Istota interpretacji:

W przypadku, gdy klient płaci ubezpieczenie jednorazowo za cały okres trwania umowy ubezpieczenia Spółka wystawia refakturę na rzecz klienta ze stawką właściwą dla umów ubezpieczenia tj. z zastosowaniem zwolnienia. W tym bowiem przypadku spełnione są wszystkie wymienione powyżej warunki niezbędne dla wystawienia refaktury (Spółka nie korzysta z usług ubezpieczenia, dokonuje odsprzedaży usług ubezpieczenia bez marży, wystawia refakturę z uwzględnieniem stawki, która widnieje na fakturze pierwotnej a strony łączy umowa o odrębnym rozliczaniu usług ubezpieczeniowych niezależnie od umowy leasingu).W drugim przypadku, gdy klient płaci za usługę ubezpieczeniową w ratach, wówczas do raty ubezpieczenia doliczana jest marża. Rata ubezpieczeniowa stanowi w tym przypadku część składową raty leasingowej, pozostając w związku ze świadczoną usługą, jest więc obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Spółka prawidłowo wystawia na rzecz klienta fakturę VAT stosując stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22% dla całej świadczonej przez siebie usługi.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

Spółka zawiera jako finansujący umowy leasingu operacyjnego. Integralną częścią umów leasingu są ogólne warunki leasingu. Nabywając środek trwały będący przedmiotem leasingu, Spółka jako finansujący i właściciel zawiera umowy ubezpieczenia. Umowy ubezpieczenia zawierane są na okres 1 roku.

Spółka obciąża korzystających (strony umów leasingu) kosztami ubezpieczenia samochodów. Odbywa się to w dwojaki sposób:

1. w przypadku, gdy klient płaci ubezpieczenie jednorazowo za cały pierwszy rok trwania umowy ubezpieczenia, Spółka wystawia refakturę na rzecz klienta ze stawką VAT właściwą dla umów ubezpieczenia tj. z zastosowaniem zwolnienia,
2. w przypadku, gdy klient życzy sobie, aby roczne ubezpieczenie rozłożyć mu na raty, wówczas do raty ubezpieczenia doliczana jest marża. Przy rozłożeniu na 2 raty marża jest niższa, w przypadku 4 rat marża jest wyższa.

W tym przypadku wystawiana jest faktura VAT na usługę ubezpieczeniową ze stawką VAT 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sposób postępowania przez Spółkę odnośnie naliczania podatku VAT jest prawidłowy ...

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku pierwszym, klient obciążany jest jednorazowo na podstawie polisy ubezpieczeniowej i wystawionej faktury na rzecz Spółki ze stawką zwolnioną właściwą dla usług ubezpieczeniowych.

Jest to typowa refaktura z zastosowaniem stawki podatku VAT właściwej dla danego rodzaju usług. Refaktura ta jest odzwierciedleniem faktury pierwotnej. Spółka postępuje w powyższy sposób, gdyż uważa, że spełnione są następujące warunki :

• przedmiotem refakturowania jest usługa,
• z usługi tej nie korzysta podmiot na którego wystawiana jest pierwotna faktura, lecz podmiot trzeci,
• odsprzedaż tej usługi dokonywana jest po cenie zakupu,
• w umowie pomiędzy kontrahentami jest zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności.

W przypadku drugim, gdy za usługę ubezpieczeniową klient płaci Spółce w ratach doliczana jest marża. W tym wypadku Spółka wystawia fakturę VAT na część raty doliczając swoją marżę i opodatkowując podatkiem VAT w wysokości 22%. Spółka uważa, że doliczając własną marżę nie ma mowy o refakturowaniu usług. Finansowanie klienta skutkuje doliczeniem marży i czyni już zupełnie nowy rodzaj usługi, wykonywanej przez Spółkę na rzecz klienta. Stąd też faktura VAT opodatkowana stawką 22% na całość usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W przepisie art. 8 ust. 1 ustawy zdefiniowano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12. art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z treści art. 29 ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W oparciu o art. 106 ust. 1 powołanej ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15 są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, którą zgodnie z art. 2 pkt 22 jest również odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Obowiązujące przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie regulują kwestii refakturowania kosztów, ani nie definiują pojęcia "refakturowania". Jednak przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuacje wystawiania tzw. " refaktur" wtedy, gdy :

• przedmiotem refakturowania są usługi, z których nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na który wystawiona jest pierwotna faktura,
• odprzedaży dokonuje się po cenie zakupu, bez marży doliczonej przez odsprzedającego,
• strony łączy umowa o charakterze zasadniczym, która zawiera zastrzeżenie o odrębnym rozliczaniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności, które służą realizacji tej umowy.

Przy spełnieniu powyższych warunków dana usługa może być przedmiotem odsprzedaży w drodze refakturowania. "Refaktura" jest więc zwykłą fakturą VAT wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą a rzeczywistym nabywcą tej usługi. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy usługi, lecz na jej rzeczywistym użytkowniku.

Nadmienić należy, iż usługi w zakresie ubezpieczeń środków transportu mieszczą się w grupowaniu PKWiU 66, co oznacza, że korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (poz. 3 zał. nr 4).

Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania podmiot może zwrócić się o wskazanie zaklasyfikowania i wydanie opinii interpretacyjnej do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika , iż Spółka nabywając środek trwały będący przedmiotem leasingu, jako finansujący i właściciel zawiera umowy ubezpieczenia. Kosztami ubezpieczenia Spółka obciąża korzystających (strony umowy leasingu). W przypadku, gdy klient płaci ubezpieczenie jednorazowo za cały okres trwania umowy ubezpieczenia Spółka wystawia refakturę na rzecz klienta ze stawką właściwą dla umów ubezpieczenia tj. z zastosowaniem zwolnienia. W tym bowiem przypadku spełnione są wszystkie wymienione powyżej warunki niezbędne dla wystawienia refaktury (Spółka nie korzysta z usług ubezpieczenia, dokonuje odsprzedaży usług ubezpieczenia bez marży, a strony łączy umowa o odrębnym rozliczaniu usług ubezpieczeniowych niezależnie od umowy leasingu).

W drugim przypadku, gdy klient płaci za usługę ubezpieczeniową w ratach, wówczas do raty ubezpieczenia doliczana jest marża. W tym przypadku rata ubezpieczenia stanowi element cenotwórczy usługi leasingu, mamy bowiem do czynienia nie z refakturowaniem kosztów związanych z ta ratą, lecz z włączeniem jej wartości do wartości usługi świadczonej przez firmę leasingową. Rata ubezpieczeniowa stanowi w tym przypadku część składową raty leasingowej, pozostając w związku ze świadczoną usługą, jest więc obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu tym podatkiem. W świetle przedstawionego stanu faktycznego Spółka prawidłowo wystawia na rzecz klienta fakturę VAT stosując stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22% dla całej świadczonej przez siebie usługi.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock