Istota interpretacji:

prawidłowość wystawienia faktury VAT, w której nie wyszczególniono ceny jednostkowej netto, a także wartości sprzedaży netto dla każdej pozycji zakupionego towaru

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 31 lipca 2009r. (data wpływu 6 sierpnia 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 28 lipca 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest Spółką posiadającą sieć sklepów detalicznych i dokonuje sprzedaży towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, a także na rzecz osób prawnych. Wnioskodawca prowadzi ewidencję całego obrotu detalicznego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Spółka przyjmuje również od klientów zaliczki na dostawę zamówionych towarów. Na każdy sprzedany towar lub wpłaconą zaliczkę Spółka wystawia faktury VAT dla podmiotów gospodarczych, a także na życzenie klienta dla osób fizycznych. Każda transakcja ewidencjonowana jest za pośrednictwem kasy rejestrującej. Ponieważ sprzedaż prowadzona jest w placówkach detalicznych, to cena towaru oferowanego do sprzedaży jest ustalona na poziomie ceny detalicznej tj. ceny brutto. Wartość sprzedaży brutto, którą nabywca zobowiązany jest zapłacić wynika z przemnożenia ilości zakupionego towaru i jego ceny brutto. Wszystkie towary (meble) w spółce opodatkowane są stawką 22%. Wpłaty zaliczek przez klientów również opodatkowane są stawką 22%. Zgodnie z otrzymaną interpretacją indywidualną nr IBPP1/443-375/09/MS z dnia 24 kwietnia 2009r wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, która wskazuje, że w przypadku zastosowania przez Spółkę jako ceny sprzedaży umowne ceny brutto, to zgodnie z § 8 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia, Spółka wystawiając fakturę VAT dla podmiotu gospodarczego jako nabywcy towaru może zastosować jako cenę jednostkową cenę brutto, a zamiast wartości sprzedaży netto wykazać wartość sprzedaży brutto. W tym przypadku kwotę podatku oblicza się wg wzoru określonego w powołanym przepisie, natomiast suma wartości sprzedaży netto będzie różnicą pomiędzy wartością sprzedaży brutto a kwotą podatku. Spółka zamierza rozszerzyć swoją działalność i wprowadzić sprzedaż podmiotom gospodarczym towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, sprzedaż taka nie jest objęta obowiązkiem ewidencji za pośrednictwem kasy fiskalnej. Spółka zamierza dla tych podmiotów również ustalić cenę sprzedaży oferowanych towarów na poziomie ceny brutto.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka wystawiając faktury VAT dla podmiotów gospodarczych na towary przeznaczone do dalszej odsprzedaży, może zastosować zasady zawarte w § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., i jako cenę jednostkową wykazać cenę brutto, a zamiast wartości sprzedaży netto wykazać wartość sprzedaży brutto, kwotę podatku obliczyć wg wzoru określonego w powołanym przepisie, natomiast sumę wartości sprzedaży netto wykazać jako różnicę pomiędzy wartością sprzedaży brutto a kwotą podatku...

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli stosuje jako cenę sprzedaży umowne ceny brutto, to może wystawiać faktury VAT zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r., w ten sposób, że jako cenę jednostkową wykaże cenę brutto, a zamiast wartości sprzedaży netto wykaże wartość sprzedaży brutto, kwotę podatku obliczy wg wzoru określonego w powołanym przepisie, natomiast sumę wartości sprzedaży netto wykaże jako różnicę pomiędzy wartością sprzedaży brutto a kwotą podatku. Powołany przepis § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. nie ogranicza podmiotów, którzy mogą zastosować ww. przepis, w związku z tym Spółka wystawiając faktury VAT dla podmiotów gospodarczych na towary przeznaczone do dalszej odsprzedaży może ten przepis zastosować.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT zostały określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, treścią rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Podstawowe elementy, jakie co najmniej winna zawierać faktura stwierdzająca sprzedaż, zostały określone w § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

Odmiennie wygląda sytuacja jedynie w dwóch przypadkach, tzn. gdy podatnik:

1. jest obowiązany do stosowania cen urzędowych,
2. jako ceny sprzedaży stosuje umowne ceny brutto.
   
