W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

... Sp. z o.o. (zwana dalej Spółką) prowadzi działalność w zakresie dystrybucji artykułów spożywczych. Spółka podpisała z kontrahentami (dalej zwanymi sprzedawcami) umowy, w związku z którymi wypłaca im premie pieniężne z tytułu osiągnięcia określonego poziomu obrotów. Jednocześnie Spółka jest stroną umów o współpracy z dostawcami, na podstawie których otrzymuje od nich premie na analogicznej zasadzie.

W latach poprzednich Spółka oraz jej kontrahenci rozliczali premie pieniężne na podstawie faktur VAT wystawianych przez Spółkę na rzecz dostawców lub przez sprzedawców na rzecz Spółki. W związku ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów wyrażonym w piśmie z dnia 30 grudnia 2004 roku PP3-812-1222/2004/AP/4026, fakt osiągnięcia określonego pułapu obrotów traktowany był jako usługa podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT. Sprzedawcy z tytułu otrzymania premii pieniężnych wystawiali na rzecz Spółki faktury VAT z 22% stawką podatku, zaś Spółka obniżała podatek należny o podatek naliczony wynikający z tych faktur. Z kolei Spółka wystawiała faktury dokumentujące otrzymanie premii od dostawców, którzy dokonywali odliczenia podatku naliczonego wykazanego na tych fakturach. W związku z obecną linią orzeczniczą sądów administracyjnych oraz nowelizacją art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, która weszła w życie 1 stycznia 2008r., powstają jednak wątpliwości odnośnie traktowania wypłat premii pieniężnych jako usług opodatkowanych podatkiem VAT oraz dokumentowania ich fakturami VAT.

Z dniem 1 stycznia 2008r. art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy został zmieniony przez art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 19 września 2007r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Według nowego brzmienia przepisu, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z kolei w wydawanych ostatnio orzeczeniach sądów administracyjnych (w wyroku WSA z dnia 22 maja 2007r., sygn. III SA/Wa 4080/06, w wyroku WSA z 26 kwietnia 2007r., sygn. I SA/Po 287/07 oraz w wyroku NSA z dnia 6 lutego 2007r., sygn. I FSK 94/06) sądy przyjęły stanowisko, iż fakt osiągnięcia określonego pułapu obrotów nie może być traktowany jako usługa w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a co za tym idzie, obrót osiągnięty z tego tytułu (premia pieniężna), nie stanowi podstawy opodatkowania w podatku VAT.

W konsekwencji stosując dotychczasową praktykę, Spółka nie mogłaby dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego przy wypłacie premii pieniężnych (nawet w przypadku uregulowania zobowiązania), gdyż faktury wystawione przez kontrahentów nie będą dokumentowały usługi podlegającej opodatkowaniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Jak należy traktować i dokumentować, dla celów podatku VAT, premie pieniężne z tytułu osiągnięcia określonego poziomu obrotów, wypłacane przez Spółkę oraz jej dostawców w 2008 roku, w sytuacji, kiedy podstawa do ich naliczenia wynika z umów zawartych i realizowanych w 2007 oraz 2008 roku?

Zdaniem wnioskodawcy premie pieniężne wypłacane przez Spółkę oraz jej dostawców w przedstawionym stanie faktycznym nie mogą być traktowane jako wynagrodzenie za usługę podlegające opodatkowaniu VAT i mogą być dokumentowane przy pomocy noty księgowej. Taki sposób dokumentowania będzie właściwy bez względu na to, jakiego okresu ona dotyczy, a więc także, jeżeli podstawa do jej naliczania powstała w 2007 roku.

Według Spółki osiągnięcie przez nią lub przez sprzedawcę określonego pułapu obrotów nie może stanowić jednocześnie dostawy towarów i świadczenia usług, gdyż skutkowałoby to podwójnym opodatkowaniem tego samego obrotu. Za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT nie można uznać osiągnięcia przez nabywcę towarów obrotów w wysokości określonej umownie. Stanowisko takie potwierdził NSA w wyroku z dnia 6 lutego 2007r. (I FSK 94/06), a także WSA w Warszawie w wyroku z dnia 22 maja 2007r. (III SA/Wa 4080/06 LEX nr 256451). W powyższych wyrokach sądy podkreślały, że art. 8 ust. 1 jednoznacznie stanowi, iż usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów. Nie może zatem wystąpić taka sytuacja faktyczna, w rozumieniu tego unormowania, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towarów i świadczenie usługi. Tymczasem dokonywanie przez dany podmiot zakupów u kontrahenta, jak i terminowe regulowanie świadczenia pieniężnego (zapłaty), mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług w postaci dostawy towarów. Nie można więc uznać zrealizowania na rzecz sprzedającego określonego z góry pułapu obrotu, jak i terminowego wykonania świadczenia pieniężnego za świadczenie usługi. Zauważyć należy, że na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży - dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Czynności stanowiące dostawę towaru nie mogą jednocześnie poprzez ich zsumowanie stanowić usługi.

