nabywcę (klient nie postępuje zgodnie w instrukcjami pojawiającymi się na wyświetlaczu). Nabywcy ci zgłaszają się do Wnioskodawcy z innymi dowodami dokumentującymi datę, godzinę i kwotę transakcji (np. potwierdzenie bankowe dokonania płatności kartą) i na podstawie tych innych dowodów wymagają wystawienia faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy w sytuacji, w której nabywca prowadzący działalność gospodarczą twierdzi, że nie otrzymał z powodu nieprawidłowego działania automatu lub zagubił oryginał paragonu fiskalnego (lub w ogóle nie zabrał po wydrukowaniu lub też nie wydrukował go) może żądać wystawienia faktury VAT i czy maksymalny termin na to żądanie to 7 dni od dnia wydania towaru...
2. Czy nabywca może udowadniać w inny sposób niż poprzez oryginał paragonu fiskalnego, że dokonał zakupu a sprzedawca jest zobowiązany do wystawienia faktury na podstawie innych dowodów dokonania zakupu np. oświadczenia potwierdzonego raportem fiskalnym, paragonem wydrukowanym z pamięci kasy czy innego dowodu wskazującego datę, godzinę i kwotę transakcji...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 106 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. 2008, Nr 209, poz. 1320), podatnicy są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Zgodnie z ust. 4 art. 106, podatnicy VAT nie mają obowiązku wystawiania faktur osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury. Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 2008, Nr 212 poz. 1337) fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi z zastrzeżeniem § 14 i § 15. W związku z powyżej powołanymi przepisami Wnioskodawca ma obowiązek wystawiania faktur VAT poza sytuacjami dotyczącymi osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej, chyba że zgłoszą takie żądanie. Jednakże zgodnie z § 7 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowania kasy rejestrującej, do kopii faktury podatnik obowiązany jest dołączyć paragon dokumentujący tę sprzedaż. Przepis ust. 3 nie dotyczy sprzedaży dokumentowanej fakturą emitowaną przy zastosowania kasy rejestrującej, w przypadkach gdy wartość sprzedaży i kwota podatku należnego zostały zarejestrowane w raporcie fiskalnym dobowym kasy. Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem podatnika Spółka może wystawić fakturę pod warunkiem, że nabywca towaru dostarczy oryginał paragonu, który następnie jest dołączany do kopii faktury.

Zdaniem Spółki w przypadku, gdy nabywca nie dysponuje oryginałem paragonu fiskalnego a przedstawia inne dowody dokumentujące dokonanie transakcji oraz gdy Spółka widzi zapis transakcji na kopii rolki oraz w systemie zapisującym transakcje, Spółka również może wystawić fakturę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do postanowień art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Natomiast w myśl ust. 4 cyt. art., podatnicy o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury. Przepis ten, na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług został dodatkowo uzupełniony w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 2008, Nr 212 poz. 1337 ze zm.), na podstawie którego faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży, powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "Faktura VAT" podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4. nazwę towaru lub usługi;
5. jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8. stawki podatku;
9. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11. wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.
    
    

W myśl § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Stosownie do art. 111 ust. 3 ustawy, jeżeli z przyczyn niezależnych od podatnika nie może być prowadzona ewidencja obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących, podatnik jest obowiązany ewidencjonować obroty i kwoty podatku należnego przy zastosowaniu rezerwowej kasy rejestrującej. W przypadku gdy ewidencjonowanie obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu rezerwowej kasy rejestrującej jest niemożliwe, podatnik nie może dokonywać sprzedaży.

Zasady prowadzenia ewidencji przy pomocy kas rejestrujących określono w § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania (Dz. U. Nr 212, poz. 1338). W myśl § 7 ust. 1 pkt 1 cyt. wyżej rozporządzenia podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2, są obowiązani dokonywać ewidencji każdej sprzedaży oraz wydruku paragonu fiskalnego lub faktury VAT z każdej sprzedaży jak również wydawać oryginał wydrukowanego dokumentu nabywcy. Zgodnie z przepisem § 2 pkt 11 ww. rozporządzenia paragon fiskalny jest to wydrukowany dla nabywcy przez kasę rejestrującą w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży. W myśl § 7 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 2008, Nr 212 poz. 1337 ze zm.), w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, do kopii faktury podatnik obowiązany jest dołączyć paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Ze stanu faktycznego przedstawionego w niniejszym wniosku wynika, iż Wnioskodawca dokonuje sprzedaży paliwa zarówno na rzecz podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT czynni jak i osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Sprzedaż paliw jest rejestrowana przy zastosowaniu kas rejestrujących. Nabywcy mają możliwość wydrukowania paragonu bądź innego dokumentu potwierdzającego dokonanie transakcji przy pomocy automatu, jeśli postępują zgodnie z instrukcjami na wyświetlaczu. Jak zaznacza Zainteresowany, sporadycznie zdarzają się sytuacje, kiedy nabywcy prowadzący działalność gospodarczą nie otrzymują ani paragonu ani innego potwierdzenia dokonania zakupu paliwa, bądź otrzymany paragon zostaje przez nabywcę zagubiony. Powodami nie otrzymania paragonu podawanymi przez nabywców jest nieprawidłowe działanie automatu, bądź nieprawidłowa obsługa automatu przez nabywcę (klient nie postępuje zgodnie w instrukcjami pojawiającymi się na wyświetlaczu). Nabywcy ci zgłaszają się do Wnioskodawcy z innymi dowodami dokumentującymi datę, godzinę i kwotę transakcji (np. potwierdzenie bankowe dokonania płatności kartą) i na podstawie tych innych dowodów wymagają wystawienia faktury.

W zaistniałej sprawie należy stwierdzić, iż przepisy podatkowe nie regulują takiej sytuacji. Jednakże w myśl art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest zobowiązany wystawić fakturę VAT na rzecz nabywcy prowadzącego działalność gospodarczą w sytuacji, gdy będzie w posiadaniu dokumentów, z których jednoznacznie wynika, iż sprzedaż taka miała miejsce. Odnosząc się natomiast do terminu wystawienia faktury VAT, tut. Organ zauważa, iż zgodnie z myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.