W dniu 31 sierpnia 2007 roku został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku posiadania przez sprzedawcę potwierdzenia odbioru faktur korygujących przez nabywcę.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismami z dnia 17 października 2007 roku i z dnia 23 października 2007 roku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Jednostka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług telekomunikacyjnych w zakresie sprzedaży telefonii komórkowej. Sprzedając towary lub usługi dla kontrahentów zdarzają się przypadki, że po wystawieniu faktury Spółka udziela rabatu co zostaje udokumentowane fakturą korygującą. Dotyczy to także zwrotu towaru, zwrotu nabywcy kwot nienależnych oraz zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat podlegających opodatkowaniu. Sytuacje te mogą przybierać różną postać, gdzie w efekcie konieczne jest wystawienie faktur korygujących in plus lub in minus.

Po wystawieniu i wysłaniu faktury korygujące nie są rozliczane w deklaracji VAT. Następuje to dopiero po otrzymaniu od kontrahentów podpisanych egzemplarzy tych dokumentów. Często ma to miejsce ze znacznym opóźnieniem.

Jednocześnie w złożonym wniosku Jednostka wskazała, iż w wyroku sygn. akt III SA/WA 804/07 z dnia 26 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, że § 16 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, jest niezgodny z art. 92 i 217 Konstytucji. Zdaniem WSA, Minister Finansów wprowadzając w ww. rozporządzeniu zapis § 16 ust. 4 przekroczył swoje delegacje ustawowe. Art. 217 Konstytucji precyzyjnie ustala, że najważniejsze przepisy dotyczące podatków muszą być określane w drodze ustawy, a w związku z tym, iż w tym przypadku przepis ten został naruszony, podatnicy nie muszą stosować przepisów powołanego rozporządzenia i w konsekwencji mogą obniżyć obrót oraz podatek od towarów i usług bez potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy biorąc pod uwagę treść ww. wyroku podatnik nie ma obowiązku stosowania przepisu § 16 ust. 4 powołanego rozporządzenia Ministra Finansów i co za tym idzie, możne obniżyć obrót oraz podatek VAT bez potwierdzenia odbioru korekty faktury przez kontrahenta w miesiącu, w którym korekta została wystawiona ?

Zdaniem wnioskodawcy, pomimo treści powołanego wyroku, w celu obniżenia obrotu i kwoty podatku należnego Spółka winna stosować zapisy, o których mowa w § 16 ust. 4 wskazanego rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W ust. 4 powołanego art. 29 ustawodawca przewidział możliwość zmniejszenia obrotu między innymi o kwoty wynikające z dokonanych korekt faktur.

Treścią art. 106 ust. 1 wskazanej ustawy ustawodawca zobowiązał podatników do wystawiania faktur.

Stosownie do zapisów zawartych w § 16 ust. 1 oraz § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, podatnik wystawia fakturę korygującą. Wystawiając fakturę korygującą - treścią § 16 ust. 4 oraz § 17 ust. 6 ww. rozporządzenia - sprzedawca zobowiązany został do uzyskania potwierdzenia jej odbioru przez nabywcę. Obowiązek posiadania potwierdzenia, o którym mowa wyżej, nie dotyczy: eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3 (czyli dostawy tzw. mediów), wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.

Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy - w rozliczeniu za kwartał, w którym to potwierdzenie otrzymali, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy (§ 16 ust. 4 i § 17 ust. 6 wskazanego rozporządzenia).

Z brzmienia powyższych przepisów jednoznacznie wynika, iż faktura korygująca musi dotrzeć do nabywcy, nabywca musi potwierdzić ten fakt, a możliwość obniżenia podatku należnego, w związku z wystawieniem tej faktury, została uzależniona od otrzymania przez sprzedawcę potwierdzenia jej odbioru przez nabywcę. Należy jednak zauważyć, iż jedynie w przypadku faktur korygujących skutkujących obniżeniem kwoty podatku należnego możliwość obniżenia (okres, w którym można jego dokonać) uzależniona zostało od momentu otrzymania tego potwierdzenia.

Odnosząc się natomiast do powołanego w treści złożonego wniosku wyroku WSA w Warszawie z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt SA/Wa 804/07 stwierdzić należy, iż jest on rozstrzygnięciem w konkretnej sprawie i tylko do niej się zawęża, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń