Istota interpretacji:

- Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca ma prawo do wystawiania dwóch faktur w miesiącu, które obejmują odpowiednio wszystkie dostawy surowca wraz z transportem w danym miesiącu. - Czy Wnioskodawca w wystawianej fakturze może jako datę sprzedaży określić miesiąc i rok dokonania sprzedaży.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2009r. (data wpływu 2 lipca 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 września 2009r. (data wpływu 17 września 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie uznania czy:

• w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca ma prawo do wystawiania dwóch faktur w miesiącu, które obejmują odpowiednio wszystkie dostawy surowca wraz z transportem w danym miesiącu oraz
• Wnioskodawca w wystawianej fakturze może jako datę sprzedaży określić miesiąc i rok dokonania sprzedaży

-jest nieprawidłowe.

• w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca ma prawo do wystawiania dwóch faktur w miesiącu, które obejmują odpowiednio wszystkie dostawy surowca wraz z transportem w danym miesiącu oraz
• Wnioskodawca w wystawianej fakturze może jako datę sprzedaży określić miesiąc i rok dokonania sprzedaży.
  
  

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 września 2009r., przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z dnia 2 września 2009r., znak: IBPP2/443-520/09/BW.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy (Spółki) jest między innymi dostawa surowca drzewnego oraz świadczenie usług transportowych. Wnioskodawca zawiera umowy, na mocy których zobowiązuje się do zapewnienia dostaw uzgodnionych surowców w określone miejsce, a odbiorca zobowiązuje się surowiec odebrać, pod warunkiem zapewnienia przez Spółkę ustalonej ilości surowca. Wnioskodawca pośredniczy w sprzedaży drewna, kupując surowiec od małych dostawców i zapewnia ciągłość dostaw do swojego odbiorcy.

W związku z tak skonstruowanym przedmiotem umowy na Wnioskodawcy ciążą następujące obowiązki:

• zapewnienie ciągłości dostaw surowca oraz
• dostarczenie surowca (transport) w określone miejsce.
  
  

Surowiec dostarczany przez Wnioskodawcę do odbiorcy jest wykorzystywany w procesie produkcyjnym, który ma charakter stały i ciągły (kilkanaście dostaw dziennie). Dlatego właśnie aby zapewnić ciągłość procesu produkcyjnego dla odbiorców surowca, Wnioskodawca musi zagwarantować odbiorcy oraz dokonywać na bazie ciągłej dostawy surowców wraz z transportem.

Wnioskodawca wskazał, że rozlicza się z odbiorcą surowca dwa razy w miesiącu wystawiając dwie zbiorcze faktury VAT w miesiącu w następujący sposób: pierwsza faktura wystawiana 15 dnia danego miesiąca obejmuje dostawy dokonane od 1 do 15 dnia miesiąca włącznie, druga faktura wystawiana ostatniego dnia danego miesiąca obejmuje dostawy od 16 dnia miesiąca do końca miesiąca. Termin płatności pierwszej faktury ustalany jest na koniec miesiąca, natomiast w przypadku drugiej do 15 dnia miesiąca następnego. Ponadto Wnioskodawca stwierdził, iż deklaruje podatek należny z tytułu dokonanej sprzedaży na podstawie faktur sprzedaży wystawianych w wyżej wymieniony sposób.

Natomiast w piśmie z dnia 14 września 2009r. Wnioskodawca wskazał, że:

• faktury, których dotyczy wniosek dokumentują dokonanie przez Spółkę na rzecz danego kontrahenta dostawy towarów w postaci surowca drzewnego (np. trocin tartacznych, zrębek iglastych, zrzyn iglastych),
• cena metra przestrzennego surowca drzewnego ujęta na fakturze zawiera cenę surowca (towaru) razem z kosztem transportu do wskazanego przez kontrahenta miejsca.
  
  

Uzgodnione warunki dostawy to DDP i koszt transportu nie jest osobno wykazywany.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

• Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca ma prawo do wystawiania dwóch faktur w miesiącu, które obejmują odpowiednio wszystkie dostawy surowca wraz z transportem w danym miesiącu.
• Czy Wnioskodawca w wystawianej fakturze może jako datę sprzedaży określić miesiąc i rok dokonania sprzedaży.
  
  

Zadając powyższe pytania Wnioskodawca wskazał, iż zamierza stosować następujący sposób fakturowania: faktura wystawiana 15 dnia danego miesiąca będzie obejmowała dostawy dokonane od 1 do 15 dnia danego miesiąca oraz faktura wystawiana ostatniego dnia miesiąca obejmująca dostawy od 16 do ostatniego dnia danego miesiąca.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, dostawa surowca wraz z transportem jest czynnością ciągłą, dlatego możliwe jest wystawianie jednej zbiorczej faktury za ustalony w umowie okres rozliczeniowy z podaniem wyłącznie miesiąca i roku dokonania sprzedaży. Wnioskodawca stwierdził, iż ma prawo do wystawiania dwóch faktur sprzedaży w miesiącu. Przyjęty przez niego sposób fakturowania nie powoduje zaniżenia podatku należnego, ponieważ wszystkie dostawy dokonane w danym miesiącu są ujęte w dwóch fakturach VAT, które deklarowane są w rozliczeniu za miesiąc wystawienia faktur VAT. Taki sposób dokumentowania sprzedaży daje gwarancję terminowego i prawidłowego deklarowania obowiązku podatkowego z tytułu dokonanej sprzedaży.