Identyczne rozwiązanie funkcjonuje na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE (jak również na gruncie wcześnie obowiązującej VI Dyrektywy, na którą powoływały się sądy), a konkretnie w art. 24 ust. 1, który jest odpowiednikiem art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z treścią tego przepisu pojęcie "świadczenie usług" oznacza każdą transakcję nie stanowiącą dostawy towarów. A zatem na gruncie prawa wspólnotowego funkcjonuje takie samo rozwiązanie prawne - dostawa towaru nie może jednocześnie stanowić świadczenia usługi. W konsekwencji we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej określona ilość dostaw towarów nie może stanowić usługi.

W przekonaniu Spółki opodatkowanie, jako usługi, nabycia przez Spółkę lub sprzedawcę określonej ilości towaru będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności: pierwszy raz, jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi, jako zakupu (świadczenie usługi) przez nabywcę tego samego towaru, w ramach tej samej transakcji. Podwójne opodatkowanie stoi zaś w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 84 oraz w pewnym sensie w art. 217 Konstytucji. Na temat zasady zakazu podwójnego opodatkowania w krajowym systemie prawa podatkowego, w szczególności na gruncie podatku od towarów i usług, wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Konstytucyjny i Naczelny Sąd Administracyjny. Dla przykładu można wskazać na orzeczenie Trybunału z dnia 25 października 2004r., sygn. akt SK 33/03, OTK-A 2004/9/94 oraz uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 22 kwietnia 2002r., sygn. akt FPS 2/02, ONSA 2002/4/136.

Podwójne opodatkowanie jest niedopuszczalne także w prawie wspólnotowym, co potwierdza orzecznictwo Europejskiego trybunału Sprawiedliwości, np. w wyroku z dnia 27 czerwca 1989r., sygn. Akt J 50/88, LEX nr 83935 w sprawie Heine Kuhne v. Finanzamt Munchen III czy w orzeczeniu z dnia 3 października 1985r., sygn. akt J 249/84, LEX nr 84285 w sprawie Ministere public i Ministry of Finance v. Venceslas Profant. Przedstawiona w powyższych orzeczeniach argumentacja świadczy jednoznacznie, iż podstawowym celem wspólnotowego systemu podatku od wartości dodanej, w konsekwencji także podatku od towarów i usług, jest wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych transakcji. Tym samym za niedopuszczalne należy uznać opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji sprzedaży, raz jako sprzedaży - dostawy towaru, drugi zakupu towaru - jako usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT.

Ponadto, zdaniem Spółki usługa w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 6 ust. 1 VI Dyrektywy VAT, to transakcja gospodarcza, w której stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Tymczasem w ramach zawieranych umów o współpracy, gdzie za osiągniecie określonego pułapu obrotów i terminowego spełnienia świadczeń pieniężnych, dostawca wypłaca premię pieniężną, nabywca dokonuje zakupów dobrowolnie i nie jest zobowiązany do wykonania transakcji o określonej premiowanej wielkości. Możliwość uzyskania premii stanowi jedynie zachętę do dokonania zakupów w określonej wysokości. Niezrealizowanie przez nabywcę określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją, czy jakąkolwiek odpowiedzialnością. "Świadczenie" ze strony nabywcy polega jedynie na dokonaniu zakupów, zatem po stronie nabywcy nie ma żadnego świadczenia, które mogłoby zostać uznane za usługę. Zdaniem Spółki premia pieniężna za uzyskanie określonego pułapu obrotów nie stanowi odpłatności (wynagrodzenia) za świadczenie usług. Tym samym wypłacenie premii pieniężnej powinno być obojętne z punktu widzenia podatku od towarów i usług (tak jak stwierdziły NSA i WSA w powołanych wyżej wyrokach).

Podsumowując, w przekonaniu Spółki, fakt osiągnięcia przez Sprzedawców lub Spółkę określonego w umowie pułapu obrotów nie stanowi usługi podlegającej opodatkowaniu w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. A zatem sprzedawcy nie powinni wystawiać z tego tytułu faktur VAT na rzecz Spółki, a ta z kolei na rzecz swoich dostawców. Wypłacane przez dostawców i Spółkę premie pieniężne, jako niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, powinny być dokumentowane notami księgowymi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Przez dostawę towarów, jak wskazują przepisy art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Zatem przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Ponadto z art. 5 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy wynika, iż każde odpłatne świadczenie na rzecz innego podmiotu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 cyt. ustawy, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, upustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe wypłaconych premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp. W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jako rabat, podlegający uregulowaniom wynikającym z przywołanego powyżej art. 29 ust. 4 cyt. ustawy, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.).

