W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 7 listopada 2006r. została zawarta między Wnioskodawcą, a osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą umowa dzierżawy budynku. Zgodnie z zapisami tej umowy czynsz dzierżawny został ustalony na lata 2006—2009 w wymiarze 420 000,00 zł rocznie, przy czym:

• część czynszu wynosząca 300 000,00 zł jest płatna z dołu gotówką w równych kwartalnych ratach, tzn. 75 tys. netto plus 22 % VAT, płatne z dołu, na podstawie faktury VAT wystawionej przez Wydzierżawiającego w ciągu 14 dni od daty wystawienia;
• pozostała część wynosząca 120 000,00 zł jest rozliczana w formie świadczonych usług przez Dzierżawcę na rzecz Wydzierżawiającego. Przy czym ostateczne rozliczenie części czynszu bezgotówkowego (barter), w przypadku gdyby usługi świadczone przez Dzierżawcę na rzecz Wydzierżawiającego nie wyczerpały wartości tej części czynszu, powinna nastąpić do końca 2009 roku w formie barterowej lub w gotówce. W praktyce świadczone przez Dzierżawcę usługi nie wyczerpują wartości II części czynszu, która jest na nie przeznaczona. Rodzi to problemy związane z ustaleniem momentu powstania obowiązku w podatku od towarów i usług i wystawieniem faktur VAT, dotyczącego drugiej części czynszu. Dzierżawca wyświadczył w 2007 roku usługi na rzecz Wydzierżawiającego na kwotę netto 3 147,99 plus 272,01 VAT = brutto 3 420 zł, i tą kwotą obciążył Stowarzyszenie fakturą VAT.
  
  

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Kiedy powstanie obowiązek podatkowy z tytułu podatku od towarów i usług w stosunku do drugiej części czynszu (120 000,00 zł) w tej wysokości, w której świadczenia nie zostały wykonane przez Dzierżawcę, w naszym wypadku jest to kwota netto 117 196,71 zł ( 120 000,00 -2 803,29) na rzecz Wnioskodawcy i kiedy należy wystawić fakturę za tę część czynszu?

Zdaniem wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy wolą stron, wyrażoną zapisami w umowie było potraktowanie lat 2006-2009 jako wspólnego okresu rozliczeniowego. Oznacza to, że w razie gdyby ta część czynszu nie została rozliczona w formie usług świadczonych przez Dzierżawcę (barter) w całości lub częściowo przed upływem 2009r. to niezrealizowana część stanie się wymagalna za cały okres 2006-2009 na dzień 31-12-2009 r. i wtedy powstanie obowiązek podatkowy z tyt. VAT oraz obowiązek wystawienia faktury VAT. W zaistniałym przypadku, skoro Dzierżawca wyświadczył usługi na rzecz Wydzierżawiającego na kwotę 3420,- brutto, oraz na taką kwotę wystawił faktury VAT, to u Wydzierżawiającego na koniec każdego kwartału danego roku powstaje obowiązek w podatku VAT:

• od kwoty netto 75 tys. ( rocznie 300 tys. ) płatnej w gotówce i wystawienie faktury VAT;
• oraz na dzień wykonania usług przez Dzierżawcę od wartości wykonania tych usług w tym wypadku od 2803,29 netto;
• pozostała część czynszu w wysokości 117 196,71 netto ( 120 000,00 - 2803,29 ) za dany rok wymagalna byłaby ostatecznie na 31.12.2009r. i na ten dzień powstałby obowiązek z tytułu podatku VAT oraz wystawienia faktury VAT.
  
  

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z podstawową zasadą określoną w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Od powyższej zasady ustawodawca ustalił szereg wyjątków. Zgodnie z treścią art. 19 ust. 13 pkt 4 obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze - z tytułu świadczenia na terytorium kraju usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, a także usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług w zakresie pośrednictwa ubezpieczeniowego oraz usług stałej obsługi prawnej i biurowej.

Z powyższego wynika, że moment powstania obowiązku podatkowego w odniesieniu do czynności, które zostały wymienione w treści powyższego przepisu został uzależniony od terminu płatności wynikającego z umowy lub faktury albo od otrzymania części lub całości zapłaty - w zależności od tego, które zdarzenie będzie miało miejsce wcześniej. W myśl art. 19 ust. 15 w przypadkach określonych w ust. 10, 13 pkt 2-5 i 7-10 otrzymanie części zapłaty (ceny) lub części wkładu budowlanego i mieszkaniowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 z późn. zm.) fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 14, 15 i 15a. Zgodnie z § 15 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia w przypadkach określonych w art. 19 ust. 10 i ust. 13 pkt 1-5 i 7-11 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego. Faktury, o których mowa w ust. 1, nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 3 (§ 15 ust. 2 ww. rozporządzenia).

