Istota interpretacji:

Nie narusza przepisów podatkowych wystawianie faktur przez zarządcę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: dziewiarstwo maszynowe i wynajmowanie pomieszczeń w zakupionym obiekcie w Xi. W związku z trudnościami w prowadzeniu dziewiarstwa, powstały długi, które pomimo trudności spłacał. Mimo tego, komornik Sądu Rejonowego przeprowadził licytację. W dniu 27 kwietnia 2007 r. przetarg wygrał pan X – obywatel belgijski, obecnie konsul honorowy Królestwa Belgii w X. Sąd Rejonowy w dniu 2 grudnia 2008 r. postanowił udzielić przybicia w tej sprawie. W dniu 31 grudnia 2008 r. Sąd ustanowił zarząd obiektu w osobie pana X. Obie decyzje zostały zaskarżone przez Zainteresowanego do Sądu Okręgowego, w związku z tym oba postanowienia są nieprawomocne. Wnioskodawca jest nadal właścicielem nieruchomości. Podstawą działania zarządcy nieruchomości jest art. 933 i 935 KPC. Zarządca nieruchomości działa wobec osób trzecich i nie jest stroną umów najmu. Art. 933 pozwala pełnić funkcję zarządcy mimo zaskarżenia postanowień o przybiciu oraz postanowienia w przedmiocie zarządu. Umowy najmu zawarte są przez firmę P.P.H.U. (…) nadal trwają. W chwili obecnej faktury za wynajem wystawia pan X:

• sprzedawca na fakturze: P.P.H.U. (…),
• wystawca – podpis na fakturze: pan X,
• płatność określona w fakturze: przelewem na konto pana X.

W chwili obecnej, w firmie Wnioskodawcy, są zatrudnione 3 osoby.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy pan X powinien wystawiać faktury VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, faktury VAT powinny być wystawiane przez pana X.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Obowiązek dotyczący wystawiania faktur został doprecyzowany w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwanego dalej rozporządzeniem, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

Stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

Z powyższych przepisów wynika zatem, że fakturę wystawia sprzedawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług, w celu udokumentowania dokonanej sprzedaży towarów lub świadczonych usług. Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego, a taki powstaje m.in. z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 1 ustawy).

Nie można stwierdzić, aby użycie przez ustawodawcę sformułowania, że fakturę wystawia podatnik (w art. 106 ust. 1 ustawy, czy w § 4 ust. 1 rozporządzenia), było tożsame z koniecznością technicznego wypisania tego dokumentu wyłącznie osobiście przez samego podatnika. Z analizy przedstawionego stanu prawnego wynika co podlega opodatkowaniu, kiedy powstaje obowiązek podatkowy oraz, że czynność podlegająca opodatkowaniu ma być udokumentowana fakturą wystawioną w określonym terminie, zawierającą w swej treści wszystkie niezbędne elementy, wskazane w wymienionych powyżej przepisach, m.in. dane sprzedawcy i nabywcy.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zawiera umowy w przedmiocie wynajmu nieruchomości, która jest oddana w zarząd panu X. Zarządca nieruchomości działa wobec osób trzecich i nie jest stroną umów najmu.

Zainteresowany jest jednocześnie właścicielem wspomnianej nieruchomości. Umowy najmu są zawarte przez firmę P.P.H.U. (…) i nadal trwają.

Faktury z tytułu wynajmu są wystawianie przez pana X, gdzie jako sprzedawca widnieje P.P.H.U. (…).

Analiza przedstawionego stanu faktycznego, w konfrontacji z powoływanymi przepisami prowadzi do wniosku, iż nie narusza przepisów podatkowych wystawianie faktur, z tytułu wynajmu nieruchomości, przez zarządcę w osobie pana X. Należy jednak pamiętać, iż wystawiane faktury muszą spełniać wymogi określone w cytowanych wyżej przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, a więc zachowana musi być również odpowiednia numeracja faktur.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie interpretacji dotyczącej stanu faktycznego – w zakresie dotyczącym obowiązku podatkowego, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 29 lipca 2009 r. nr ILPP2/443 651/09-4/ISN.

Tut. Organ informuje, iż w kwestii zagadnienia dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje