1. Możliwości oznaczenia faktur dokumentujących usługi telekomunikacyjne świadczone na rzecz abonentów przez dwóch odrębnych operatorów telekomunikacyjnych jednym, wspólnym numerem,
2. Możliwości ujęcia w fakturach dokumentujących usługi świadczone przez dwóch operatorów telekomunikacyjnych, w części dotyczącej usług własnych zarówno usług telekomunikacyjnych jak i nie zaliczanych do telekomunikacyjnych,
3. Możliwości ujęcia w fakturach, w części dotyczącej sprzedaży innego operatora, usług nie zaliczanych do telekomunikacyjnych,

- jest nieprawidłowe.

• możliwości oznaczenia faktur dokumentujących usługi telekomunikacyjne świadczone na rzecz abonentów przez dwóch odrębnych operatorów telekomunikacyjnych jednym, wspólnym numerem,

• możliwości ujęcia w fakturach dokumentujących usługi świadczone przez dwóch operatorów telekomunikacyjnych, w części dotyczącej usług własnych zarówno usług telekomunikacyjnych jak i nie zaliczanych do telekomunikacyjnych,

• możliwości ujęcia w fakturach, w części dotyczącej sprzedaży innego operatora, usług nie zaliczanych do telekomunikacyjnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca będzie świadczyć na rzecz swoich przyszłych i obecnych abonentów usługi telewizji kablowej. Na rzecz tych samych abonentów usługi świadczyć będzie także Spółka z o. o. - usługi internetowe i telekomunikacyjne. Celem wymienionych wyżej podmiotów jest uproszczenie rozliczeń, poprzez wprowadzenie rozwiązania, zgodnie z którym w fakturze wystawionej przez Wnioskodawcę, ujęte zostaną także usługi świadczone przez X. W tym celu pomiędzy wymienionymi podmiotami zawarta zostanie odpowiednia umowa.

Ani Wnioskodawca ani Spółka X nie są właścicielem sieci telekomunikacyjnej, ale usługi obie firmy świadczyć będą poprzez tę sieć, w oparciu o umowy zawarte z właścicielem sieci.

W związku z powyższym zadano między innymi następujące pytania.

1. Czy możliwe jest oznaczenie wspólnej faktury jednym numerem?
2. Czy możliwe jest ujęcie w fakturach wystawianych przez operatora telekomunikacyjnego, w części dotyczącej usług własnych zarówno usług telekomunikacyjnych jak i nie zaliczanych do telekomunikacyjnych?
3. Czy istnieje możliwość ujęcia w fakturach wystawianych przez operatora telekomunikacyjnego, w części dotyczącej innego operatora usług nie zaliczanych do telekomunikacyjnych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1. Faktura wystawiona przez operatora telekomunikacyjnego dokumentująca usługi innych operatorów nie jest połączeniem kilku faktur w jednym dokumencie, ale jedną fakturą dokumentującą czynności wykonywane przez dwa podmioty. W związku z tym, dla spełnienia wymogów określonych w § 9 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), wystarczające jest umieszczenie na wspólnej fakturze jednego numeru wynikającego z systemu numeracji stosowanego przez Wnioskodawcę.
2. Faktury, o których mowa wyżej, mogą dokumentować oprócz usług telekomunikacyjnych również inne usługi. § 11 ust. 5 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. nie ogranicza bowiem prawa do wystawienia faktury uwzględniającej usługi innych operatorów, od tego, czy wystawca faktury - w części dotyczącej usług własnych - wykazuje jedynie usługi telekomunikacyjne. Zdaniem Wnioskodawcy, oprócz usług telekomunikacyjnych w fakturze mogą zostać zawarte usługi nie będące usługami telekomunikacyjnymi (w szczególności usługi hostingowe, prowadzenie serwera DNS, utrzymanie pakietu email, stron www.), ale ściśle z nimi związane.
3. Powołując się na brzmienie § 11 ust. 5 cyt. rozporządzenia Wnioskodawca stwierdza, iż zakres usług świadczonych przez innego operatora (nie będącego wystawcą faktury) nie ogranicza się do usług telekomunikacyjnych. Istotne jest natomiast, aby usługi te zawarte były w fakturze za usługi telekomunikacyjne. Zdaniem Wnioskodawcy możliwe jest dokumentowanie we wspólnej fakturze nie tylko usług telekomunikacyjnych świadczonych przez innych operatorów, lecz także innych usług związanych z usługami telekomunikacyjnymi (w szczególności usług hostingowych, prowadzenia serwera DNS, utrzymania pakietu email, stron www.).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdza się, co następuje.

