Istota interpretacji:

Poprawności wystawionych faktur VAT

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Przedmiotem działalności Spółki Jawnej, której Wnioskodawca jest jednym z czterech udziałowców, są usługi transportowe oraz spedycja.

W związku ze znaczącym spadkiem kursu waluty EURO, postanowiono rozliczać się z dostawcami krajowymi usług transportowych w walucie EURO. Wystąpiono do Ministerstwa Finansów z wnioskiem o wydanie pozwolenia na obrót walutą.

Od kontrahentów Spółka będzie otrzymywała faktury VAT, które oprócz niezbędnych danych będą zawierały m.in. następujące elementy: wartość sprzedaży netto wyrażoną w walucie EURO, stawkę podatku, kwotę podatku wykazaną w PLN, podsumowanie, w którym kwoty EURO będą przeliczane wg kursu średniego NBP na dzień wystawienia faktury.

Zapłata zgodnie z wystawioną fakturą nastąpi z rachunku walutowego w EURO za wartość netto i z rachunku PLN w PLN za podatek VAT. Powstałe w ten sposób różnice kursowe w wartości sprzedaży netto będą stanowiły przychód bądź koszt podatkowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wystawiona w w/w sposób faktura VAT może być uznana za prawidłowo wystawioną...

Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowo wystawiona faktura przez kontrahenta polskiego z siedzibą w Polsce, świadczącego usługę transportową opodatkowaną wg stawki 22%, powinna zawierać dane wyszczególnione w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25.05.2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (§ 9), takie jak:

1. dane wymienione w ust. 1 od pkt 1 do 4,
2. wartość wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto) wyrażoną w walucie (EURO),
3. stawka podatku,
4. wartość podatku VAT wyrażona w PLN (ust. 6, czyli wykazanie kwot podatku w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest należność w fakturze),
5. dane wymienione w ust. 1 od pkt 9 do 12 wykazane jednocześnie w walucie obcej i PLN, gdzie do przeliczenia waluty obcej stosuje się kurs walut określony na podstawie art. 31a ustawy o VAT.

Jednocześnie, aby dwa podmioty gospodarcze - rezydenci - mogły dokonywać rozliczeń w walucie obcej, winny posiadać pozwolenie na obrót walutą wydawane przez Ministerstwo Finansów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.), podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur oraz dane, które faktury powinny zawierać określają przepisy, obowiązującego od dnia 01.12.2008 r., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Tut. Organ pragnie zauważyć, iż powołane przez Wnioskodawcę rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze. zm.) obowiązywało do dnia 30.11.2008 r.

Stosownie do regulacji § 4 ust. 1 oraz § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT". Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem
    
    

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jako podatnik polski na mocy umowy, zawartej z innymi kontrahentami, również podatnikami polskimi, będzie otrzymywał od nich faktury w walucie obcej, tj. w EURO. Ponadto Wnioskodawca poinformował, iż wartość sprzedaży netto będzie wyrażona w walucie EURO, stawka podatku w PLN, podsumowanie, w którym kwoty EURO będą przeliczane według kursu średniego na dzień wystawienia faktury.

Natomiast zdaniem Wnioskodawcy faktura wystawiona przez jego kontrahenta (dostawcę usługi) powinna zawierać dane wyszczególnione w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25.05.2005 r., tj:

1. dane wymienione w ust. 1 od pkt 1 do 4,
2. wartość wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto) wyrażoną w walucie (EURO),
3. stawka podatku,
4. wartość podatku VAT wyrażona w PLN
5. dane wymienione w ust. 1 od pkt 9 do 12 wykazane jednocześnie w walucie obcej i PLN,

Zatem w kwestii elementów jakie powinna zawierać faktura, w zakresie dotyczącym wystawiania faktur w walutach obcych, w świetle przytoczonych wyżej unormowań prawnych stanowisko należy uznać za prawidłowe. Podkreślić jedynie należy, iż powołane przez Wnioskodawcę rozporządzenie obowiązywało do dnia 30.11.2008 r. natomiast od dnia 01.12.2008 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Odnosząc się do kwestii wykazywania przez kontrahentów na fakturach kwot wyrażonych w walucie obcej - EURO, wskazać należy na brzmienie § 5 ust. 6 cyt. rozporządzenia, zgodnie z którym kwoty podatku wykazuje się w złotych bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze. Kwoty wykazywane w fakturze zaokrągla się do pełnych groszy, przy czym końcówki poniżej 0,5 grosza pomija się, a końcówki 0,5 grosza i wyższe zaokrągla się do 1 grosza.

Biorąc pod uwagę dyspozycję ww. przepisu ustawodawca tylko w jednym przypadku wyraźnie określa jaka wartość winna być wyrażona w walucie polskiej - jest to kwota podatku. Istnieje zatem możliwość wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż w dowolnej walucie wymienialnej, ale kwota podatku powinna być zawsze wyrażona w walucie polskiej.

Ponadto, jeśli chodzi o kwestię przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania wyrażonej w walucie obcej, od dnia 1 grudnia 2008 r., zastosowanie ma przepis art. 31a ust. 1 ustawy, wprowadzony ustawą z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 209, poz. 1320), zgodnie z którym w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Jeżeli natomiast zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją w przewidzianym przepisami terminie, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej na tej fakturze, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury (art. 31a ust. 2 cyt. ustawy).

Zatem jeżeli kwota stanowiąca podstawę do opodatkowania jest wyrażona w EURO przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego bądź według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury, gdy na podstawie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych, podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych będzie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.