Jako uzasadnienie swojego stanowiska Wnioskodawca wskazał:

1. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy w 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535)podatnicy są zobowiązani do wystawiania faktur stwierdzających w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.
2. Stosownie do art. 19 ust. 1 i ust. 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru, czy wykonania usługi.
3. Rozporządzenie zawiera szczegółowe przepisy dotyczące wystawiania faktur, w szczególności terminów w jakich powinny być one wystawione, danych jakie powinny zawierać oraz sposobu i okresu ich przechowywania. W § 5 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia wskazano, że faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej "... dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury." Z kolei zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia "w przypadku, gdy podatnik, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 4, wykazuje na fakturze wyłącznie miesiąc i rok dokonania sprzedaży (tzn. wystawia fakturę dokumentującą sprzedaż ciągłą), fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od zakończenia miesiąca, w którym dokonano sprzedaży."
4. Jak wynika z powyższych regulacji w przypadku sprzedaży ciągłej faktury dokumentujące tego rodzaju sprzedaż mogą być wystawiane raz w miesiącu, nie później niż 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano sprzedaży.
5. Ustawa o VAT nie zawiera definicji sprzedaży ciągłej, w związku z tym należy ją określić za pomocą obowiązujących przepisów i ich wykładni literalnej. Art. 2 pkt 22 ustawy o VAT stwierdza, że sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Pojęcie ciągłości nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT, zatem uprawnione jest kierowanie się ogólnymi regułami wykładni językowej i potocznego pojęcia ciągłości. Zgodnie z Uniwersalnym Słownikiem Języka Polskiego ciągłość to "łączność, nieprzerywający się związek jakichś faktów lub procesów, działań". Przymiotnik ciągły oznacza z kolei tyle co "dziejący się, odbywający się, trwający stałe, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stały". Dlatego też w ocenie Wnioskodawcy świadczenie należy uznać za ciągłe, kiedy składała się z następujących po sobie czynność tworzących funkcjonalną całość, mających to do siebie, że trwają w czasie i interes jednej ze stron jest zaspokojony dlatego, że zachowanie się drugiej strony ma charakter trwały.
6. Powyższe stanowisko potwierdza również wykładnia organów podatkowych. Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu w postanowieniu z 28 maja 2007r. (sygn. PP II 443/1/117/50770/07) w następujący sposób definiuje sprzedaży ciągłą: W ocenie tut. Organu podatkowego, pojęcie to należy rozumieć zgodnie z jego wykładnią językową. Posługując się zatem definicją słowa "ciągły" zawartą w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003r., tom 1, str. 453, zgodnie z którą pojęcie "ciągły definiowane jest jako:
   -"dziejący się, odbywający się, trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stały",
   -"stale, systematycznie się powtarzający",
   należy wskazać, iż świadczenia o charakterze ciągłym polegają na stałym i powtarzalnym zachowaniu się strony zobligowanej do ich świadczenia. Wobec powyższego, dokonując oceny przedmiotowych dostaw, należy zauważyć, iż mają one charakter ciągły, bowiem polegają na wykonywaniu powtarzalnych czynności w okresie obowiązywania umowy zawartej między stronami. W konsekwencji, w ocenie Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu, Spółka prawidłowo kwalifikuje te dostawy jako sprzedaż o charakterze ciągłym.
7. Mając więc na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przytoczony stan faktyczny, z którego wynika, że interes kontrahentów Spółki jest w pełni zaspokojony w sytuacji, gdy Spółka będzie dostarczała surowiec w regularnych odstępach czasu, w ustalone miejsce, uzasadnione jest twierdzenie, że dostawy dokonywane przez Spółkę mają charakter ciągły.
8. W ocenie Wnioskodawcy przepisy podatkowe dotyczące sprzedaży o charakterze ciągłym nie powinny odnosić się wyłącznie do świadczenia usług, jak się powszechnie uznaje (przede wszystkim biorąc pod uwagę brzmienie art. 19 ust. 5 ustawy o VAT dotyczącego momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku częściowego wykonania usługi). Ustawodawca regulując w sposób cząstkowy sprzedaż ciągłą nie dokonuje podziału na sprzedaż ciągłą usług albo towarów. Dlatego, w ocenie Spółki pojęcie sprzedaży ciągłej ma charakter uniwersalny i obejmuje każdego rodzaju sprzedaż, zarówno usług jak i towarów. W ocenie Spółki, przyjęcie odmiennego stanowiska mogłoby prowadzić do wniosku, że podatnicy dokonujący sprzedaży towarów mają inne obowiązki w zakresie fakturowania niż podatnicy, którzy świadczą usługi. Takie rozróżnienie byłoby w ocenie Spółki sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa, w szczególności zasadą równości wobec prawa wyrażoną w art. 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483).
9. Z takim stanowiskiem zgadzają się również organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Rzeszowie w postanowieniu z 12 marca 2007r. (sygn. IS.II/2-443/268/06) stwierdził, że dostawa ogumienia