W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

X Polska Sp. z o.o. (poprzednia nazwa X Polska Sp. z o.o.) jest podmiotem współpracującym z licznymi kontrahentami posiadającymi siedziby na terenie Unii Europejskiej (dalej: UE). Jednym z głównych przedmiotów działalności jest produkcja płyt DVD, które są sprzedawane i wywożone z terytorium Polski. W prowadzonej działalności gospodarczej zdarza się, iż Spółka zakupuje usługi od podmiotów zarówno z terytorium UE jak i spoza niej. Na podstawie art. 2 pkt 9 ustawy o VAT w powiązaniu z art. 17 ust. 1 pkt 4 przedmiotowe usługi kwalifikują się jako import usług. Z tego tytułu Spółka jest zobowiązana do rozliczenia podatku VAT z tytułu importu usług. W związku ze świadczonymi usługami, zdarza się, iż zagraniczny usługodawca wystawia i przesyła fakturę przed wykonaniem usługi (np. faktura wystawiona we wrześniu 2007 natomiast usługa zostaje wykonana w listopadzie 2007r.) lub nie wystawia faktury dokumentującej wykonanie usługi w ciągu 7 dni od daty jej wykonania a dokonuje tego w terminie późniejszym (np. usługa została wykonana 11.09.2007r. natomiast dokumentująca ją faktura zostaje wystawiona w dniu 05.11.2007r, należy podkreślić że Spółka przed otrzymaniem faktury nie zawsze posiada szczegółowe informacji o wartości wykonanej usługi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym Spółka wnosi o potwierdzenie, iż zarówno w przypadku wystawienia przez usługodawcę faktury przed wykonaniem usługi jak i w przypadku jej nie wystawienia (faktury) za wykonaną usługę w terminie określonym w/w art. 19 ust. 4 ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu importu usług powstaje w dacie jej faktycznego wystawienia przez tego usługodawcę.

Zdaniem wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze. zm.) przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. I pkt 4. Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. W art. 19 ust. 19 w/w ustawy postanowiono, że w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług stosuje się przepisy ust. I, 4, 5, 11, 13 pkt 1 lit. b I c, pkt 2, 4 i 7-9 oraz ust. 14-16. W myśl art. 19 ust. I w/w ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Z kolei zgodnie z ust. 4 w/cyt. art. 19 przedmiotowej ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Mając na uwadze cytowane powyżej przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny Spółka stoi na stanowisku, iż w sytuacji, gdy faktura wystawiona jest przez zagranicznego usługodawcę przed wykonaniem usługi, momentem powstania obowiązku podatkowego w imporcie usług jest data wystawienia przez tego kontrahenta faktury. Jednocześnie należy zauważyć, iż termin "faktura" zawarty w przepisie art. 19 ust. 4 ustawy o VAT nie jest pojęciem skierowanym wyłącznie w stosunku do faktur wystawianych przez polskich podatników podatku od towarów i usług, i że dotyczy on również dokumentów wystawionych przez podmioty zagraniczne. W celu utwierdzenia tej tezy można wskazać m.in. treść art. 20 ust. 6-9 ustawy o VAT, w którym ustawodawca posługuje się pojęciem "faktura" również w rozumieniu dokumentu wystawianego przez podatników zagranicznych.

Jednocześnie, za miesiąc, w którym powstał ustalony w ten sposób obowiązek podatkowy Spółka powinna zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług wystawić fakturę wewnętrzną z tytułu importu usług i ująć ją w deklaracji VAT-7. Ponadto Spółka pragnie nadmienić, iż analogiczne stanowisko w kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług wyraził w postanowieniu Nr 1473/Wy0i4431718/1 51/2006/GW Naczelnik Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu. Odnosząc się do przypadku, gdy zagraniczny usługodawca nie wystawi faktury dokumentującej wykonanie usługi w ciągu 7 dni od daty jej wykonania, natomiast dokona tego w terminie późniejszym (tzn. tak jak opisano wstanie faktycznym) Spółka uważa, iż obowiązek podatkowy powstaje również z chwilą wystawienia faktury przez usługodawcę. Powyższe stanowisko Spółki wynika z faktu, iż jak zauważono powyżej ustawodawca w ust. 4 w/w art. 19 ustawy o VAT wskazał zasadę szczególną w przypadku, której moment obowiązku podatkowego rozpoznawany jest w dniu wystawienia faktury. W związku z powyższym oraz z faktem, że w imporcie usług podatnikiem jest usługobiorca a nie usługodawca obaj mają obowiązek udokumentowania tej czynności w wystawionej fakturze.

Ponadto należy zauważyć, że dla podatnika (Spółki) najistotniejszym faktem jest to, kiedy obowiązek podatkowy przekształci się w zobowiązanie podatkowe tj. zobowiązanie podatnika do zapłacenia określonego podatku na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy we właściwej wysokości, terminie oraz w miejscu określonym w przepisach prawa podatkowego. Powyższa kwestia jest istotna wówczas, gdy w rozliczeniu danego podatku obowiązuje zasada jego samoobliczenia, czyli prawidłowego zadeklarowania podatku przez samego podatnika. Powyższe prowadzi do konieczności wystawienia przez Spółkę zgodnie z art. 106 ust. 7 faktury wewnętrznej, w której należy oszacować wartość wykonanej usługi, także w przypadku, gdy w zawartej umowie nie określono precyzyjnie wartości usługi, uzależniając ją od dodatkowych okoliczności oraz w sytuacji, gdy nie posiada jakiejkolwiek informacji na temat wykonanej usług. Jednocześnie Spółka zwraca uwagę, iż wystawienie przez Spółkę dokumentu wewnętrznego (faktury wewnętrznej) w przypadku wykonania usługi, nie może rodzić obowiązku podatkowego, gdyż dokument ten nie potwierdza sam w sobie wykonania usługi, a jest jedynie środkiem do prawidłowego wyliczenia podatku VAT. W świetle powyższego oraz w związku z faktem, iż ustawodawca w przepisie art. 19 ust. 4 wskazuje zdecydowanie, że liczenie terminu powstania obowiązku podatkowego powinno następować jedynie od daty wystawienia faktury przez kontrahenta zagranicznego a dopiero później (w sytuacji gdyby taka faktura nie była w ogóle wystawiona) w ustalonym terminie od daty wystąpienia zdarzenia podlegającego opodatkowaniu oraz wystawienia faktury wewnętrznej, ponieważ dopiero to zdarzenie(fakt wystawienia faktury przez kontrahenta) rodzi prawnie udokumentowane zobowiązanie podatkowe, które Spółka musi ponieść w formie samoobliczenia. Zatem obowiązek podatkowy z tytułu importu usług w obu przypadkach wykazanych przez Spółkę powstaje z chwilą wystawienia faktury od kontrahenta zagranicznego, natomiast faktura wewnętrzna powinna zostać wystawiona po jej otrzymaniu następnie rozliczona w deklaracji VAT-7 w miesiącu, w którym powstał wyżej przedstawiony obowiązek podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.