W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność usługową polegającą na tłumaczeniu dokumentów z języka niemieckiego na język polski. Odbiorcami tych usług są osoby prywatne, które rzadko żądają faktur VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dopuszczalne jest wystawienie faktury zbiorczej za dokonane tłumaczenia przysięgłe w danym miesiącu?

Zdaniem Wnioskodawcy, dopuszczalne jest wystawienie jednej faktury zbiorczej za usługi tłumaczenia za dany miesiąc. Do faktury Wnioskodawca dołączałby listę osób, dla których dokonano tłumaczenia. Na fakturze widniałaby zarówno ilość dokonanych tłumaczeń, jak i osoby dla których dokonano tłumaczeń. Podatnik uważa, iż ten sposób dokumentowania nie wpływa na wysokość podatku. Wnioskodawca zaznacza, że każde tłumaczenie wpisywane jest do Repertorium tłumaczeń i w związku z tym nie ma możliwości pominięcia żadnego z nich.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, ust. 4 i ust. 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Natomiast, w myśl ust. 4 powołanego wyżej artykułu, podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i ust. 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 cyt. ustawy w § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) Minister Finansów określił szczegółowo jakie dane co najmniej powinna zawierać faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży tj.:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i ust. 11;
3. dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4. nazwę towaru lub usługi;
5. jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8. stawki podatku;
9. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11. wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczą0ce poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

W myśl art. 109 ust. 3 ustawy o VAT podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i art. 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Ze stanu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność usługową polegającą na tłumaczeniu dokumentów z języka niemieckiego na język polski. Odbiorcami usług są osoby prywatne, które rzadko żądają faktur VAT.

Mając na uwadze przedstawione unormowania prawne, należy stwierdzić, iż jedną z funkcji istnienia faktury VAT w obiegu prawnym jest jej rola indywidualizacyjna oraz identyfikacyjna w odniesieniu do osoby nabywcy. Innymi słowy faktura VAT wystawiana być powinna zawsze z oznaczeniem konkretnego oraz rzeczywistego nabywcy. Zatem, niedopuszczalne jest wystawienie przez Wnioskodawcę faktury zbiorczej za usługi tłumaczenia dokonane w danym miesiącu. Podatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji, o której mowa w powołanym art. 109 ust. 3 ww. ustawy. O wielkości sprzedaży w danym miesiącu nie świadczy ilość wystawionych faktur oraz wartość usług na nich wykazana, ale wielkość sprzedaży wykazana w ewidencji, do której prowadzenia zobowiązany jest podatnik podatku od towarów i usług na podstawie ww. przepisu art. 109 ust. 3 ustawy o VAT.

Podstawę wpisów do tej ewidencji stanowią nie tylko faktury oraz raporty z kasy fiskalnej, ale sam fakt dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tj. przede wszystkim odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług.

Natomiast sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej jest dokumentowana fakturą VAT tylko na żądanie tych osób.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.