Istota interpretacji:

Korekta faktury dokumentującej WDT w przypadku, gdy nabywca podał błędnie numer VAT UE.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności dokonuje odpłatnej sprzedaży towarów do nabywców - kontrahentów zagranicznych, będących podatnikami podatku od wartości dodanej, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Do przedmiotowej sprzedaży Spółka (zarejestrowana dla WDT/WNT) stosuje stawkę 0%, zgodnie z postanowieniami art. 42 ust. 1 i 2 ustawy VAT, gdyż.:

• towar, będący przedmiotem dostawy zostaje wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - przy czym nie w każdym przypadku miejsce dostarczenia jest tożsame z miejscem siedziby nabywcy (np. nabywcą jest firma holenderska, a towar zostaje dostarczony zgodnie z dyspozycją kupującego na terytorium Niemiec);
• nabywcy towarów dla dokonania ww. dostawy w ramach WDT informują Spółkę o posiadaniu właściwego i ważnego numeru identyfikacyjnego dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadanego przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy (poprzez zapisy w kontraktach bądź też inne dokumenty). Przedmiotowy numer - który wskazuje nabywca - po weryfikacji przez Zainteresowanego w bazie VIES jest podawany przez niego na fakturze sprzedaży, dokumentującej WDT.

Spółka - przed złożeniem deklaracji za miesiąc, w którym dokonano dostawy - spełnia wymogi określone w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy VAT.

W praktyce występują przypadki, że określony kupujący posiadający siedzibę w danym kraju członkowskim (np. w Holandii), dla potrzeb podatku od wartości dodanej jest zarejestrowany jako czynny podatnik w kraju siedziby (np. Holandia) oraz w innym/innych krajach członkowskich (np.: Niemcy, Hiszpania). W takich przypadkach nabywca wskazuje, którym numerem nadanym przez państwo członkowskie dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych winna się posłużyć Spółka dla dokonania danych transakcji (co wynika z zawartych kontraktów/korespondencji handlowej).

Występują jednak sytuacje, że kupujący, po dokonaniu WDT udokumentowanej przez Wnioskodawcę fakturą, posiadającą dane, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, w wyniku braku prawidłowej weryfikacji dokumentów przesłanych przez kupującego, a stanowiących dyspozycję, co do użycia numeru nabywcy dla potrzeb WDT i zastosowania stawki 0% - zwraca się do Zainteresowanego (nawet w kilka miesięcy po dokonaniu transakcji) o zmianę numeru nabywcy figurującego na fakturze, wnosząc np. o zastosowanie dla dokonanej transakcji nie numeru siedziby nabywcy - jak wskazano na fakturze lecz numeru kraju fizycznej dostawy towarów, w którym dla nabywcy również został nadany właściwy i ważny numer dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Powyższe obrazuje przykład:

• W styczniu 2008 r. Zainteresowany dokonał sprzedaży towarów dla nabywcy holenderskiego, który dla tej transakcji wskazał holenderski numer VAT UE; towar został wysłany z terytorium RP i dostarczony w styczniu 2008 r. - zgodnie z dyspozycją nabywcy na terytorium Niemiec (co potwierdzają dokumenty); Spółka w styczniu 2008 r. dla tej transakcji zastosowała stawkę 0%;
• W październiku 2008 r. kontrahent holenderski zgłosił Spółce, że dla ww. transakcji wnosi on o zastosowanie dla tej transakcji numeru niemieckiego (a nie holenderskiego), a w konsekwencji dokonania korekt wystawionej dokumentacji sprzedaży.
  
  

Spółka wskazała, że w niektórych kontraktach (ale nie we wszystkich), zawieranych z nabywcami z krajów członkowskich, zawarte są m.in. zapisy, wskazujące, że w przypadku, gdy kupujący przedłoży niepoprawny numer identyfikacyjny VAT UE, Spółka (dla dostaw w ramach WDT), będzie stosować opodatkowanie VAT według stawek właściwych dla sprzedaży towaru w kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jakim dokumentem Spółka winna dokonać zmiany numeru nabywcy - mylnie wskazanego przez kupującego - który figuruje na fakturze sprzedaży VAT dokumentującej wewnątrzwspólnotową dostawę towarów...

Zdaniem Wnioskodawcy, przepisem krajowym, który reguluje zasady dokonywania korekt faktur sprzedaży jest rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r. Nr 95, poz. 798).

Zgodnie z § 18 ust. 1 ww. rozporządzenia, nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 9 ust. 1 pkt 5-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą. Powyższa regulacja oznacza, że dopuszczalne jest korygowanie danych dotyczących nabywcy - określonych w § 9 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia - notą korygującą.

Jednakże, zdaniem Spółki, w stanie, będącym przedmiotem wniosku, przedmiotowy przepis nie będzie miał zastosowania, gdyż nabywcą jest podatnik podatku od wartości dodanej, który do rozliczeń w zakresie VAT nie stosuje polskich przepisów prawa (w tym ww. rozporządzenia).