Z powyższych przepisów wynika, że faktura VAT dokumentująca czynności wymienione w art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy powinna być wystawiona najpóźniej z chwilą powstania obowiązku podatkowego ale nie wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego w odniesieniu do tych czynności.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Z powyższego wynika, że podstawą opodatkowania jest obrót czyli kwota należna pomniejszona o należny podatek. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Oznacza to, że w sytuacji gdy usługodawca wykonał usługę i w ramach odpłatności za nią otrzymał wynagrodzenie pieniężne oraz inne świadczenie to kwota należna obejmuje całą wartość świadczenia, które jest należne od nabywcy (wynagrodzenie pieniężne oraz inne świadczenie).

Zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy jeżeli należność jest określona w naturze, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego wynika, że został zawarta umowa dzierżawy budynku. Strony ustaliły wartość usługi na 420 000,00 zł rocznie (300 000,00 zł jest płatne z dołu gotówką w kwartalnych ratach, tzn. 75 tys. netto plus 22 % VAT, płatne z dołu, na podstawie faktury VAT wystawionej przez Wydzierżawiającego w ciągu 14 dni od daty wystawienia, pozostała część należności jest regulowana w formie świadczonych usług). Strony ustaliły także iż przedmiotowa usługa będzie rozliczna kwartalnie. W ocenie Wnioskodawcy na koniec każdego kwartału danego roku powstaje obowiązek w podatku VAT:

• od kwoty netto 75 tys. ( rocznie 300 tys. ) płatnej w gotówce i wystawienie faktury VAT;
• oraz na dzień wykonania usług przez Dzierżawcę od wartości wykonania tych usług w tym wypadku od 2803,29 netto;
• pozostała część czynszu w wysokości 117 196,71 netto ( 120 000,00 - 2803,29 ) za dany rok wymagalna byłaby ostatecznie na 31.12.2009r. i na ten dzień powstałby obowiązek z tytułu podatku VAT oraz wystawienia faktury VAT.
  
  

Z powyższego wynika, że strony ustaliły, iż należność za przedmiotową usługę dzierżawy będzie regulowana w formie pieniężnej oraz bezgotówkowej (świadczenie usług przez dzierżawcę). W przypadku uregulowania należności za dzierżawę budynku w formie świadczenia usług przez kontrahenta, mamy do czynienia z odrębnymi usługami.

Obowiązek podatkowy w stosunku do całej kwoty należnej za wykonaną usługę dzierżawy, za dany okres rozliczeniowy - powstanie z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty za usługę, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze (art. 19 ust. 13 pkt 4 ustawy). Faktura dokumentująca przedmiotową usługę winna być wystawiona - zgodnie z § 15 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia - nie później niż z chwilą powstania obowiązku podatkowego lecz nie wcześniej niż 30. dnia przed powstaniem obowiązku podatkowego, z zastrzeżeniem § 15 ust. 3 rozporządzenia.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego oraz stanowiska własnego wynika, że strony ustaliły kwartalny okres rozliczenia usługi dzierżawy. Wnioskodawca na koniec każdego kwartału danego roku wystawia fakturę za dany okres rozliczeniowy. Na przedmiotowej fakturze określony jest termin płatności należności za usługę tj.: 14 dni od daty wystawienia faktury. W związku z powyższym obowiązek podatkowy w stosunku do całej kwoty należnej z tytułu umowy dzierżawy za dany okres rozliczeniowy powstanie najpóźniej 14 dnia od daty wystawienia faktury. O ile wcześniej kontrahent Wnioskodawcy nie ureguluje należności w formie pieniężnej lub nie wykona na rzecz Wnioskodawcy usługi będącej formą zapłaty.

Forma regulowania należności między stronami umowy oraz fakt, że usługa będąca formą zapłaty za dzierżawę nie została wykonana - pozostaje bez wpływu na datę powstania obowiązku podatkowego.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy przedstawione w przedmiotowym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.