|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: faktura VAT, podstawa opodatkowania, sprzedaż budynków, sprzedaż nieruchomości, towar używany, użytkowanie wieczyste, zwolnienia z podatku od towarów i usług | |
| Data: 2008-03-25 | |
![]() W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka jest właścicielem nieruchomości zabudowanej, tj. gruntu na zasadzie prawa wieczystego użytkowania, budynku biurowo-produkcyjnego i budowli posadowionych na tym gruncie, wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej. Nieruchomość została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w lutym 2002 roku. Przy jej nabyciu stronie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (sprzedaż zwolniona). W trakcie użytkowania dokonano niezbędnej modernizacji budynku, ogrodzenia i nawierzchni placu. Nakłady poniesione na modernizację nieruchomości przekroczyły 30% wartości początkowej. Podatek od towarów i usług wynikający z faktur zakupu towarów i usług służących modernizacji został przez odliczony w deklaracjach VAT7. Nieruchomość użytkowana jest wyłącznie w celu wykonywania czynności opodatkowanych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż wymienionej nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia przedmiotowe go od podatku od towarów i usług? Zdaniem wnioskującego zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu oraz nieruchomości będzie zwolnione od podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w chwili nabycia nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT, nieruchomość użytkowana w okresie dłuższym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych. W opisanym przypadku nie ma zastosowania wyłączenie ze zwolnienia w myśl art.43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług ponieważ pomimo modernizacji przekraczającej 30% wartości początkowej podatnik użytkował te towary w okresie dłuższym niż 5 lat. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 43. ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. W myśl art. 43 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:
Stosownie do art. 43 ust. 6 ustawy, zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:
Na podstawie § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz.970 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0 %. Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane w/w przepisy należy stwierdzić, że:
W związku z powyższym nie wystąpiły łącznie przesłanki wynikające z art. 43 ust. 6 ustawy, wyłączające zwolnienie o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt ustawy. Ponadto w myśl ww. § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku. Tak więc w przedmiotowej sprawie, z uwagi na fakt, iż sprzedaż budynku będzie korzystała ze zwolnienia to również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu na którym znajduje się budynek będzie zwolnione. Dokonując zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu w przypadku dostawy budynku trwale z gruntem związanego zastosowanie ma również art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Dlatego też na fakturze dokumentującej sprzedaż budynku wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, Spółka winna jako podstawę opodatkowania wykazać - wartość budynku jak i wartość prawa wieczystego użytkowania gruntu w jednej kwocie łącznie, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-03-25 |
