Istota interpretacji:

wystawianie faktur VAT, faktur korygujących w dowolnym języku unijnym dokumentujących zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie UE oraz na terytorium kraju.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest sprzedawcą m.in. złącz elektronicznych i kabli zarejestrowaną na potrzeby podatku od towarów i usług na terenie Polski. Przedstawicielem podatkowym Spółki jest firma T.

Spółka rozważa możliwość wystawiania faktur VAT oraz faktur korygujących w języku angielskim dokumentujące sprzedaż towarów i usług na terenie Unii Europejskiej oraz na terytorium kraju.

Pismem z dnia 01.06.2009r. (data wpływu 04.06.2009r.) Spółka uzupełniła przedmiotowy wniosek o pełnomocnictwo dla osoby podpisanej na wniosku do reprezentowania Spółki przed tut. organem podatkowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy można wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w dowolnym języku unijnym dokumentujące zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie UE oraz na terytorium kraju...

Zdaniem Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie należy zauważyć, iż zarówno ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 (Dz.U. 2004, Nr 54, poz. 535 ze zm.) jak i przepisy wykonawcze do powyższej ustawy nie określają języka, w którym powinna zostać wystawiona faktura VAT i faktura korygująca. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 (Dz.U. 2008, nr 212, poz. 1337) w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których mają zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług określone zwroty jak: "FAKTURA VAT", "KOREKTA", "FAKTURA KORYGUJĄCA", "ORYGINAŁ", "KOPIA" itp., powinny pojawić się w treści faktury w języku polskim. Brakuje również przeszkód do ujęcia faktury sporządzonej w języku obcym w ewidencjach od podatku od towarów usług. Przepisy nie narzucają formy prowadzenia ewidencji. Istotne jest wyłącznie, aby zawierała wszystkie te elementy, które są niezbędne do prawidłowego wypełniania deklaracji. Przepisy unijne a w tym Dyrektywa 2006/1 12/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE L z dnia 11 grudnia 2006 r.) w art. 231 stanowi, iż do celów kontrolnych państwa członkowskie mogą wymagać tłumaczenia na język danego kraju faktur dotyczących dostaw towarów lub świadczenia usług dokonanych na ich terytorium oraz faktur otrzymanych przez podatników mających siedzibę na ich terytorium. Z powyższego wynika, iż Spółka dla udokumentowania transakcji na terytorium kraju jak i Unii Europejskiej może wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w języku obcym uznawany za język urzędowy obowiązujący na obszarze Unii Europejskiej. W związku z powyższym Spółka uważa, iż jej wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U.Nr 212, poz. 1337), faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

Stosownie do § 13 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
   a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
   b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3. kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4. kwotę zmniejszenia podatku należnego.
   
   

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku:

1. zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy;
2. zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.
   
   

Przepisy § 5 ust. 5-7 i § 7 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.

Faktury korygujące powinny zawierać wyraz "KOREKTA" albo wyrazy "FAKTURA KORYGUJĄCA".

Zgodnie z § 14 ww. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zawierać co najmniej:

1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
   a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
   b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych podwyżką ceny
3. kwotę podwyższenia ceny bez podatku
4. kwotę podwyższenia podatku należnego.
   
   

Faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Przepisy § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że wprawdzie polska ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r., a w szczególności przepis art. 106 ust. 1 ani też przepisy wykonawcze tj. przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług - § 5, ani ustawa z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa nie regulują obowiązującego języka urzędowego. Zgodnie natomiast z Dyrektywą Nr 2006/112/WE RADY z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego podatku od wartości dodanej Dz.U. UE L z dnia 11.12.2006r., Nr 347. 1), która w art. 231 zawiera m.in. postanowienie, że faktury mogą być wystawiane w każdym z języków unijnych. W związku z powyższym stwierdzić należy, że można wystawiać faktury VAT, faktury korygujące w dowolnym języku unijnym dokumentujące zarówno sprzedaż towarów i usług na terenie Unii Europejskiej oraz na terytorium kraju.

Jednocześnie tut. organ informuje, że powyższa interpretacja nie odnosi się do stanowiska Wnioskodawcy odnośnie formy prowadzenia ewidencji. Taka kwestia nie jest tematem zapytania Wnioskodawcy. Podkreśla się także, że niniejsza interpretacja odnosi się wyłącznie do regulacji objętej normami przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (zgodnie z wnioskiem) nie odnosi się do warunków, jakie winny spełniać dowody księgowe dotyczące sprzedaży konsumenckiej czy też innych norm wynikających z ustawy o języku polskim.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.