   

Zgodnie bowiem z § 8 ust. 1 i ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia w przypadku gdy podatnik jest obowiązany do stosowania cen urzędowych zawierających podatek, w fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży:

1. jako cenę jednostkową wykazuje się cenę wraz z kwotą podatku (cenę brutto), a zamiast wartości sprzedaży netto wykazuje się wartość sprzedaży brutto;2. kwota podatku jest obliczana według następującego wzoru:

WB x SP
KP= --------------
100 + SP

gdzie:

KP - oznacza kwotę podatku z podziałem na poszczególne stawki podatku, przy czym wielkość wynikającą z wzoru zaokrągla się według zasad określonych w § 5 ust. 6,

WB - oznacza sumę wartości sprzedaży brutto z podziałem na poszczególne stawki podatku,

SP - oznacza stawkę podatku;

3. sumę wartości sprzedaży netto stanowi różnica między wartością sprzedaży brutto a kwotą podatku, z podziałem na poszczególne stawki podatku.

Przepis ust. 1 może być stosowany również w przypadku, gdy sprzedawca stosuje jako ceny sprzedaży umowne ceny brutto.

Zatem w przypadkach gdy podatnik jest obowiązany do stosowania cen urzędowych, lub jako ceny sprzedaży stosuje umowne ceny brutto, to na fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży jako cenę jednostkową wykazuje się cenę wraz z kwotą podatku (cenę brutto), a zamiast wartości sprzedaży netto wykazuje się wartość sprzedaży brutto. Kwotę podatku oblicza się wg wzoru określonego w powołanym przepisie. Natomiast sumę wartości sprzedaży netto stanowi różnica między wartością sprzedaży brutto a kwotą podatku, z podziałem na poszczególne stawki podatku.

Przy czym zgodnie z § 5 ust. 6 powołanego rozporządzenia kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca będący Spółką posiadającą sieć sklepów detalicznych, dokonuje sprzedaży towarów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz na rzecz osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i osób prawnych. Wnioskodawca prowadzi ewidencję całego obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Ze względu na to, że odbiorcą sprzedawanych towarów w przeważającej ilości są osoby fizyczne, to cena towaru oferowanego do sprzedaży jest ustalona na poziomie ceny detalicznej, tj. ceny brutto. Wartość sprzedaży brutto, którą nabywca zobowiązany jest zapłacić wynika z przemnożenia ilości zakupionego towaru i jego ceny brutto. Wszystkie towary (meble) w Spółce opodatkowane są stawką 22%.

Spółka zamierza rozszerzyć swoją działalność i wprowadzić sprzedaż podmiotom gospodarczym towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, sprzedaż taka nie jest objęta obowiązkiem ewidencji za pośrednictwem kasy fiskalnej. Spółka zamierza dla tych podmiotów również ustalić cenę sprzedaży oferowanych towarów na poziomie ceny brutto.

Mając zatem na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, stwierdzić należy, że Wnioskodawca wystawiając faktury VAT dokumentujące sprzedaż podmiotom gospodarczym towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży, dla których jako ceny sprzedaży zastosuje umowne ceny brutto, może stosować zasady określone w § 8 ust. 1 i ust. 2 powołanego rozporządzenia.

W związku z powyższym, na fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży jako cenę jednostkową Wnioskodawca winien wykazać cenę wraz z kwotą podatku (cenę brutto), a zamiast wartości sprzedaży netto wykazać wartość sprzedaży brutto, zaś kwotę podatku obliczyć wg wzoru określonego w powołanym przepisie. Natomiast sumę wartości sprzedaży netto stanowić będzie różnica między wartością sprzedaży brutto a kwotą podatku, z podziałem na poszczególne stawki podatku.

Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznacza się, że kwestia skutecznego zakwestionowania przez odbiorcę poprawności wystawionej faktury VAT, w której nie wyszczególniono ceny jednostkowej netto, a także wartości netto dla każdej pozycji zakupionego towaru zostanie objęta odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.