W praktyce występują również sytuacje, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę, np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób - wówczas wypłacane premie nie są związane z żadną konkretną dostawą. W takich sytuacjach należy uznać, iż wypłacony bonus pieniężny związany jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji artykułów spożywczych. Spółka podpisała z kontrahentami - odbiorcami umowy, na podstawie których wypłaca im premie pieniężne z tytułu osiągnięcia określonego poziomu obrotów. Natomiast umowy o współpracy podpisane z dostawcami są podstawą do wypłacania przez nich na analogicznej zasadzie premii na rzecz Spółki. Wypłacana przez Wnioskodawcę na rzecz nabywców swoich towarów premia pieniężna nie jest związana z żadną konkretną dostawą i nie ma charakteru dobrowolnego, jest bowiem uzależniona od konkretnego zachowania odbiorców; wypłacane wynagrodzenie stanowi premie pieniężne, dla kontrahentów za świadczone na rzecz Spółki usługi. Wypłacane wynagrodzenie uzależnione od osiągnięcia określonego poziomu obrotów, które nie może być uznane za rabat, stanowi szczególny rodzaj wynagrodzenia dla nabywców za świadczone na rzecz Spółki usługi. Z okoliczności wskazanych przez Wnioskodawcę wynika ponadto, iż od swoich dostawców również otrzymuje premie, które związane są ze zrealizowaniem określonego poziomu obrotów. Analogicznie jak przy wypłacie premii dla swoich odbiorców, tak i w przypadku otrzymywania premii pieniężnych od dostawców artykułów spożywczych, premie te nie są związane z żadną konkretną transakcją zakupu towarów, ale z wykonaniem określonego rodzaju świadczenia -osiągnięciem odpowiedniego poziomu obrotów. Zatem pomiędzy stronami: pomiędzy Spółką i odbiorcami jej towarów oraz pomiędzy dostawcami artykułów spożywczych a Spółką, istnieją więzi o charakterze zobowiązaniowym, które na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowią świadczenie usług za wynagrodzeniem, o których mowa w art. 8 ust. 1 cyt. ustawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku od towarów i usług w przypadku świadczenia przedmiotowych usług wynosi 22%. W myśl art. 41 ust. 13 cyt. ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.

Dla udokumentowania powyższych transakcji zastosowanie znajdą przepisy art. 106 ust. 1 cyt. ustawy, w myśl którego podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zatem wypłata premii przez Wnioskodawcę na rzecz swoich odbiorców winna być dokumentowana przez tych nabywców fakturami VAT, wystawionymi w oparciu o przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. Analogicznie, również otrzymanie przez Spółkę premii od dostawców artykułów spożywczych winno być przez nią udokumentowane fakturą VAT. Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania zostały określone w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25.05.2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798).

Należy ponadto nadmienić, iż przywołany przez Wnioskodawcę przepis art. 88 ust. 3a pkt 2 cyt. ustawy, obowiązujący od dnia 1 stycznia 2008r., wprowadzony ustawą z dnia 19 września 2007r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 192, poz. 1382), zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku, nie znajduje w przedstawionym stanie faktycznym zastosowania, gdyż opodatkowanie świadczonych usług w zakresie wypłaty premii pieniężnych następuje zgodnie z art. 5 ustawy.

Reasumując, wypłata premii przez Spółkę na rzecz odbiorców swoich towarów oraz otrzymywanie przez Spółkę premii od dostawców towarów sprzedawanych przez Spółkę, gdy podstawa do naliczenia tych premii wynika z umów zawartych i realizowanych w 2007 oraz w 2008 roku, a ich otrzymanie uzależnione jest od osiągnięcia określonego poziomu obrotów, należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zmianami), które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki podatku VAT w wysokości 22%, o której mowa wart. 41 ust. 1 cyt. ustawy. Otrzymanie przedmiotowych premii, winno być potwierdzane przez podmioty otrzymujące premię (a więc zarówno przez Spółkę jak i przez odbiorców jej towarów na rzecz których Wnioskodawca premie wypłaca) fakturami VAT, wystawionymi zgodnie z uregulowaniami art. 106 ust. 1 cyt. ustawy.

Ponadto należy stwierdzić, iż powołane przez Wnioskodawcę: wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2007r., sygn. akt III SA/Wa 4080/06, wyrok WSA z dnia 26 kwietnia 2007r., sygn. akt I SA/Po 287/07 oraz wyrok NSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2007r., sygn. akt I FSK 94/06, są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Ponadto przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej interpretacji indywidualnej jest opodatkowanie i dokumentowanie premii pieniężnych, które przez tut. organ zostały uznane za świadczenie usług, które winno być dokumentowane fakturami VAT; natomiast przedmiotem rozstrzygnięcia w powołanych przez Spółkę wyrokach ETS: z dnia 27 czerwca 1989r., sygn. akt J 50/88 i z dnia 3 października 1985r., sygn. akt J 249/84 jest problem podwójnego opodatkowania, który nie jest rozpatrywany w tej interpretacji. Natomiast powołane przez Wnioskodawcę: uchwała NSA z dnia 22 kwietnia 2002r., sygn. akt FPS 2/2002 stwierdzająca, iż przepis art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) nie ma zastosowania w sytuacji, gdy wystawiona faktura z wykazanym w niej podatkiem nie odzwierciedla rzeczywistej sprzedaży oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 października 2004r., sygn. akt SK 33/2003 stanowiący, iż art. 19 ust. 3b ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 26 marca 2002r. w zakresie, w jakim pozbawia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego podatnika, który dokonał obniżenia kwoty podatku należnego wcześniej niż w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzymał dokument celny, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskie, zapadły w odmiennych niż wskazany przez Spółkę w złożonym wniosku, stanach faktycznych i dotyczą zagadnień innych niż rozstrzygane w niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.