W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Zgodnie z decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. po przeprowadzonej kontroli rozliczenia podatku od towarów i usług, Wnioskodawca przekazał do Urzędu Skarbowego podatek należny VAT w kwocie 5.049,00 zł. Ustalenie należnego podatku VAT w kwocie 5.049,00 zł wynikało ze zmiany kwalifikacji sprzedaży środka trwałego (samochodu osobowego) ze sprzedaży zwolnionej na opodatkowaną. Urząd Skarbowy sprzedaż zwolnioną w kwocie 28.000,00 zł uznał jako sprzedaż brutto, w związku z czym podatek VAT wyliczył rachunkiem w stu, tj. wartość netto w kwocie 22.951,00 zł, podatek należny VAT w kwocie 5.049,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze zmianą wartości netto przychodu ze sprzedaży (ustaloną przez Urząd Skarbowy) z kwoty 28.000,00 zł do kwoty 22.951,00 zł podatnik powinien wystawić fakturę VAT korygującą przychód netto ze sprzedaży do kwoty 22.951,00 zł i przekazać ją nabywcy samochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on wystawić fakturę korygującą wartość netto przychodu ze sprzedaży i przekazać ją nabywcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 12 ww. ustawy zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Jak wynika z art. 103 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 i art. 33.

Stosownie do art. 109 ust. 3 cyt. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą:

1. kwoty określone w art. 90,
   
2. dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania,
   
3. wysokość podatku należnego,
   
4. kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku, podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu,
   
5. oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.
   
   

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania wynikają z przepisów rozdziału 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W § 16 i § 17 ww. rozporządzenia określone zostały przypadki, w których dopuszczalne jest wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej.

Zgodnie z § 16 ust. 1 w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Z brzmienia § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, iż fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Prawo podatnika do składania korekt deklaracji podatkowych i przesłanki do jego zastosowania zostały uregulowane przepisami powołanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa.

Zgodnie z przepisem art. 81 § 1 i 2 ww. ustawy jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Stosownie do art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1. ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej - w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
   
2. przysługuje nadal po zakończeniu:
   a) kontroli podatkowej,
   b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.
   
   

Zgodnie natomiast § 3 ww. tego artykułu przepisu § 1 pkt 2 lit. a nie stosuje się w zakresie podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wynika, że w wyniku przeprowadzonej u Wnioskodawcy kontroli w zakresie podatku od towarów i usług Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. wydał decyzję, w której dokonał zmiany kwalifikacji sprzedaży środka trwałego (samochodu osobowego) ze sprzedaży zwolnionej na opodatkowaną. Urząd Skarbowy sprzedaż zwolnioną w kwocie 28.000,00 zł uznał jako sprzedaż brutto, w związku z czym podatek VAT wyliczył rachunkiem w stu, tj. wartość netto w kwocie 22.951,00 zł, podatek należny VAT w kwocie 5.049,00 zł. W związku z wydaną decyzją Wnioskodawca przekazał do Urzędu Skarbowego podatek należny VAT w kwocie 5.049,00 zł.

Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest kwestia, czy w związku ze zmianą wartości netto sprzedaży (ustaloną przez Urząd Skarbowy) z kwoty 28.000,00 zł do kwoty 22.951,00 zł podatnik powinien wystawić fakturę VAT korygującą i przekazać ją nabywcy samochodu.

Należy w tym miejscu stwierdzić, iż ani przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, ani też cytowanego wyżej rozporządzenia nie zawierają uregulowania odnoszącego się wprost do przedstawionej sytuacji.

Przepisy ww. rozporządzenia stanowią o dwóch przypadkach wystawiania faktur korygujących. Pierwszy z nich dotyczy sytuacji, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, wówczas podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą (§ 16 ust. 1 ww. rozporządzenia). Drugi z tych przypadków został uregulowany cytowanym wyżej przepisem § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym fakturę korygującą wystawia się również w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Tak więc wystawienie faktury korygującej przez Wnioskodawcę w zaistniałym stanie faktycznym nie będzie pozostawało w sprzeczności z przepisem § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca niezasadnie potraktował sprzedaż środka trwałego (samochodu osobowego) jako sprzedaż zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zgodnie natomiast z decyzją właściwego urzędu skarbowego transakcja winna podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki podstawowej.

Wobec powyższego, w przypadku wystawienia przez Wnioskodawcę faktury korygującej (w sposób zgodny z wydaną przez Urząd Skarbowy decyzją), w której dokona obniżenia wartości sprzedaży netto do kwoty 22.951,00 zł oraz obliczy kwotę podatku VAT przy zastosowaniu właściwej stawki podatku, posiadana przez Podatnika dokumentacja źródłowa będzie zgodna z rozliczeniem za dany okres dokonanym przez Urząd Skarbowy w wydanej decyzji określającej. Wystawiona w opisany wyżej sposób faktura korygująca będzie zgodna z rozstrzygnięciem organu podatkowego, co do sposobu opodatkowania sprzedaży ww. środka trwałego.

Przekazanie wystawionej w ten sposób faktury korygującej nabywcy pozwoli na zachowanie symetrii posiadanej dokumentacji zarówno przez wystawiającego tj. Wnioskodawcę, jak i otrzymującego przedmiotową fakturę.

Należy również zaznaczyć, iż powołany wyżej przepis art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej ogranicza uprawnienia podatników do skorygowania deklaracji dla podatku od towarów i usług, gdyż w sytuacji, gdy kontrola podatkowa wykaże nieprawidłowości, a zebrany w toku kontroli materiał dowodowy będzie przyczynkiem do wszczęcia postępowania podatkowego, korekta deklaracji w zakresie podatku od towarów i usług nie będzie prawnie skuteczna. Jednakże należy zauważyć, iż przepis ten nie wyłącza możliwości wystawienia faktury korygującej w zakresie objętym decyzją określającą wydaną przez właściwy organ podatkowy.

Wobec powyższego niezasadnym byłoby odmówienie Wnioskodawcy prawa do wystawienia faktury korygującej w przedstawionej sytuacji, brak jest bowiem w obowiązujących regulacjach prawno-podatkowych przepisów, które wprost ograniczałyby to prawo.

W świetle powyższego, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny, Wnioskodawca ma prawo wystawienia (w sposób zgodny z wydaną przez Urząd Skarbowy decyzją w tym zakresie) faktury korygującej VAT oraz przekazania jej nabywcy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja nie stanowi oceny postępowania organu podatkowego i nie rozstrzyga w kwestii zasadności opodatkowania dostawy przedmiotowego samochodu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.