W związku z powyższym, wobec konieczności dokonania korekty mylnie wskazanego numeru VAT UE nabywcy, jedynym przepisem krajowym, który może mieć w tym przypadku zastosowanie jest § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, który wskazuje, że fakturę korygującą wystawia się również (…) w razie stwierdzenia pomyłki (…) w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Niemniej jednak, art. 219 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, określa, że "każdy dokument lub notę, która zmienia fakturę pierwotną i odnosi się do niej w sposób wyraźny i jednoznaczny, uznaje się za fakturę". Przy czym, zgodnie z utrwalonym już dorobkiem ETS, jak i orzecznictwem administracyjnym sądów krajowych, podatnik ma prawo na bezpośrednie stosowanie przepisów unijnych.

W konsekwencji, w ocenie Spółki, dokumentem, którym należy dokonać korekty wskazanego przez nabywcę numeru VAT UE może być zarówno każdy dokument lub nota, o którym mowa w art. 219 Dyrektywy (wg prawa unijnego), jak również faktura korygująca, o której mowa w § 17 ww. rozporządzenia (wg przepisów krajowych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury znajdują się w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

W rozdziale 3 ww. rozporządzenia ustawodawca wskazał szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania.

I tak na podstawie § 4 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

Jednocześnie, w myśl § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.
    
    

W świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, faktury VAT są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich jej elementów.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca (podatnik VAT UE) dokonuje sprzedaży towarów do nabywców - kontrahentów zagranicznych, będących podatnikami podatku od wartości dodanej, w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Do przedmiotowych transakcji Zainteresowany stosuje stawkę podatku w wysokości 0%, zgodnie z postanowieniami art. 42 ust. 1 i 2 ustawy. Nabywcy towarów dla potrzeb podatku od wartości dodanej są zarejestrowani dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych w kraju siedziby (np. Holandia) oraz w innym/innych krajach członkowskich (np.: Niemcy, Hiszpania). W takich przypadkach wskazują oni, którym numerem winna się posłużyć Spółka dla dokonania danych transakcji. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy kupujący, po dokonaniu WDT udokumentowanej przez Wnioskodawcę fakturą, posiadającą dane, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwraca się do Zainteresowanego o zmianę numeru nabywcy figurującego na fakturze, wnosząc np. o zastosowanie dla dokonanej transakcji nie numeru siedziby nabywcy - jak wskazano na fakturze, lecz numeru kraju fizycznej dostawy towarów, w którym dla nabywcy również został nadany właściwy i ważny numer dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.

Zatem, zdarza się, iż Wnioskodawca na wystawionych przez siebie fakturach VAT umieszcza mylnie wskazany przez nabywcę numer identyfikacyjny dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W praktyce, przy dokumentowaniu przez podatników obrotu gospodarczego, zdarzają się pomyłki. W związku z tym ustawodawca przewidział możliwość korygowania błędów na fakturach VAT za pomocą faktury korygującej lub noty korygującej.

Na mocy § 14 ust. 1 rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny - ust. 2 powołanego przepisu - powinna zawierać co najmniej:

1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
   nbspnbspa) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
   nbspnbspb) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych podwyżką ceny;
3. kwotę podwyższenia ceny bez podatku;
4. kwotę podwyższenia podatku należnego.
   
   

Zdaniem tut. Organu, należy zgodzić się ze stanowiskiem Zainteresowanego, iż ww. przepis nie znajdzie zastosowania w przypadkach, gdy nabywcami jego towarów (odbiorcami faktur VAT) są kontrahenci zagraniczni (nie wymienieni w art. 15 ustawy) - nie uprawnieni do wystawiania faktur VAT zgodnie z przepisami prawa krajowego.

W myśl § 14 ust. 3 rozporządzenia, faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Biorąc po uwagę powołane przepisy stwierdzić należy, iż Wnioskodawca będący podatnikiem podatku od towarów i usług będzie zobowiązany do skorygowania stwierdzonej pomyłki dotyczącej numeru identyfikacyjnego nabywcy poprzez wystawienie faktury korygującej, bowiem § 4 rozporządzenia w sposób jednoznaczny daje podatnikom taką możliwość.

Jednocześnie informuje się, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy), weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320).

Do dnia 30 listopada 2008 r. w kwestii wystawiania faktur, obowiązywało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie dokonania korekty faktury. Natomiast część dotycząca stanu faktycznego w zakresie zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w przypadku, gdy wcześniej dokonano korekty faktury z powodu mylnie wskazanego numeru VAT UE nabywcy towarów została rozstrzygnięta w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 7 stycznia 2009 r. Nr ILPP2/443-939/08-4/ISN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje