Istota interpretacji:

Opisana we wniosku okoliczność stanowi przeszkodę wynikającą z ograniczeń systemowych do wystawiania korekt faktur w formie elektronicznej i w związku z tym spełnia przesłanki przeszkody technicznej, o której mowa w § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie faktur elektronicznych.

W związku ze skargą z dnia 4 czerwca 2009 roku (data wpływu 08.06.2009 r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 24 lutego 2009 roku znak ITPP3/443-258f/08/ZG w sprawie sposobu korygowania faktur wystawionych elektronicznie, doręczoną w dniu 2 marca 2009 roku (data potwierdzenia odbioru), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) oraz na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 r. Dz. U. Nr 8 poz. 60 ze zm.) w związku z § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku, w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), uwzględniając skargę w całości, zmienia zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 24 lutego 2009 roku znak: ITPP3/443-258f/08/ZG, uznając stanowisko Wnioskodawcyza prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, wydał na wniosek Spółki z dnia 10 grudnia 2008 roku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu korygowania faktur wystawionych elektronicznie, indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia 24 lutego 2009 roku znak ITPP3/443-258f/08/ZG.

We wniosku z dnia 10 grudnia 2008 roku o wydanie interpretacji indywidualnej przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Podatnik zamierza wdrożyć elektroniczny obieg faktur. W związku z tym zamierza zrezygnować z wymiany faktur w formie papierowej z tymi kontrahentami, którzy zaakceptują wymianę faktur w formie elektronicznej.

Wymiana dokumentów będzie się odbywała poprzez standard EDI-EANCOM będący podstandardem UN/EDIFACT. UN/EDIFACT jest standardem EDI opracowanym przez ONZ, opisującym m.in. dopuszczalną składnię i zestaw standardowych komunikatów wymienianych między nadawcą i odbiorcą.

Po uprzednim poinformowaniu właściwego urzędu skarbowego i celnego, faktury będą przechowywane na serwerze podłączonym do lokalnej sieci komputerowej wykorzystywanej przez Spółkę znajdującym się na terytorium Królestwa Danii należącym do spółki matki podatnika.

Spółka ta będzie także sprawowała nadzór nad serwerem, zapewniając jego dostępność, usuwanie awarii i tworzenie oraz przechowywanie kopii zapasowych. Dostęp do przechowywanych faktur będzie natychmiastowy, pełny i ciągły, w granicach niezawodności i przepustowości łączy internetowych. Spółka zamierza korzystać z usług duńskiego lub polskiego dostawcy EDI dla zapewnienia integralności i autentyczności pochodzenia przesyłanych danych. Dostawcy EDI wydadzą oświadczenie o zapewnieniu integralności i autentyczności pochodzenia faktur. Jednocześnie integralność i autentyczność pochodzenia faktur, będą gwarantowane przez faktury znajdujące się u ich wystawcy (kontrahenta Spółki lub podmiotu trzeciego zajmującego się profesjonalnym archiwizowaniem faktur elektronicznych), zgodnie z postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 20 września 2007 roku, wydanym na wniosek Spółki.

Dla potrzeb ewentualnej kontroli, Spółka będzie gotowa udostępnić w swojej siedzibie organom podatkowym i organom kontroli skarbowej komputer(y), poprzez który(e) możliwy będzie dostęp do otrzymanych przez siebie i zarchiwizowanych faktur elektronicznych, znajdujących się na serwerze w Danii. W tym celu pracownicy organów kontroli podatkowej będą musieli się zalogować na danym komputerze używając nazwy użytkownika i hasła podanego przez Spółkę. Dzięki temu pobór i wydruk faktur przez pracowników organów kontroli podatkowej będzie automatycznie dokumentowany.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dopuszczalne jest wystawianie papierowych faktur korygujących do faktur wystawionych w wersji elektronicznej zawierających adnotację, że dotyczą faktur wystawionych w formie elektronicznej, gdy ich wystawienie w formie papierowej jest spowodowane ograniczoną funkcjonalnością systemu informatycznego nie dającą możliwości wystawiania elektronicznych faktur korygujących...