Ad 1

Zgodnie z § 11 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) faktury wystawiane przez operatorów telekomunikacyjnych na rzecz ich abonentów z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych mogą zawierać w wyodrębnionej części dane, o których mowa w § 9, z uwzględnieniem przepisów § 13-18 i 21-23, dotyczące usług świadczonych przez innych operatorów na rzecz tych abonentów, pod warunkiem, że z zawartych umów między tymi operatorami wynika taki sposób ich dokumentowania.

Z powołanych przepisów wynika, iż faktury dokumentujące świadczenie przez operatora usług telekomunikacyjnych mogą dokumentować sprzedaż realizowaną przez odrębny podmiot będący również operatorem telekomunikacyjnym. Jeśli jednak już podjęta zostanie decyzja o takim sposobie dokumentowania, to w wyodrębnionej części faktury powinny znaleźć się wszystkie elementy wymienione w § 9 cyt. rozporządzenia.

W § 9 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia postanowiono, iż faktury stwierdzające dokonanie sprzedaży powinny zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy,
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11,
3. dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym,
4. nazwę towaru lub usługi,
5. jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług,
6. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto),
7. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto),
8. stawki podatku,
9. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu,
10. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku,
11. wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu,
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

W dalszej części powołanego przepisu, wymieniono przypadki, w których wystawione faktury nie muszą zawierać wszystkich elementów zawartych w pkt 1 - 12 oraz przypadki, w których faktury zawierać muszą dodatkowe elementy, nie wymienione wyżej. Sytuacje, w których wystawione faktury mogą nie zawierać pewnych danych zawarto ponadto w § 11 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia.

W przepisach tych dla operatorów telekomunikacyjnych przewidziano możliwość pominięcia w wystawionej fakturze tylko jednego elementu - numeru identyfikacji podatkowej nabywcy. Możliwość ta wynika z § 11 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia, w którym postanowiono, iż faktury wystawiane nabywcom, na rzecz których dokonywana jest sprzedaż: energii elektrycznej i cieplnej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 138 i 153 załącznika nr 3 do ustawy mogą nie zawierać danych określonych w § 9 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy.

Ponieważ z § 11 ust. 5 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. wynika, że w wyodrębnionej części faktury powinny znaleźć się wszystkie elementy wymienione w § 9 rozporządzenia, a w ust. 1 pkt 3 tego przepisu postanowiono, że faktura zawierać musi kolejny numer faktury, zatem brak jest podstaw do uznania, iż wystarczające jest zastosowanie jednego wspólnego numeru do obu wyodrębnionych części faktury.

Ad 2 i 3

W powołanym wyżej § 11 ust. 5 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. postanowiono, iż faktury wystawiane przez operatorów telekomunikacyjnych na rzecz ich abonentów z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych mogą zawierać w wyodrębnionej części dane dotyczące usług świadczonych przez innych operatorów. Przepis ten wyraźnie wskazuje na to, iż wystawianie wspólnych faktur przez dwóch odrębnych operatorów możliwe jest tylko w odniesieniu do faktur dokumentujących usługi telekomunikacyjne. Ten warunek dotyczy obu operatorów.

Wspólne faktury mogą zatem dokumentować tylko usługi zaklasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług do usług telekomunikacyjnych.

W przypadku świadczenia przez któregokolwiek operatora, oprócz usług telekomunikacyjnych również usług zaliczanych do innych symboli statystycznych, usługi te powinny być dokumentowane odrębnymi fakturami, wystawianymi według zasad określonych w art. 106 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Jednocześnie zwraca się uwagę, iż wspólne faktury, o których mowa w § 11 ust. 5 powołanego rozporządzenia dotyczą tylko podmiotów posiadających status operatorów telekomunikacyjnych. Ani ustawa o podatku od towarów i usług ani inne przepisy podatkowe nie zawierają definicji pojęcia "operator telekomunikacyjny". Dlatego też w celu wyjaśnienia tego pojęcia trzeba posiłkować się ustawą z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 27 lit. b tej ustawy "operatorem" zwany jest przedsiębiorca telekomunikacyjny uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów, który wykonuje działalność gospodarczą polegającą na dostarczaniu publicznych sieci telekomunikacyjnych lub udogodnień towarzyszących.

Organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości dotyczących możliwości uznania Wnioskodawcy za operatora telekomunikacyjnego. Tutejszy organ w wydanej interpretacji może jedynie ocenić prawidłowość przyjętych zasad dokumentowania sprzedaży przez operatorów telekomunikacyjnych, w odniesieniu do przepisów dotyczących prawa podatkowego, co też w przedstawionej sprawie uczynił.

Analiza ustawy Prawo telekomunikacyjne nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje, w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej stan prawny, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, dokonanej w zakresie przepisów prawa podatkowego, uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje