Istota interpretacji:

Podstawa opodatkowania i dokumentowanie w sprzedaży wysyłkowej.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2009 r. (data wpływu 8 kwietnia 2009 r.), uzupełnionym wnioskiem 19 czerwca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalania podstawy opodatkowania oraz sposobu dokumentowania sprzedaży towaru i kosztów wysyłki –jest nieprawidłowe.

W dniu 8 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony wnioskiem z dnia 19 czerwca 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalania podstawy opodatkowania oraz sposobu dokumentowania sprzedaży towaru i kosztów wysyłki.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zamierza Pan otworzyć sklep internetowy – sprzedaż wysyłkową za pośrednictwem poczty lub firmy kurierskiej artykułów papierniczych opodatkowanych według stawki VAT 22%. Zapłata kupującego będzie następować poprzez wpłatę na rachunek bankowy. Kupującymi w większości będą osoby fizyczne, sporadycznie firmy. Koszt przesyłki planuje Pan skalkulować w stałej wysokości zawierającej koszt znaczka pocztowego, koperty bąbelkowej i do tak ustalonej kwoty np. 10 zł netto doliczać 22% VAT. W koszt uzyskania przychodów będą zaliczane faktury uzyskane z poczty za zakup znaczków oraz faktury za zakup opakowań i kopert.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy prawidłowo ustala Pan koszt wysyłki doliczając 22% VAT uwzględniając w tym koszcie wartość znaczka pocztowego, koperty i ewentualny zysk i w ewidencji lub na fakturze wyodrębniając w drugiej pozycji "koszt wysyłki"...
2. Czy do każdej sprzedaży musi być wystawiona faktura VAT (w większości kupujący to osoby fizyczne) czy wystarczy gdy będzie prowadzona ewidencja sprzedaży, która będzie zawierała dane kupującego, kwotę netto, 22% VAT od sprzedawanego towaru i kwotę netto + 22% VAT koszt przesyłki, a na życzenie kupującego wystawił jedynie fakturę...

Zdaniem Wnioskodawcy, kwota wysyłki, którą chce wyszczególnić w ewidencji bądź na fakturze sprzedaży jest kwotą dodatkową, niezbędną do prawidłowej realizacji dostawy. Wnioskodawca wskazuje ponadto, że wystarczy prowadzić szczegółową ewidencję sprzedaży z danymi i adresem kupującego, kwotami netto, VAT, a na życzenie kupującego wystawić fakturę VAT. W ewidencji bądź na fakturze, Wnioskodawca chce wyodrębniać pozycje:

• sprzedawanego towaru z 22% VAT,
• "koszt wysyłki", który będzie zawierał skalkulowaną kwotę znaczka pocztowego, kosztu koperty i ewentualnego zysku + 22% VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. (…)

Stosownie do treści art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W oparciu o ust. 4 podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Zasadą jest zatem wystawianie faktur VAT dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jedynie w przypadku, gdy tego zażądają.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur VAT i innych dokumentów z nimi zrównanych uregulowane zostały szczegółowo w przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Zgodnie z § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Z treści cytowanego art. 29 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług nie wynika, w sposób bezpośredni, iż elementem składowym podstawy opodatkowania są koszty dostarczenia towaru.

Sprzedawca dokonuje wyłącznie dostawy towarów, nie świadczy usług pocztowych. Koszty dodatkowe które ponosi, wchodzą w skład jego podstawowej czynności, jaką jest sprzedaż towarów. Zatem stanowiąca taki koszt dodatkowy, między innymi, opłata pocztowa, jest jednym z poniesionych kosztów związanych ze świadczeniem głównym, która w efekcie kształtuje kwotę ostateczną żądaną od nabywcy. Wynika z tego, iż koszty przesyłki ponoszone w związku ze sprzedażą towarów, jako element świadczenia zasadniczego, winny zwiększać kwotę należną od nabywcy z tytułu dostawy towarów i być opodatkowane według stawki podatkowej właściwej dla realizacji sprzedaży towarów.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca będzie prowadzić sprzedaż towarów w systemie wysyłkowym na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej oraz podmiotów gospodarczych. Wnioskodawca zamierza wystawiać faktury VAT dokumentujące dokonaną sprzedaż na rzecz osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej jedynie w przypadku, gdy tego zażądają. W wystawianych fakturach Wnioskodawca zamierza, poza towarem będącym przedmiotem transakcji wykazywać w odrębnej pozycji skalkulowane koszty wysyłki, a do obu pozycji doliczać VAT wg stawki 22%.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przypadku sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jak słusznie wskazano we wniosku, Wnioskodawca ma obowiązek wystawić fakturę VAT jedynie na żądanie nabywcy, zgodnie z zapisem cytowanego art. 106 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto należy stwierdzić, że w opisanej sprawie, kwota należna stanowiąca całość świadczenia należnego od nabywcy, obejmuje wszystkie elementy kosztów związanych z dokonywaną przez podatnika sprzedażą oraz inne elementy kształtujące w efekcie kwotę żądaną od nabywcy, zatem koszt przesyłki stanowi jeden z elementów kalkulacyjnych, kształtujących kwotę należną, którą Wnioskodawca żąda od nabywcy. Oznacza to, że podstawa opodatkowania na fakturze dokumentującej sprzedaż towaru, zgodnie z zapisem cytowanego art. 106 ust. 1 ustawy w powiązaniu z § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, powinna obejmować pełną wartość świadczenia należnego od nabywcy, w tym uwzględniającą również kwotę stanowiącą koszty przesyłki a tym samym, powinna być odzwierciedlona w jednej pozycji w fakturze VAT, stąd stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.