Zdaniem Wnioskodawcy, dopuszczalne jest wystawianie papierowych faktur korygujących do faktur wystawionych w wersji elektronicznej, w sytuacji, gdy ich wystawienie w formie papierowej jest spowodowane ograniczoną funkcjonalnością systemu informatycznego nie dającą możliwości wystawiania elektronicznych faktur korygujących. Papierowa faktura korygująca powinna zawierać adnotację, że dotyczy faktur wystawionych w formie elektronicznej.

Na obecnym etapie przygotowań, funkcjonalność planowanego systemu informatycznego mającego służyć dokonywaniu rozliczeń pomiędzy Spółką, a kontrahentami nie przewiduje możliwości wystawiania faktur korygujących w wersji elektronicznej. W konsekwencji Spółka w celu zapewnienia prawidłowości rozliczeń rozważa możliwość wystawiania papierowych faktur korygujących do faktur wystawionych elektronicznie.

Planowany sposób wystawiania faktur korygujących należy uznać za dopuszczalny. Zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku, gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają wystawianie i przesłanie faktury korygującej do faktur wystawianych w formie elektronicznej, podatnik wystawia takie dokumenty w formie papierowej z adnotacją, iż dotyczy on faktury wystawionej w wersji elektronicznej.

Wskazany przepis wyraźnie uprawnia podatnika do rezygnacji z formy elektronicznej faktur korygujących, w przypadku kiedy istnieją przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiające wystawienie i przesłanie dokumentu w formie elektronicznej. Przepisy prawa podatkowego nie definiują pojęcia "formalnej lub technicznej przeszkody". W opinii Spółki, przeszkodą techniczną będzie z całą pewnością brak opracowanego standardowego komunikatu informatycznego w systemie EDI.

Przedstawione stanowisko Spółki jest zbieżne z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2007 roku (sygn. akt III SA/Wa 1054/07), który stwierdził, że niemożność wystawienia przez system stosowany przez podatnika faktury korygującej w formie elektronicznej jest przeszkodą techniczną w rozumieniu § 5 ust. 2 rozporządzenia.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w wydanej interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2009 roku znak ITPP3/443-258f/08/ZG uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W dniu 16 marca 2009 roku Wnioskodawca złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym wniósł o zmianę interpretacji i uznanie stanowiska za prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów w odpowiedzi z dnia 29 kwietnia 2009 roku znak ITPP3/443W-7/09 na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji.

W dniu 4 czerwca 2009 roku (data nadania w UP) za pośrednictwem Izby Skarbowej w Bydgoszczy – Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu nie zgadzając się z rozstrzygnięciem zawartym w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wydaną indywidualną interpretację, w której wnosi o uchylenie przedmiotowej interpretacji indywidualnej.

Skarżąca zarzuca, naruszenie:

• przepisów prawa materialnego polegające na błędnej wykładni przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia wobec uznania przez organ, iż wystawianie faktur korygujących w formie papierowej do faktur elektronicznych powinno mieć charakter wyłącznie incydentalny, zaś w stanie faktycznym opisanym przez Spółkę we wniosku niedopuszczalne jest wystawianie papierowych faktur korygujących do faktur wystawionych w wersji elektronicznej, gdy wystawianie w formie papierowej jest spowodowane ograniczoną funkcjonalnością systemu informatycznego, niedającą możliwości wystawiania elektronicznych faktur korygujących;
• przepisów postępowania poprzez wadliwość formalnoprawną wynikającą z naruszenia art. 14c § 1 oraz art. 14c § 2, a także art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej.

W ocenie Spółki stanowisko organu zaprezentowane w wydanej interpretacji jest nieprawidłowe i nie zasługuje na akceptację, gdyż w przedmiotowym stanie faktycznym brak jest podstaw do uznania, że przeszkodą techniczną w rozumieniu § 5 ust. 2 rozporządzenia nie są opisane we wniosku przeszkody wynikające z ograniczeń systemowych wystawiania faktur elektronicznych. Stanowisko takie jest sprzeczne z interpretacją indywidualną z dnia 3 marca 2009 roku Ministra Finansów działającego za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie wydaną w wyniku uwzględnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2008 roku (sygn. akt III Sa/Wa 1034/08).

