Istota interpretacji:

Określenie terminu, w którym sprzedawca ma obowiązek wystawić fakturę VAT, jeżeli od momentu sprzedaży zarejestrowanej przez kasę fiskalną na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, upłynęło 7 dni.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Nabywca towaru obok posiadanego paragonu z kasy fiskalnej zgłosił żądanie wystawienia faktury VAT. Była to sprzedaż zarejestrowana przy zastosowaniu kasy fiskalnej na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej i miała miejsce dnia 10 września 2007r. oraz dnia 17 listopada 2008r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jakim terminie sprzedawca ma obowiązek wystawić fakturę VAT, jeżeli od momentu sprzedaży upłynęło już 7 dni i była to sprzedaż zarejestrowana przez kasę fiskalną, na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej...

Zdaniem Wnioskodawcy, wystawienie faktury VAT w zastępstwie wystawionego już paragonu w chwili sprzedaży, skoro od tego momentu minęło już 7 dni, naruszałoby § 9 ust. 1 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (DZ. U. Nr 212, poz. 1337).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny zaistniał w dniach: 10 września 2007r. oraz 17 listopada 2008r. (daty dokonania sprzedaży), zatem niniejsza interpretacja indywidualna została wydana w oparciu o przepisy prawa obowiązujące w dacie zaistniałego stanu faktycznego, tj. wg stanu prawnego obowiązującego do dnia 30 listopada 2008r.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Przepis ten, na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług został dodatkowo uzupełniony w § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), które obowiązywało do dnia 30 listopada 2008r., zwanego dalej rozporządzeniem, na podstawie którego faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży, powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "Faktura VAT" podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4. nazwę towaru lub usługi;
5. jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8. stawki podatku;
9. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11. wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.
    
    

W myśl § 13 ust. 1 rozporządzenia fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 14 i 15.

Zgodnie z § 11 ust. 3 rozporządzenia w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy użyciu kasy rejestrującej do kopii faktury podatnik obowiązany jest dołączyć paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Stosownie do art. 106 ust. 4 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w ust. 1 – 3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Stosownie do art. 19 ust. 4 ww. ustawy jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż nabywca towaru obok posiadanego paragonu z kasy fiskalnej zgłosił żądanie wystawienia faktury VAT. Była to sprzedaż zarejestrowana przy zastosowaniu kasy fiskalnej na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej i miała miejsce dnia 10 września 2007r. oraz dnia 17 listopada 2008r.

We wskazanych przepisach prawa brak jest określenia terminu w jakim nabywca może domagać się od sprzedawcy wystawienia faktury.

W takim wypadku należy odwołać się do uregulowań zawartych w art. 87 § 1, 3 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.), które stanowią, iż jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie usługi (art. 87 § 1). Podatnicy wymienieni w § 1 od których zażądano rachunku przed wykonaniem usługi lub wydaniem towaru, wystawiają rachunek nie później niż w terminie 7 dni od dnia wykonania usługi lub wydania towaru. Jeżeli jednak żądanie wystawienia rachunku zostało zgłoszone po wykonaniu usługi lub wydaniu towaru, wystawienie rachunku następuje w terminie 7 dni od dnia zgłoszenia żądania (art. 87 ust. 3).

Podatnik nie ma obowiązku wystawienia rachunku, jeżeli żądanie zostało zgłoszone po upływie 3 miesięcy od dnia wydania towaru lub wykonania usługi (art. 87 § 4).

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku, stwierdzić należy, iż możliwe jest wystawienie faktury VAT po upływie okresu 7 dni od dnia wydania towaru lub wykonania usługi w przypadku gdy nabywcą jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej. W każdym jednak przypadku żądający wystawienia faktury powinien posiadać dowód zakupu umożliwiający identyfikację transakcji (w przedmiotowej sprawie - paragon z kasy fiskalnej). Dowód ten zwraca sprzedawcy, w miejsce otrzymanej faktury VAT – nabywca otrzymuje tylko jeden dokument potwierdzający zakup.

Zgodnie z § 11 ust. 3 rozporządzenia w przypadku gdy faktura dotyczy sprzedaży zarejestrowanej przy użyciu kasy rejestrującej do kopii faktury podatnik obowiązany jest dołączyć paragon dokumentujący tę sprzedaż.

Chociaż celem wprowadzenia tego zapisu, było wyeliminowanie "dublowania sprzedaży" w przypadku, gdy podatnik ma obowiązek zaewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, a jednocześnie nabywca, będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej żąda wystawienia faktury VAT, ma on również zastosowanie w przypadku przedstawionym przez Wnioskodawcę.

Zgodnie z powołanym wyżej art. 19 ust. 1 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje co do zasady z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi.

Natomiast jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy o VAT z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Wyznaczenie 7 – dniowego terminu na wystawienie faktury, liczone od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, jest ściśle związane z zasadami ustalania obowiązku podatkowego u sprzedawcy towarów lub usług.

W świetle ww. uregulowań, moment udokumentowania dokonanej wcześniej sprzedaży fakturą VAT, wystawioną na żądanie klienta w terminie późniejszym pozostaje dla sprzedawcy bez znaczenia – fakturę na żądanie nabywcy wystawia się na podstawie okazanego paragonu, bądź innego dowodu dokumentującego sprzedaż, zatem transakcja ta została już przez Wnioskodawcę zaewidencjonowana, a obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o VAT z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi.

W związku z tym wystawienie faktury w terminie późniejszym (po upływie 7 – dniowego terminu) nie powoduje powstania nowego obowiązku podatkowego po stronie sprzedawcy, tj. pozostaje bez wpływu na jego rozliczenie podatkowe. Tym samym wystawienie faktury VAT w zastępstwie wystawionego już paragonu w chwili sprzedaży, skoro od tego momentu minęło już 7 dni, nie narusza § 9 ust. 1 ani przepisu § 11 ust. 3 czy też § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), jak również uregulowań zawartych w obecnie obowiązujących (tj. od dnia 1 grudnia 2008r.) przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (DZ. U. Nr 212, poz. 1337) tj. odpowiednio § 5 ust. 1, § 7 ust. 3 oraz § 9 ust. 1 aktualnie obowiązującego rozporządzenia.

W świetle powyższego należy wskazać, że w związku z art. 87 ustawy Ordynacja podatkowa Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia faktury VAT, jeśli klient będący osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej wystąpi do Wnioskodawcy z żądaniem wystawienia faktury w terminie do trzech miesięcy od dnia dokonania sprzedaży. Jeżeli natomiast klient wystąpi z takim żądaniem po upływie trzech miesięcy od dnia dokonania sprzedaży Wnioskodawca nie musi takiego żądania uwzględniać ale może; jeżeli ma oczywiście możliwość identyfikacji wcześniej dokonanej sprzedaży.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.