W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik świadczy usługi transportowe. W trakcie wykonywania przedmiotowych usług wystąpił przestój spowodowany z winy zleceniodawcy. Za przestój, zgodnie ze zleceniem transportowym i podbitą kartą postoju, podatnik obciążył zleceniodawcę fakturą VAT. Wystawiona faktura została zakwestionowana przez zleceniodawcę gdyż jego zdaniem zamiast faktury powinna zostać wystawiona nota obciążeniowa.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wskazują w art. 29 ust.1, że obrotem podlegającym opodatkowaniu VAT jest kwota należna od nabywcy.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi transportowe mają charakter podstawowy, a pozostałe czynności z nimi związane należy opodatkować według stawki właściwej dla usługi zasadniczej. Potwierdza to art. 11 A pkt 2b VI dyrektywy, który określa, że koszty bezpośrednio związane z podstawową usługą zwiększają łączną kwotę należną z tytułu transakcji.

Postój samochodu pod rozładunkiem wiąże się ściśle ze świadczeniem usługi transportowej i stanowi integralną część tej usługi, dlatego też podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Podatnik postąpił właściwie wystawiając fakturę VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez Spółkę usługi transportowe maja charakter podstawowy, a pozostałe czynności z nimi związane należy opodatkować według stawki właściwej dla usługi zasadniczej - postój jest elementem usługi transportowej, w związku z powyższym powinna być wystawiona faktura VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 w/w ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 8 ust. 1 w/w ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, zgodnie ze zleceniem transportowym oraz podbitą kartą postoju, obciążył zlecającego wykonanie usługi transportowej opłatą za przestój w usłudze, spowodowany z jego winy. Spółka, wychodząc z założenia, iż postój samochodu (przerwa w usłudze transportowej) spowodowany oczekiwaniem na rozładunek, jest czynnością ściśle związaną ze świadczeniem usługi transportowej (stanowi integralną część tej usługi) i podlega opodatkowaniu według stawki właściwej dla usługi zasadniczej, udokumentowała obciążenie zleceniodawcy fakturą VAT .

W związku z powyższym należy stwierdzić, że Wnioskodawca postąpił prawidłowo wystawiając przedmiotową fakturę. Zgodnie bowiem z art. 106 ust. 1 w/w ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.