Ponadto Skarżąca wskazuje, iż stanowisko organu jest również sprzeczne z orzecznictwem sądów administracyjnych; a w szczególności z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 roku (sygn. akt I FSK 163/08), wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2007 roku (sygn. akt III SA/Wa 1054/07), a także z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2009 roku (sygn. akt III Sa/Wa 1870/08).

W opinii Spółki stanowisko organu stanowiące, iż konstrukcja § 5 ust. 2 rozporządzenia mówi "o dokumencie", tj. fakturze korygującej lub duplikacie faktury, czyli w liczbie pojedynczej, a nie w liczbie mnogiej "o dokumentach" w związku z czym przeszkodami wystawiania korekt w formie elektronicznej mogą być wyłącznie czasowe przeszkody techniczne, jest bezpodstawne. Stanowisko Spółki potwierdza posłużenie się w treści § 5 ust. 2 rozporządzenia sformułowaniem "wystawienie", które może oznaczać ciągłą niemożliwość wystawiania faktur, spowodowaną przeszkodami natury formalnej, bądź technicznej, a nie tylko czasową niemożnością, na którą wskazuje organ. Ponadto, użycie we wskazanym przepisie pojęcia "dokument", a następnie wykorzystaniem słowa w liczbie mnogiej "faktur" zaprzecza postawionej przez organ tezie, że chodzi jedynie o pojedyncze dokumenty.

Reasumując Skarżąca powołując się na art. 218 i 232 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347/1 ze zm.) wskazuje, iż w analizowanym stanie faktycznym należało dokonać takiej wykładni przepisów rozporządzenia, która dopuściłaby wystawianie papierowych faktur korygujących do faktur wystawionych w wersji elektronicznej, gdy ich wystawienie w formie papierowej jest spowodowane ograniczoną funkcjonalnością systemu informatycznego niedającą możliwości wystawiania elektronicznych faktur korygujących. Zatem zaskarżona interpretacja indywidualna powinna zostać usunięta z obrotu prawnego, z uwagi na to, że została wydana z naruszeniem przepisów prawa podatkowego w zakresie wskazanym na wstępie. Tym samym skarga jest konieczna, a zawarte w niej zarzuty i wnioski uzasadnione.

Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów po rozpatrzeniu przedmiotowej skargi z dnia 4 czerwca 2009 roku uwzględnia skargę w całości i stwierdza, że stanowisko skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 10 grudnia 2008 roku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie sposobu korygowania faktur wystawionych elektronicznie -jest prawidłowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę stwierdza co następuje:

Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 roku w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119), faktury korygujące oraz duplikaty faktur do faktur wystawianych i przesyłanych w formie elektronicznej przesyła się w tej samej formie.

Natomiast zgodnie z treścią zawartą w § 5 ust. 2 rozporządzenia, wskazano, iż w przypadkach, gdy przeszkody formalne lub techniczne uniemożliwiają wystawianie i przesyłanie dokumentu, o którym mowa w ust. 1, w formie elektronicznej, w szczególności w przypadku cofnięcia przez odbiorcę faktur zgody na ich wystawianie i przesyłanie w formie elektronicznej, podatnik wystawia ten dokument w formie papierowej, zamieszczając na nim adnotację, że odpowiednio faktura korygująca lub duplikat faktury dotyczy faktury wystawionej w formie elektronicznej.

Analiza powyższych przepisów wskazuje, iż generalną zasadą jest, że faktury wystawione elektronicznie koryguje się również w tej samej formie. Jednakże podatnik może wystawić korektę faktury w formie papierowej do faktury wystawionej w formie elektronicznej, w sytuacji kiedy system informatyczny używany przez podatnika uniemożliwia mu wystawianie i przesyłanie faktur korygujących w formie elektronicznej.

Spółka w opisie zdarzenia przyszłego wskazała, iż na obecnym etapie przygotowań, funkcjonalność planowanego systemu informatycznego mającego służyć dokonywaniu rozliczeń pomiędzy Spółką, a kontrahentami nie przewiduje możliwości wystawiania faktur korygujących w wersji elektronicznej.

Zatem stwierdzić należy, iż opisana we wniosku okoliczność stanowi przeszkodę wynikającą z ograniczeń systemowych do wystawiania korekt faktur w formie elektronicznej i w związku z tym spełnia przesłanki przeszkody technicznej, o której mowa w § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, wobec czego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w wyniku uwzględnienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Referencje