Pytanie:

Czy fakturę dokumentującą usługi elektroniczne świadczone zarówno na rzecz kontrahenta spoza Unii Europejskiej jak i kontrahentów posiadających siedzibę na terytorium Unii Europejskiej należy wystawić w dwóch wersjach językowych i te dwie wersje przechowywać?

Stan faktyczny w sprawie:

Podatniczka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług elektronicznych. W październiku 2006r. wykonała usługę modernizacji serwisu internetowego na rzecz firmy ze Stanów Zjednoczonych tj. podmiotu posiadającego siedzibę poza terytorium Unii Europejskiej. Usługę udokumentowała fakturą VAT, w której nie naliczyła należnego podatku, gdyż podatek rozlicza nabywca. Fakturę wystawiła w dwóch wersjach językowych tj. w języku polskim i angielskim. Strona zamierza również świadczyć usługi elektroniczne na rzecz kontrahentów z Unii Europejskiej, w związku z czym zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 97 i 98 ustawy o podatku od towarów i usług złożyła zgłoszenie rejestracyjne VAT-R/UE w celu uzyskania statusu podatnika zidentyfikowanego dla transakcji unijnych.

Treść zapytania i stanowisko w sprawie:

1. Czy fakturę dokumentującą usługi elektroniczne świadczone zarówno na rzecz kontrahenta spoza Unii Europejskiej jak i kontrahentów posiadających siedzibę na terytorium Unii Europejskiej należy wystawić w dwóch wersjach językowych i te dwie wersje przechowywać?

Zdaniem strony faktura dokumentująca świadczenie usług elektronicznych na rzecz zagranicznego kontrahenta powinna być wystawiona w dwóch wersjach językowych. Dla kontrahenta ze Stanów Zjednoczonych podatniczka wystawiła i wysłała fakturę w języku angielskim, natomiast przechowuje kopię faktury wystawioną w języku polskim oraz egzemplarz przetłumaczonej faktury na język angielski. W opinii podatniczki odbiorca usługi winien mieć możliwość zweryfikowania poprawności otrzymanej faktury, w związku z czym niezbędne jest jej wystawienie w języku, którym posługuje się nabywca usługi.

Informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego i stanowisko tut. organu podatkowego.

Zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25.05.2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798) faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży winna zawierać:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust.10 i 11;
3. dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonanie sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4. nazwę towaru lub usługi;
5. jednostkę miary i ilość sprzedawanych towarów lub rodzaj wykonywanych usług;
6. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8. stawki podatku;
9. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11. wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażona cyframi i słownie.

Jednocześnie w myśl § 27 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów przepisy § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku od podobnym charakterze.

Zgodnie z § 27 ust. 2 cyt. rozporządzenia faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.

Na podstawie § 27 ust. 4 tego rozporządzenia stanowi, iż w przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego, innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Ponadto § 21 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów stanowi, iż faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca. Oryginał faktury i faktury korygującej powinien zawierać wyraz "ORYGINAŁ", a kopia faktury i faktury korygującej - wyraz "KOPIA".

Na podstawie § 23 ust. 1 podatnicy są obowiązani przechowywać oryginały i kopie faktur oraz faktur korygujących, a także duplikaty tych dokumentów do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Z przedstawionego stanu faktycznego w sprawie wynika, że podatniczka będąc podatnikiem podatku od towarów i usług wykonała usługę elektroniczną dla kontrahenta ze Stanów Zjednoczonych tj. dla podmiotu spoza Wspólnoty oraz zamierza świadczyć takie usługi również dla kontrahentów z terytorium Unii Europejskiej. Usługę udokumentowała fakturą VAT wystawioną w dwóch wersjach językowych tj. w języku polskim i angielskim.

Mając na względzie cytowane wyżej przepisy podatnik podatku od towarów i usług świadcząc usługi elektroniczne, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego lub terytorium państwa trzeciego ma obowiązek wystawić fakturę zawierającą dane określone w ww. § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem. Fakturę wystawia się, co najmniej w dwóch egzemplarzach, z czego oryginał otrzymuje nabywca a kopię zatrzymuje sprzedawca i należy ją przechowywać doz czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Obowiązujące przepisy nie nakładają na podatnika obowiązku wystawienia faktury w dwóch wersjach językowych. Powyższe nie oznacza jednak, że podatnik nie może wystawić faktury w języku nabywcy - kontrahenta zagranicznego.

Zaznaczyć należy, że obowiązujące przepisy odnoszą się wyłączenie do konieczności wykazywania w fakturze oprócz danych wymienionych w § 9 rozporządzenia kwot podatku w złotych polskich, bez względu na to, w jakiej walucie określona jest kwota należności w fakturze (§ 9 ust. 6 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów).

Mając powyższe na względzie w opinii tut. organu możliwe jest udokumentowanie świadczonych usług elektronicznych dla kontrahentów zagranicznych fakturą wystawioną w dwóch językach zrozumiałych dla każdej ze stron transakcji.