W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest zakładem budżetowym podległym Urzędowi Miasta i Gminy w M. Zakład budżetowy jest utworzony dla realizacji zadań własnych Gminy, jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną, nieposiadającą osobowości prawnej, która samodzielnie wykonuje powierzone jej zadania. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług posiada odrębny status podatnika: do zadań statutowych należą następujące zadania zapisane w statucie zakładu:

1. Celem działania zakładu jest zaspokojenie potrzeb wspólnoty samorządowej Gminy M w zakresie:

• utrzymania substancji mieszkaniowej będącej własnością gminy oraz budynków pozostających w administracji zakładu,
• administrowania i utrzymania gminnych lokali użytkowych,
• utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej,
• zaopatrzenia w wodę, utrzymania wodociągów, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, odprowadzenia i oczyszczania ścieków komunalnych,
• budowy i odtwarzania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej,
• utylizacji ścieków i odpadów komunalnych,
• usuwania odpadów komunalnych stałych i płynnych,
• likwidacji dzikich wysypisk,
• utrzymania w czystości i porządku miasta, jego urządzeń sanitarnych, ulic, przystanków i terenów zieleni miejskiej,
• świadczenia usług transportowych z zakresu przewozu osób,
• administracji cmentarzy komunalnych oraz usług pogrzebowych,
• odśnieżania i usuwania zlodowaceń z dróg i placów gminnych,
• utrzymania szaletu miejskiego,
• innych usług budowlanych oraz inżynierskich w zakresie niezbędnym dla gminy,
• współpracy ze wspólnotami mieszkaniowymi.

Wnioskodawca w okresie roku szkolnego świadczy usługi przewozu dzieci i młodzieży szkolnej do szkół podstawowych i gimnazjum na terenie gminy. Dowóz młodzieży szkolnej do szkół realizowany jest na zlecenie Gminy, która za pomocą Zainteresowanego realizuje zadania statutowe Gminy zawarte w ustawie o samorządzie gminnym. Za wykonywaną usługę przewozu młodzieży szkolnej na rzecz Gminy płatnikiem jest Urząd Miasta i Gminy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zakład budżetowy za świadczone usługi transportowe przewozu młodzieży szkolnej na rzecz Urzędu Miasta oraz podległych jednostek budżetowych (tj. szkół, przedszkoli) zobowiązany jest wystawiać faktury VAT, czy noty księgowe i czy świadczenie tych usług przewozowych korzysta ze zwolnienia z opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. z późniejszymi zmianami, świadcząc wymienione w statucie usługi na rzecz Gminy nie jest on podatnikiem podatku VAT. W związku z wykonywaniem usług w ramach statutowych, a nie na podstawie umów cywilnoprawnych z urzędem gminy i podległymi jednostkami budżetowymi, Zainteresowany uważa, że nie jest zobowiązany do wystawiania faktur VAT za przewozy młodzieży szkolnej.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2004 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. Zgodnie z § 8 usługi przewozu osób prowadzone na rzecz Gminy (Urzędu Miasta i Gminy) są zwolnione z podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 8 ust. 1 wskazuje, iż przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ust. 6 tego artykułu stwierdza, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Ww. przepis nie znajduje zastosowania w przypadku podatnika będącego zakładem budżetowym, albowiem odnosi się wyłącznie do organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy.

Natomiast § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 97, poz. 970), wskazuje iż zwolnione od podatku są usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy (tj. usług w zakresie rozprowadzania wody, usług w zakresie gospodarki ściekami oraz wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usług sanitarnych i pokrewnych) oraz usług komunikacji miejskiej.

W ustawie o VAT nie zdefiniowano pojęć: organów władzy publicznej, urzędów obsługujących te organy oraz gospodarstw pomocniczych jednostek budżetowych, jednostek budżetowych i zakładów budżetowych. Definicje ww. podmiotów zawarte zostały w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.).

W odniesieniu do przytoczonego stanu faktycznego jednostkami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego (art. 20 u.fin.publ.).

Państwowe jednostki budżetowe są tworzone, łączone, przekształcane w inną formę organizacyjno-prawną i likwidowane przez ministrów, kierowników urzędów centralnych, wojewodów oraz inne organy działające na podstawie odrębnych przepisów (art. 21 ust. 1 pkt 1 u.fin.publ.).

Samorządowe jednostki budżetowe są tworzone, łączone, przekształcane w inną formę organizacyjno-prawną i likwidowane przez organy stanowiące tych jednostek (rady gminy, powiatu, sejmiki województw) (art. 21 ust. 1 pkt 2 u.fin.publ.).

Jednostki budżetowe mogą realizować swoje zadania m.in. przez podejmowanie działalności w formie gospodarki pozabudżetowej, jeżeli koszty tej działalności są pokrywane z uzyskiwanych dochodów własnych. Działalność pozabudżetowa może być prowadzona w formie zakładu budżetowego (np. zakładu oczyszczania miasta) lub gospodarstwa pomocniczego (np. ośrodka szkoleniowego).

Zakładami budżetowymi są takie jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych, które:

1. odpłatnie wykonują wyodrębnione zadania;
2. pokrywają koszty swojej działalności z przychodów własnych.

Zakłady budżetowe tworzą, łączą, przekształcają w inną formę organizacyjno-prawną i likwidują:

1. ministrowie, kierownicy urzędów centralnych lub wojewodowie oraz inne organy działające na podstawie odrębnych przepisów - państwowe zakłady budżetowe;
2. organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego - gminne, powiatowe lub wojewódzkie zakłady budżetowe (art. 19 pkt 1 i 2 u.fin.publ.)

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, iż jest on zakładem budżetowym, utworzonym dla realizacji zadań własnych Gminy. Do zadań nałożonych na Zainteresowanego w statucie należy m.in. świadczenie usług transportowych z zakresu przewozu osób. Realizując zadania statutowe Gminy, Wnioskodawca świadczy usługi przewozu dzieci i młodzieży szkolnej do szkół podstawowych i gimnazjum na terenie gminy.

Z treści powołanego wyżej przepisu § 8 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia wynika, że co do zasady usługi świadczone pomiędzy gospodarstwami pomocniczymi jednostek budżetowych, jednostkami budżetowymi i zakładami budżetowymi, podlegają zwolnieniu. W związku z powyższym usługi przewozu osób świadczone na rzecz przedszkoli, szkół i Urzędu Miasta korzystają ze zwolnienia od podatku, o ile podmioty te są jednostkami budżetowymi, natomiast te same usługi świadczone na rzecz Gminy są opodatkowane stawką właściwą dla danej usługi.

Art. 106 ust. 1 ustawy wskazuje, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Reasumując, Wnioskodawca jako podatnik VAT, zobligowany będzie dokumentować fakturą VAT realizowanie usługi transportowej przewozu młodzieży szkolnej. W przypadku świadczenia na rzecz podmiotów wskazanych w rozporządzeniu, zobowiązany będzie wykazać na fakturze zwolnienie od podatku, natomiast w pozostałych przypadkach, stawkę podatku właściwą dla przedmiotowych usług.

Nota księgowa jako uniwersalny dokument księgowy służący dokumentowaniu transakcji dla których nie przewidziano odrębnych formularzy nie jest w przedmiotowej sprawie dokumentem prawidłowym dla udokumentowania dokonywanych czynności. Powyższe wynika z faktu, iż nota księgowa jest wystawiana w rozrachunkach z kontrahentami w sytuacji, gdy nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, co nie ma zastosowania w przytoczonym stanie faktycznym.

W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że w myśl art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, w kompetencji Ministra Finansów nie leży dokonywanie oceny przynależności podmiotów do jednostek budżetowych, zakładów budżetowych itp. Niniejsza interpretacja indywidualna wydana została więc na podstawie stanu faktycznego podanego przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.